Ντούσαν Μπάγιεβιτς Οι εκρήξεις ενός πρίγκιπα

Ντούσαν Μπάγιεβιτς. Συνήθως, ψύχραιμος. Όταν όμως πάρει «ανάποδες»…

Ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς στις 10 Δεκεμβρίου του τρέχοντος έτους κλείνει τα 52 του
χρόνια. Έχει ξεπεράσει το «όριο των 50» και στο πέρασμα τόσων χρόνων,
ελάχιστες φορές έχει εκραγεί. Τσακωμούς με ποδοσφαιριστές είχε αρκετούς, πάντα
όμως φρόντιζε να μένουν αυτοί στα αποδυτήρια, να μη βγαίνει τίποτα προς τα
έξω. «Είναι οικογενειακά θέματα», έλεγε και ξανάλεγε, αποφεύγοντας να γίνονται
κοινωνοί των εντάσεων οι «κακοί» δημοσιογράφοι. Στην ΑΕΚ, εκεί δηλαδή όπου
φρόντιζε όσο τίποτα το προφίλ του, κατάφερε να πάρει υψηλό βαθμό. Στον
Ολυμπιακό, τα πράγματα (για τον ίδιο) ήταν κάτι παραπάνω από χαλαρά.

Τι γίνεται όμως όταν «ο πρίγκιπας είναι γυμνός»; Στις εκρήξεις του; Τότε,
ποιος είδε τον… Θεό και δεν τον φοβήθηκε! Λίγες, αλλά σίγουρα «καλές», ώστε
να τις θυμούνται οι παλαιότεροι, λες και πρόκειται για το αλατοπίπερο ενός
ποδοσφαιρικού αγώνα. Μήπως όμως περί αυτού πρόκειται, ακριβώς στα ματς όπου ο
Ντούσκο παρακολουθεί σχεδόν ακίνητος από τον πάγκο του τα δρώμενα και ακόμη
και τις εντολές του δίνουν οι εκάστοτε (από Ραβούση έως Περσία) συνεργάτες
του;

Φεβρουάριος ’92. Στην Κόρινθο. Η ΑΕΚ έχει ξεπεράσει το 1-1 και με τον
Αλεξανδρή στο 87′ εξασφαλίζει νίκη σπουδαία (2-1), που την καθιστά φαβορί για
τον τίτλο. Στο τέλος του ματς, οι μεν ΑΕΚτζήδες πανηγυρίζουν, οι δε της
Κορίνθου πετούν «σπόντες» και ρίχνουν χολή. Ο Ιάκωβος Χατζηαθανασίου κάνει
δηλώσεις και καταλήγει με το «ρωτήστε καλύτερα τον κ. Γενεράκη». Οι
δημοσιογράφοι, αμέσως τρέχουν προς το μέρος τού (πρώην ) προέδρου της ΠΑΕ.
Πριν προλάβει να απαντήσει ο Κώστας Γενεράκης, ο Ντούσκο ακούει τι συμβαίνει
και… ενίσταται: «Τι πράγματα είναι αυτά, τι ρωτάτε τον πρόεδρο». Δημόσια
αντίδραση που συζητήθηκε και έδειξε ένα άλλο πρόσωπο του Μπάγιεβιτς.

Στην Κατερίνη

Τον Οκτώβριο (17) του ιδίου χρόνου, στην Κατερίνη, ο Ντούσκο αργεί να
προσέλθει στη συνέντευξη Τύπου. Νωρίτερα, σχεδόν είχει «πιαστεί στα χέρια» με
ένα από τα αγαπημένα του παιδιά: τον Ρέφικ Σαμπανάντζοβιτς. Φορτισμένη
ατμόσφαιρα εντός των τειχών και περιστατικά που έγιναν γνωστά πολύ αργότερα.
Όπως αρκετά μετά γνωστοποιήθηκε η απίστευτη ένταση στα αποδυτήρια της Πάτρας
(Φεβρουάριος του ’96) όχι μόνο με πρωταγωνιστή τον Ντούσαν, αλλά κυρίως με
«σταρ» της συμπλοκής τούς Τσάρτα – Κετσπάγια.

Στις 14 Απριλίου του ’93, η ΑΕΚ αποκλείεται παρά τη νίκη της με 3-2 από τον
Ολυμπιακό στην ημιτελική φάση του Κυπέλλου. Η κατάσταση δεν είναι ακριβώς
τεταμένη, ωστόσο ο Ντούσκο στον δρόμο για την αίθουσα συνεντεύξεων «κάτι
ακούει»… Για την αλλαγή του Χάρη Κοπιτσή στο 65′ (τη θέση του πήρε ο
Σλίσκοβιτς). Όπως λένε αυτόπτες μάρτυρες, στον διάδρομο έγινε χαμός. Ο
Μπάγιεβιτς μπλέχτηκε σε καβγά (και) με γυναίκα, άπαντες όμως έκαναν προσπάθεια
να μην πάρει διαστάσεις το συμβάν. «Καλά, με είδατε εμένα να πλακώνομαι με
γυναίκα;» αναρωτιόταν λίγες ημέρες μετά ο προπονητής. Πασχαλιάτικα, όλοι
έδωσαν «όρκους αγάπης»…

Τον Φεβρουάριο (26) του ’94, επί Αλέφαντου στο Λιμάνι, ο Ολυμπιακός νικάει 3-0
την ΑΕΚ, ο Δημητριάδης τσακώνεται με τον Αναστόπουλο, ο (διαιτητής) Μαζαράκης
αποβάλλει τον Σαβέβσκι, ο «Αλέ» γυρίζει προς την εξέδρα με σφιγμένες γροθιές,
γενικώς η κατάσταση δείχνει έκκρυθμη. Ο Ντούσκο δεν συγκρατεί τα νεύρα του,
ίσως και γιατί οι «ερυθρόλευκοι» εκστομίζουν ειρωνικά συνθήματα ξεχνώντας τα
απανωτά «κριτρινόμαυρα» πρωταθλήματα», θέλει να μπει να ηρεμήσει τα πνεύματα
στον αγωνιστικό χώρο, τελικά όμως μπλέκει ο ίδιος! Ο παρατηρητής Γενεράλης δεν
τον αφήνει, εμφανίζεται σούπερ τυπικός, η ένταση δεν κρύβεται, ωστόσο την
επόμενη εβδομάδα όλα ξεχνιούνται. Είπαμε, ο Μπάγιεβιτς έχει το προσόν να ξεχνά
(τέτοια πράγματα, έτσι) γρήγορα.

Οι Αλκυονίδες ημέρες… ξαναχτυπούν τον Ντούσκο τον Φεβρουάριο του ’95! Η ΑΕΚ
μετά τους τρεις σερί τίτλους δεν τα πηγαίνει και άριστα, φθάνει όμως με άνεση
μεγάλη σε ευρείες νίκες. Όπως ακριβώς έκανε στις 12 /2 εναντίον της Καβάλας.
Με «κολλητά» γκολ των Σαραβάκου, Δημητριάδη, Κασάπη και μέσα σε ένα πεντάλεπτο
εξασφαλίζει στη Νέα Φιλαδέλφεια τους βαθμούς. Μετά όμως την έκρηξη, η…
νηνεμία. Το ποδόσφαιρο που παρουσιάζουν οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ για τα
δεδομένα εκείνης της εποχής είναι αποκρουστικό και στο τελευταίο δεκάλεπτο ο
Μπάγιεβιτς εγκαταλείπει τον πάγκο! Πρωτάκουστο γεγονός! Έκανε με τον τρόπο
αυτό διαμαρτυρία… Καμιά όμως συνέχεια δεν δόθηκε, πέρα από τις (αναγκαίες
τότε) αναλύσεις επί αναλύσεων.

Τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους (17/9/95) η ΑΕΚ απέναντι στην Παναχαϊκή δίνει
ρεσιτάλ. Με άνεση φθάνει στο 5-1, ο Μπάγιεβιτς όμως κάνει κάτι που δεν το
(πολυ) συνηθίζει: σηκώνεται προς το τέλος του ματς και με χαρακτηριστικές
χειρονομίες δείχνει τη δυσαρέσκειά του για κάποια πράγματα. Οι παίκτες δεν
χαίρονται, ο κόσμος αναρωτιέται τι γίνεται, ο Σαβέβσκι ψάχνει να βγει τους
λόγους που τον κράτησαν στον πάγκο (έως το 78′) και το θέμα κλείνει όπως
άρχισε. Μπροστά στον κόσμο δηλαδή ηρεμία, διότι εντός των αποδυτηρίων δεν ήταν
και το πλέον ήσυχο απόγευμα.

Ξανά ο Κουτσο-φλέβαρος ενώπιόν μας. Στις 28 Φεβρουαρίου του ’96 η τότε
υπερ-ομάδα της ΑΕΚ διαλύει 5-0 τον Αθηναϊκό και εξασφαλίζει την πρόκρισή της
στον τελικό του Κυπέλλου. Στις εξέδρες ο κόσμος παραληρεί για την απόδοση και
όταν δεν το κάνει, βρίζει τον (πρόεδρο) Μιχάλη Τροχανά. Ο Μπάγιεβιτς, παρά τα
όσα είχαν προηγηθεί και τα εκατέρωθεν αισθήματα, αντιδρά: φεύγει από τον
πάγκο, πηγαίνει προς τη σκεπαστή και ζητάεει από τον κόσμο να σταματήσει να
βρίζει τον πρόεδρο! Ο αγώνας διακόπτεται για λίγο, ο Ντούσαν διασχίζει και τον
αγωνιστικό χώρο, η προσπάθεια να σταματήσει η ένταση πιάνει τόπο, κανείς όμως
δεν λέει «όλα καλά κι όλα ωραία». Προς το τέλος της περιόδου, όλη η ομάδα
πηγαίνει σε θέατρο. Καλλιτεχνικές αναζητήσεις σε φορτισμένη ατμόσφαιρα
εβδομάδων. Τα κανάλια εκεί. Ζητούν δηλώσεις από τον Μπάγιεβιτς. «Να πάτε στους
παίκτες», απαντά ο τεχνικός. «Επειδή το είπε ο Μπάγιεβιτς θα μιλήσουμε εμείς;»
φέρεται να αναρωτιέται νευριασμένος ο Μανωλάς. Διότι ­ σωστά ­ αντιλήφθηκε ότι
το ζητούμενο δεν ήταν το «γιατί στο θέατρο», αλλά το «τι συμβαίνει επιτέλους
στην ΑΕΚ». Ο Μπάγιεβιτς εκστόμισε το «Στέλιο, σταμάτα», κανείς όμως δεν
σταματούσε και άλλωστε η αφορμή του καβγά ήταν εκτός αίθουσας. Ο Ντούσκο
προτίμησε να αποχωρήσει… Λίγους μήνες μετά, ο Μπάγιεβιτς αποτελεί παρελθόν
για την ΑΕΚ… Και ηρέμησαν από τις γκρίνιες του «Πρίγκιπα» οι «προπονητές» ή
«στρατηγοί» της θύρας 18, όσοι δηλαδή από τα επίσημα ήθελαν ή επιχειρούσαν να
κάνουν έντονη κριτική στον «ψηλό» για τις επιλογές του, ερχόμενοι «άπειρες
φορές» σε αντιπαράθεση με τον προπονητή.

Στον Ολυμπιακό

1. ΠΑΟΚ – Πανιώνιος. Το τελικό αποτέλεσμα προκαλεί αποδοκιμασίες από την εξέδρα και ο Μπάγιεβιτς σαν μαινόμενος ταύρος ορμάει προς το μέρος οπαδού που τον έβρισε στα σέρβικα. Συγκρατείται όμως από συνεργάτες του, παίκτες και αστυνομικούς και το επεισόδιο τελειώνει εκεί – 2. Οι αποδοκιμασίες από τους φίλους του Ολυμπιακού για την αλλαγή του Πίτερ Οφορίκουε εξοργίζουν τον Μπάγιεβιτς που σηκώνεται από τον πάγκο. Τελευταία στιγμή τον συγκρατεί ο Τάσος Μητρόπουλος – 3. «Για μένα έχεις τελειώσει…», λέει ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς στον Γρηγόρη Γεωργάτο. Λίγο πριν ο ποδοσφαιριστής είχε γίνει αλλαγή και αντέδρασε κλωτσώντας την τσάντα τού φυσιοθεραπευτή – 4. Ολυμπιακός – ΑΕΚ στο Καραϊσκάκη. Ο «κιτρινόμαυρος», τότε, τεχνικός προσπαθεί να μπει στον αγωνιστικό χώρο και συγκρατείται από τους αστυνομικούς, ύστερα από υπόδειξη του παρατηρητή Γενεράλη

Στο πέρασμά του από τον Ολυμπιακό ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς ήταν ολότελα
διαφορετικός. Φορώντας την κατακόκκινη φόρμα δεν ήταν ο αισθηματίας
προπονητής, αλλά ο επαγγελματίας. Με σκληρή δουλειά (αυτός και οι απανταχού
συνεργάτες του…) άλλαξε τον Ολυμπιακό και τούτο φαίνεται περίπου ένα χρόνο
μετά με όσα συμβαίνουν ή ακούγονται στο στρατόπεδο του Ρέντη. Μόχθησε και
ανταμείφθηκε. Πρόσφερε όμως και μόνο κοντόφθαλμοι δεν το βλέπουν. Στο θέμα,
τώρα. Τις εκρήξεις, που στον Πειραιά έκαναν μεγαλύτερη αίσθηση, διότι ο
Ντούσκο ήταν… αφτιασίδωτος, δεν προσπάθησε να καλύψει οτιδήποτε. Ντούσκο
χωρίς αναστολές!

Σεπτέμβριος, 27. Έτος ’97. Ο Ολυμπιακός (με διαιτητή Χατζησταυρίδη) περνάει
νικηφόρα από το Ηράκλειο (3-2), η νίκη όμως αφήνει πληγές. Μία ημέρα μετά
ταξιδεύει στη Νορβηγία για το παιχνίδι του Τσάμπιονς Λιγκ με αντίπαλο τη
Ρόζενμποργκ. Το 5-1 είναι εκκωφαντικό! Ο Οκτώβριος δεν μπαίνει με τις
καλύτερες των προϋποθέσεων για τον Μπάγιεβιτς. Το τσάρτερ προσγειώνεται στο
αεροδρόμιο ώρα έξι το πρωί. Οι υπάλληλοι, διαφορετικών συλλογικών αποχρώσεων,
κάνουν με μισόλογα τη σχετική πλακίτσα. Ένας εξ αυτών, Μυριανάκης ονόματι, τα
λέει μεγαλόφωνα: «Για μέσα καλά είστε, έξω έρχονται οι πεντάρες». Ή και κάτι
βαρύτερο… Ο Ντούσκο δεν καταφέρνει να συγκρατήσει τα νεύρα του και ορμά στον
υπάλληλο. Τι ακριβώς έγινε, το γνωρίζουν μόνον οι αυτόπτες μάρτυρες της
ιστορίας. Άλλωστε, ακόμη και η κασέτα που κατέγραψε την επίθεση Ντούσκο,
εξαφανίστηκε. Όχι διά μαγείας…

Λίγους μήνες μετά, στις 12 Απριλίου του ’98, το 4-2 επί του Πανηλειακού είναι
εύκολο και βέβαια, εκείνη η ομάδα του Ολυμπιακού φέρνει τη σφραγίδα
Μπάγιεβιτς, αποπνέει κλάση και αποδίδει υψηλής στάθμης ποδόσφαιρο. Τι ήθελε
όμως ο Μπάγιεβιτς την αλλαγή (67′) του Οφορίκουε; Ο αγαπημένος των
«ερυθρόλευκων» οπαδών αποχωρεί και στις εξέδρες η ιαχή «Πίτερ-Πίτερ» καλύπτει
τα πάντα. Λες και του τρυπά τα αυτιά, ο Ντούσαν σηκώνεται από τον πάγκο, αλλά
συγκρατείται από τον Τάσο Μητρόπουλο. Αν δεν προλάβαινε ο Τάσος, ο προπονητής
θα έμπαινε στη φυσούνα! Τι ακριβώς συνέβη; Το κατάλαβαν όλοι μετά όταν και
φώναζαν ρυθμικά «Ντούσαν-Ντούσαν». Πως ο ίδιος ο Οφορίκουε είχε ζητήσει αλλαγή
λόγω τραυματισμού και δεν τον έβγαλε με το… ζόρι ο τεχνικός. Ακόμη και ο
Καραπιάλης με χαρακτηριστικές κινήσεις επιχείρησε να εξηγήσει στον κόσμο, πέρα
από τους Μπάγιεβιτς, Περσία, Μπουρουτζήκα.

Στις 7 Απριλίου του ’99, ο Ολυμπιακός νικάει για το Κύπελλο με σκορ 4-0 τον
Ηρακλή. Ο Μπάγιεβιτς όμως έχει ξανά φαεινή ιδέα. Βγάζει τον Γεωργάτο στο 61′
και βάζει στη θέση του τον Λουτσιάνο. Ο (μετέπειτα «Ιταλός») αντιδρά και
κλωτσάει τη βαλίτσα του φυσιοθεραπευτή. Ο Ντούσκο καταλαβαίνει τι γίνεται και
πετάει το «για μένα τελείωσες». Μετά, δίνουν τόπο στην οργή, αλλά ο Γεωργάτος
­ όχι με απόλυτη συγκατάθεση του Ντούσαν ­ εγκαταλείπει τον Πειραιά.

Τελευταία έκρηξη του Μπάγιεβιτς ­ πριν από την επόμενη; ­ στο (πολύ πρόσφατο)
1-1 του ΠΑΟΚ με τον Πανιώνιο. Πήγαινε προς τα αποδυτήρια, άκουσε βρισιές στα
σέρβικα, θυμήθηκε τα… παιδικά του χρόνια και κίνησε για την εξέδρα να
πλακωθεί με τον υβριστή του! Συγκρατήθηκε όμως από τους υπεύθυνους και τον
Τοχούρογλου. Αν και ορισμένοι επιμένουν πως το… μετάνιωσε, γιατί αν
αποφάσιζε να περάσει τα κιγκλιδώματα, ακόμη εκεί θα ήταν!

Αυτές ήταν ορισμένες από τις ορατές εκρήξεις του Ντούσαν Μπάγιεβιτς. Το
άγνωστο πρόσωπο του πολυνίκη προπονητή που το βγάζει στις δύσκολες στιγμές.
Αυτές, που είναι σαφώς λιγότερες στην επιτυχημένη καριέρα του. Γι ‘ αυτό
άλλωστε θυμόμαστε εντονότερα τα… νευράκια του και όχι τους πανηγυρισμούς με
υψωμένα χέρια (τελικός Κυπέλλου με την ΑΕΚ, ’96) ή τη σφιγμένη γροθιά (νίκη
Ολυμπιακού επί Παναθηναϊκού, 2-0).