Αιμοδότες οι Ελπίδες

![]() |
|
Βασικό στέλεχος της Εθνικής Ανδρών είναι πλέον ο Νίκος Λυμπερόπουλος, ένα από |
Είναι ίσως η πρώτη φορά εδώ και πάρα πολλά χρόνια που μια Εθνική Ανδρών έχει
κορμό της ποδοσφαιριστές που προέρχονται από την αντίστοιχη των Ελπίδων. Παρά
την ήττα από την Αλβανία με 2-0 και την απογοήτευση που έχει καταλάβει όλους
τους Έλληνες, το γεγονός ότι το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα
«τροφοδοτήθηκε» με παίκτες από τις Ελπίδες δεν αλλάζει.
Είναι ίσως η πρώτη φορά που μια ομάδα Ελπίδων που διακρίθηκε για το ταλέντο
της, το ήθος της και τις επιτυχίες της δεν χάθηκε με το πέρασμα του χρόνου
αλλά ένα μεγάλο ποσοστό από τους ποδοσφαιριστές της προωθήθηκε στην πρώτη
ομάδα.
Όλες οι ομάδες των Ελπίδων έχουν κατά καιρούς επιτυχίες αλλά εκείνη που έφτασε
επίσης πολύ κοντά σε ένα πανευρωπαϊκό τρόπαιο ήταν η φουρνιά του 1986-88, με
προπονητή τον Ανδρέα Σταματιάδη.
Ο τότε τεχνικός των Ελπίδων μας αλλά και αυτός που ανέδειξε αυτούς τους
παίκτες που τώρα αγωνίζονται στην Εθνική Ανδρών, ο Γιάννης Κόλλιας, μιλούν
στην «ΟΜΑΔΑ» και λένε την άποψή τους για τις επιτυχίες και των δύο.
Ο Σταματιάδης
Ο Ανδρέας Σταματιάδης μάς μιλάει για την ομάδα του που έφτασε ως τον τελικό
και έχασε άδικα από τη Γαλλία: «Εκείνη η φουρνιά είχε βγάλει εκπληκτικούς
ποδοσφαιριστές. Να σας θυμίσω μερικούς» λέει ο κ. Σταματιάδης και συνεχίζει:
«Μολακίδης, Κουρκούνας, Παχατουρίδης, Καπουράνης, Νεντίδης, Βακαλόπουλος,
Κούτουλας, Μαυρομμάτης, Οικονομίδης, Γ. Παπαδόπουλος, Νιόπλιας, Άρης
Καρασσαβίδης, Μπορμπόκης, Βαΐτσης, Γιουγκούδης, Χατζηνικολάου και αρκετά άλλα
παιδιά. Η γενιά του 1965, ενώ υπήρχε και ένας μικρός, ο Γιουγκούδης, που
γεννήθηκε το 1968. Στη δεκαοκτάδα υπήρχε και ο Αλέξης Αλεξανδρής. Παίκτες που
ο καθένας μπορούσε να αφήσει εποχή αλλά για πολλούς το όνειρο δεν έγινε
πραγματικότητα ενώ όλοι μαζί είχαν φτάσει την ομάδα στον τελικό του
Πανευρωπαϊκού. Τότε αγωνιστήκαμε στον τελικό με τη Γαλλία. Στο πρώτο παιχνίδι,
με τη Γαλλία, το ματς τελείωσε 0-0 με τον Ρουμάνο διαιτητή να μας αδικεί και
να μη δίνει καταφανέστατο πέναλτι, κάτι το οποίο προκάλεσε επεισόδια στο
γήπεδο και αυτό μας κόστισε με τιμωρία μίας αγωνιστικής για τον επόμενο χρόνο.
Το ματς είχε γίνει Απρίλιο. Η ρεβάνς στη Γαλλία έπρεπε να γίνει σε 15 ημέρες
αλλά, για να χάσει η ομάδα μας, η ρεβάνς αναβλήθηκε και έγινε τον Σεπτέμβριο,
όταν τα παιδιά είχαν συμπληρώσει το όριο ηλικίας και είχαν φύγει από την
ομάδα. Αποτέλεσμα; Χάσαμε 3-0 και το κύπελλο μαζί».
Δεν χρησιμοποιήθηκαν
![]() |
|
Μεγάλη απώλεια για την Εθνική Ελπίδων είναι ο Λάμπρος Χούτος. Ο νεαρός |
Οι παίκτες αυτής της ομάδας, όμως, χάθηκαν οι περισσότεροι στη συνέχεια ή δεν
είχαν τη μεγάλη εξέλιξη στην εθνική ομάδα των ανδρών. Το γιατί μάς το εξηγεί ο
κ. Σταματιάδης: «Την εποχή εκείνη, την κρίσιμη στιγμή, οι παίκτες αυτοί δεν
χρησιμοποιήθηκαν στις ενδεκάδες των ομάδων τους. Όπως ήταν φυσικό επακόλουθο,
χάθηκαν, αφού δεν μπορούσε να τους καλέσει στην Εθνική Ανδρών ο προπονητής. Να
σας πω ένα παράδειγμα: ο Άρης Καρασαββίδης, ο οποίος σημείωσε τέσσερα γκολ
κατά των Ολλανδών σε ένα ματς για το οποίο ενδιαφερόταν η μισή Ευρώπη, δεν
αγωνιζόταν στον ΠΑΟΚ. Ένας ακόμα λόγος ήταν ότι τότε ο κ. Κοσκωτάς αγόρασε όλη
την αφρόκρεμα και πολλά από αυτά τα παιδιά, στα οποία, όμως, δεν μπορούσαν να
δοθούν ευκαιρίες να αγωνιστούν, αφού ήταν σε μία ομάδα, τον Ολυμπιακό.
Μια οικογένεια
Ο λόγος που διακρίθηκε η ομάδα αυτή ήταν ότι ήμασταν σαν οικογένεια. Εγώ τότε
έκανα πρόταση να επανδρωθεί η Εθνική από αυτά τα παιδιά με την προσθήκη
κάποιων έμπειρων, αφού η πρόκριση για τα τελικά του Παγκοσμίου είχε χαθεί. Για
μία φορά έγινε αυτό στο φιλικό με την Ουγγαρία και νικήσαμε 3-0 αλλά δεν
υπήρξε συνέχεια και έτσι, δυστυχώς, αυτά τα μεγάλα ταλέντα δεν έδειξαν αυτά
που μπορούσαν».
Ο Γιάννης Κόλλιας είναι ο τεχνικός που ανέδειξε τους ποδοσφαιριστές που
αγωνίζονται τώρα στην Εθνική Ανδρών. Έντεκα (!) παίκτες από την Ελπίδων έχουν
προωθηθεί στην Ανδρών. Ρεκόρ μοναδικό. Μπασινάς, Βενετίδης, Λυμπερόπουλος,
Μαυρογενίδης, Πατσατζόγλου, Χούτος, Λάκης, Γκούμας, Καραγκούνης, Ναλιτζής,
Άντζας. Όλα αυτά τα παιδιά προέρχονται από την Εθνική Ελπίδων. Ο Γιάννης
Κόλλιας λέει: «Η ομάδα των Ελπίδων έχει ένα σκοπό. Είναι το τελευταίο
σκαλοπάτι για την ομάδα των ανδρών. Γι’ αυτό χρειάζεται συνεργασία και ίδια
φιλοσοφία μεταξύ των προπονητών.
Όπως η ομάδα των Νέων είναι η πηγή για την Ελπίδων, και των Παίδων για τη
Νέων. Σημαντικό στοιχείο της επιτυχίας αυτής είναι ότι τα παιδιά αυτά είναι
πρώτα απ’ όλα φίλοι. Έχουν δεθεί πολύ, αφού είναι μαζί στις χαρές και στις
λύπες. Το πιο σημαντικό συστατικό της επιτυχίας αυτών των παιδιών είναι ότι
έχουν όλα πολύ καλό χαρακτήρα. Ότι πάντα ήταν υπάκουα και πάντα ακολουθούσαν
την οργάνωση, γι’ αυτό και πέτυχαν. Επίσης είναι σημαντικό ότι τους δόθηκε η
ευκαιρία από τις ομάδες τους και βέβαια χρησιμοποιήθηκαν από τον κ. Δανιήλ.
Έτσι, το μέλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου έγινε παρόν και είμαι σίγουρος ότι
αυτά τα παιδιά θα παλέψουν για την πρόκριση. Μάλιστα, τους έχω πει ότι αν
καταφέρουν να πάνε στη Σεούλ, τότε όλοι μαζί θα βάλουν χρήματα να μου κάνουν
τα εισιτήρια να παρακολουθήσω τους αγώνες και το έχουν δεχτεί. Ελπίζω να τα
καταφέρουν, αν και γνωρίζω τις δυσκολίες που υπάρχουν, ιδιαίτερα μετά το άτυχο
αποτέλεσμα με την Αλβανία».















