Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Σαλάνα

Ο Σβεν Γκόραν Έρικσον αξιολόγησε τους καλύτερους παίκτες που πέρασαν από τα χέρια του

«Πολλοί άνθρωποι με ρωτούν ποιους θεωρώ καλύτερους παίκτες απ’ όσους έχω
κοουτσάρει όλα αυτά τα χρόνια. Και εγώ θα σας πω μία εκπληκτική ιστορία για
έναν παίκτη που τον έλεγαν Σαλάνα».

Δεν πρόκειται για μία ακόμη αυτοβιογραφία, αλλά για την αξιολόγηση από τον
Σβεν Γκόραν Έρικσον των ποδοσφαιριστών που έχουν περάσει από τα χέρια του όλα
αυτά τα χρόνια.

«Όλα αυτά τα χρόνια της επαγγελματικής μου καριέρας στη Σουηδία, στην
Πορτογαλία και την Ιταλία, είχα την ευκαιρία να κοουτσάρω πολλούς μεγάλους
παίκτες. Έναν, όμως, δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω. Πρόκειται για τον Σαλάνα.

Τον είχα κοντά μου στην Μπενφίκα στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Κατά την
άποψή μου ο Σαλάνα ήταν πλήρης ως παίκτης. Δεν του έλειπε τίποτε και είναι ο
κορυφαίος που έχω γνωρίσει.

Η γνωριμία του, όμως, με μία γυναίκα αποδείχθηκε καταστροφική για την καριέρα
του. Στην αρχή δεν έδειχνε ενδιαφέρον στις προπονήσεις. Μετά αποδείχθηκε πως
τον έλεγχε πλήρως. Ήθελε να μένει στο ίδιο ξενοδοχείο με την ομάδα στα εκτός
έδρας παιχνίδια και να κάθεται στον… πάγκο όταν ο Σαλάνα έπαιζε!

Ήταν απίστευτο αυτό που γινόταν. Έλεγε πως κάνει τον Σαλάνα να αισθάνεται πιο
ήρεμος και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στον αγωνιστικό χώρο. Ποτέ δεν είχε
γνωρίσει παρόμοια κατάσταση στα 20 χρόνια που είμαι στο ποδόσφαιρο.

Ο Σαλάνα πήρε μεταγραφή στην Μπορντό και ύστερα από μερικά χρόνια επέστρεψε
στην Μπενφίκα, αλλά ήταν η σκιά του εαυτού του. Σας διαβεβαιώ, όμως, αν ο
Σαλάνα έπαιζε ακόμη θα έκανα τα πάντα για να τον φέρω κοντά μου, στη Λάτσιο».

Ο ΦΑΛΚΑΟ

Και ο Έρικσον συνεχίζει: «Σπουδαίος ποδοσφαιριστής ήταν και ο Φαλκάο. Ήταν ο
άρχοντας στη μεσαία γραμμή. Επίσης, ο Ντούνγκα. Όταν ήμουν στη Φιορεντίνα, ο
Βραζιλιάνος ήταν η ψυχή της ομάδας. Ο Ρομπέρτο Μαντσίνι με έχει εντυπωσιάσει.
Μοιάζει να έχει μάτια ακόμη και στην πλάτη. Ο Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν μπορεί να
παίξει σε όλες τις θέσεις. Στο μέλλον θα αποδώσει πολύ καλά ως κεντρικός
αμυντικός, αφού είναι εκπληκτικός στο ψηλό παιχνίδι.

Ο Σουηδός Τόμπιορν Νίλσον συμπληρώνει τις επιλογές μου. Ο Νίλσον ήταν ο
καλύτερος επιθετικός του κόσμου τη δεκαετία του ’80. Τον είχα κοντά μου στην
Γκέτεμποργκ όταν κατακτήσαμε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1982 και όπως ο Ρούουντ
Γκούλιτ διέθετε δύναμη, τεχνική και ήταν ικανός τόσο ως σκόρερ όσο και ως δημιουργός».