Κάτι σημαίνει η απουσία

Με τη γελοιοποίηση της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου μεσοβδόμαδα στα Τίρανα και
ακολούθως το «γαϊτανάκι» με τη συμπεριφορά της διοίκησης της ΕΠΟ προς την
Πολιτεία (και τους φίλους του ποδοσφαίρου), νομίζω πως πέρασε κάπως στο
«ντούκου» η εκδήλωση τιμής στον Μίμη Παπαϊωάννου.

*** Ο αγώνας που δόθηκε στη Νέα Φιλαδέλφεια, μπορεί να σημείωσε επιτυχία, όμως
πιστεύω πως οι οργανωτές περίμεναν περισσότερη.

*** Και σε θεατές και σε ανταπόκριση προσκληθέντων από τη Γερμανία.

*** Ωστόσο, μια απουσία είναι που δημιουργεί ερωτηματικά και αν την
απομονώσουμε, πιστεύω πως είναι θέμα.

*** Του Μίμη Δομάζου.

*** Το πόσο εγωιστής είναι ο Δομάζος το γνωρίζουν όλοι όσοι τον γνώρισαν ως
ποδοσφαιριστή.

*** Το πόσο σπουδαίος παίκτης ήταν, το γνωρίζουν οι πάντες και δεν εννοώ τους
εκπροσώπους της τελευταίας γενιάς ­ αυτοί βλέπουν μόνο στην τηλεόραση τα
κινηματογραφημένα τακουνάκια και τις απίθανες τραβέρσες του Μίμη.

*** Η απουσία του Δομάζου την περασμένη Τετάρτη, αφήνει την αίσθηση ότι ο
«κοντός» δεν θέλησε να «νομιμοποιήσει» μια απόφαση την οποία, εν αγνοία μας
ημών των Ελλήνων, πήρε κάποια επιτροπή στατιστικής και ιστορίας του
ποδοσφαίρου.

*** Αυτή η επιτροπή τέλος πάντων, η οποία ανακήρυξε τον Μίμη Παπαϊωάννου
κορυφαίο Έλληνα ποδοσφαιριστή του (20ού) αιώνα.

*** Προς Θεού, δεν έχω καμία όρεξη να αμφισβητήσω τη μεγαλοσύνη του
αριστεροπόδαρου μεσοκυνηγού μας.

*** Η ένσταση ακουμπάει στο «ποια ήταν αυτή η επιτροπή στατιστικής», και αν το
υλικό πάνω στο οποίο εργάστηκε έχει σχέση με τη στατιστική γενικώς.

*** (Δηλαδή κρίνει τις πάσες, τις ντρίμπλες και τα γκολ, όπως τα τρίποντα, τα
λέι απ και τις… τάπες).

*** Για σκεφθείτε το λίγο.

*** Για πολλούς, ίσως τους περισσότερους ποδοσφαιρόφιλους εν Ελλάδι,
ενδεχομένως ο Μίμης Παπαϊωάννου (να) είναι ο κορυφαίος του αιώνα.

*** Ακριβώς το ίδιο μπορεί να υπστηριχθεί για τον Μίμη Δομάζο, το πάθος του
οποίου υπερέβαινε το ταλέντο του, γι’ αυτό ακόμη και σήμερα λίγο πριν από τα
εξήντα, τον βλέπεις να «ενοχλείται» όταν του ζητούν να γίνει αλλαγή στην ομάδα
των «πράσινων» παλαιμάχων ή του ΠΣΑΠ.

*** Ένας τίμιος ιστορικός (και όχι… στατιστικός), θα ήταν λάθος να μη λάβει
υπόψη του αυτό το «δομάζειο πάθος», το ανεπανάληπτο.

*** Και βεβαίως την τεράστια προσφορά του, η οποία, συμπαθάτε με, είναι λίγο
μεγαλύτερη από του Παπαϊωάννου.

Εν τούτοις, παρά την απουσία του «μεγάλου κοντού» ή «στρατηγού» του ελληνικού
ποδοσφαίρου από το τιμητικό ματς του Μίμη Παπαϊωάννου, είδαμε πλήθος εξαίρετων
παικτών να σπεύδουν στο γήπεδο προκειμένου να αγκαλιάσουν και να συγχαρούν τον
άλλοτε διεθνή παίκτη της ΑΕΚ για τον τίτλο του.

*** Γιώργος Κούδας, Βασίλης Χατζηπαναγής, Τάκης Λουκανίδης, Νεστορίδης,
Μαύρος…

*** Θα ήταν λάθος η εμφάνιση όλων αυτών των μάγων του ελληνικού ποδοσφαίρου να
θεωρηθεί πως «τιμάμε τον καλύτερο ημών», διότι καθένας τους έβαλε τη δική του
σφραγίδα.

*** Ο Δομάζος ήταν που δεν χρειάστηκε τη σφραγίδα του καλύτερου, διότι το
θεωρεί, ενδεχομένως, αυτονόητο κεκτημένο.

*** Κατά συνέπεια, το θέμα ας μη θεωρηθεί λήξαν.

*** Πιστεύω πως μπόλικη (δημοσιογραφική) μελάνη θα χυθεί προσεχώς και άρθρα με
πολλές απορίες θα διατυπώσουν το εύλογο ερώτημα.

*** Κάτι που προκύπτει μόνο μεταξύ πολύ μεγάλων.

*** Μεταξύ μας: Πελέ ή Μαραντόνα;

*** Αν ρωτήσετε Ολλανδό φίλαθλο, θα σας απαντήσει «Κρόιφ»…

*** Άρα, ας μη βιαστούμε.

Εντυπωσίασε την επομένη του εξευτελισμού στα Τίρανα η «σιωπή» του
ομοσπονδιακού Βασίλη Δανιήλ.

*** Σώφρων ο Καβαλιώτης.

*** Και να σκέφτεται μέσα του να μείνει ώστε να συνεχίσει το έργο του, εν
τούτοις απέφυγε να το «φωνάξει».

*** Αντίθετα, με καταπληκτική άνεση βγήκε ο πρόεδρος της ΕΠΟ Αλεξανδρίδης
αποφασισμένος να αποφορτίσει κλίμα και σύγχυση και το διέπραξε:

*** «Στηρίζουμε τον προπονητή και τους ποδοσφαιριστές», είπε και μάλιστα πολύ
σοβαρά!

*** Κανένα πρόβλημα.

*** Από το «πουθενά» βρέθηκε στην προεδρία της Ομοσπονδίας, συνεπώς δεν έχει
να χάσει τίποτε ο άνθρωπος…

*** Άλλοι χάνουν (σε φιλότιμο, αν βεβαίως διαθέτουν).