ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ο «Σλόμπο» που έγινε «τύραννος»

Δεν θα ‘πρεπε να εκπλήσσομαι. Περπατώ αρκετά χρόνια στη γη ώστε να ξέρω πως
ό,τι σήμερα δοξάζεται αύριο μπορεί να ρίχνεται στην πυρά ­ και το αντίστροφο.
Όμως γι’ αυτές τις μεταστροφές σχεδόν πάντα προϊδεάζομαι, αν και η «τέχνη» της
μεταστροφής έχει πολύ προχωρήσει, τόσο που ενώ δεν φαίνεται κοντινή, εντούτοις
παρέχει τη δυνατότητα υπεράσπισής της ως «σταδιακής διαφοροποίησης», ακόμη και
ως «προφητείας».

Πώς να μη χαμογελάσω με την «έκπληξη» των ημερών… Ως να μην είναι οι ίδιες
γραφίδες που υμνούσαν τον Μιλόσεβιτς μέχρι προχθές, που λέει ο λόγος, που
«ηγετάρα» τον ανέβαζαν και τον κατέβαζαν και έπιναν νερό στ’ όνομά του. Ο
«Σλόμπο», έλεγαν, και κολλούσε το στόμα τους.

Ο άνθρωπος-σύμβολο αντίστασης στην παντοκρατορία των ΝΑΤΟϊκών. Εν μια νυκτί,
όλοι είδαν το εξ αποκαλύψεως φως. Και με τι δεν τον στολίζουν. «Ο τύραννος»,
«Ο δικτάτορας», «Ο διεφθαρμένος», «Ο αιμοσταγής». Και όλοι, μα όλοι, «τα είχαν
πει», «τα είχαν προβλέψει».

Κάποιοι παραπέμπουν σε γεγονότα που όταν συνέβαιναν ουδόλως τα είχαν
επισημάνει. Δεν λέω πως δεν υπάρχουν και οι άλλοι, αυτοί που πράγματι
στέκονταν κριτικά και διαχώριζαν τον σερβικό λαό από τον μέχρι χθες ηγέτη του.
Όλοι οι άλλοι, όμως, επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Πλειοδοτούν εκ των υστέρων.
Υπέρ ή κατά ­ ανάλογα με την περίπτωση. Έχω μεγαλώσει κι ακόμα να συνηθίσω.