Τζόζεφ Μπλερ Στους Χάρλεμς αγάπησα πάλι το μπάσκετ

«Πριν από τους Χάρλεμς αντιμετώπιζα την ομάδα ως ομάδα. Μαζί τους άρχισα να
αντιμετωπίζω την ομάδα σαν οικογένεια και αυτό κάνω τώρα. Αυτό θα κάνω στον
ΠΑΟΚ. Οι παίκτες πρέπει να σκεπτόμαστε μαζί, να τρώμε μαζί, να κοιμόμαστε
μαζί. Να υπάρχει, όχι απλά ομαδικό, αλλά οικογενειακό πνεύμα»

Ο νέος σέντερ του ΠΑΟΚ έχει στο βιογραφικό του μια παράγραφο που θα την ζήλευαν πολλοί. Υπήρξε μέλος των Χάρλεμς Γκλομπτρότερς, της πιο θεαματικής ομάδας μπάσκετ του κόσμου. Μερικά κόλπα από αυτά, που έκαναν την πρώην ομάδα του θρύλο, θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν και οι φίλοι του ΠΑΟΚ

Πριν από περίπου τρία χρόνια, στις αρχές του 1998, ο Τζόζεφ Μπλερ δεν είχε
καμία διάθεση για προπόνηση και μπάσκετ. «Είχε τελειώσει το πρωτάθλημα στη
Γαλλία. Έπαιξα στην Ορτέζ την προηγούμενη σεζόν. Τραυματίστηκα στην κνήμη και
βγήκα τελείως εκτός ρυθμού. Δεν είχα ούτε συμβόλαιο με κάποια ομάδα. Δεν είχα
πλέον την ίδια αγάπη για το μπάσκετ στην καρδιά μου», θυμάται ο νέος σέντερ
του ΠΑΟΚ, ο οποίος πλέον όχι μόνο έχει αλλάξει διάθεση, «αλλά είναι πάρα πολύ
ενθουσιώδης στην προπόνηση», όπως διαπιστώνει ο Κώστας Φλεβαράκης από τις
πρώτες κιόλας ημέρες της συνεργασίας τους.

Ο απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Αριζόνα δεν ξαναβρήκε το κέφι του πέρυσι στο
Πέζαρο ούτε πρόπερσι στην Μπιέλα. Έκανε δύο πολύ καλές χρονιές στην Ιταλία,
διότι «στους Χάρλεμς αγάπησα και πάλι το μπάσκετ. Μία παράσταση των Χάρλεμς
δεν είναι ένα απλό παιχνίδι μπάσκετ, το οποίο πάνε για να παρακολουθήσουν μόνο
άνδρες και νέοι. Τους Χάρλεμς παρακολουθούν ολόκληρες οικογένειες. Άνδρες,
γυναίκες και παιδιά και μπορείς να δεις το χαμόγελο όλων αυτών των ανθρώπων
στην εξέδρα. Και αυτό ακριβώς με έκανε να αγαπήσω ξανά το μπάσκετ. Ότι δηλαδή
μπορούσαμε να αλλάξουμε τη διάθεση τόσων ανθρώπων. Στους Χάρλεμς κατάλαβα ότι
το μπάσκετ μπορεί να προσφέρει πολλά έντονα συναισθήματα, όχι μόνο στους
παίκτες και τους προπονητές, αλλά κυρίως στους φιλάθλους».

Η πρώτη επαφή του Μπλερ με τους Χάρλεμς έγινε στη Μινεσότα. «Με είχαν ήδη
επιλέξει και δεν το έκαναν διότι μπορούσα να κάνω τα τρικ με την μπάλα στο
δάχτυλο και πίσω από την πλάτη. Οι Χάρλεμς κάνουν τις επιλογές τους με
κριτήριο τα αθλητικά προσόντα σου. Υπέγραψα συμβόλαιο για ένα πρωτάθλημα, πήρα
τη φανέλα μου και μπήκα κατευθείαν στο παιχνίδι, χωρίς να κάνω ούτε μία
προπόνηση. Έπαιξα το πρώτο τέταρτο του αγώνα και στη συνέχεια κάθησα στον
πάγκο. Δεν ήμουν πλέον συμπαίκτης τους. Ήμουν θεατής των Χάρλεμς από τον
πάγκο».

Οκτώ σόου την εβδομάδα

«Έσπασα αρκετές λάμπες και άλλα μικροαντικείμενα στο σπίτι μου, μέχρι να μάθω τα κόλπα με την μπάλα. Κανείς δεν μου είπε ­ και δεν πρόκειται να πει σε κανέναν ­ πώς γίνονται. Ρώτησα κάποιον συμπαίκτη μου στους Χάρλεμς για τον τρόπο και μου απάντησε ότι θα τα καταφέρεις με την προπόνηση», λέει ο Τζόζεφ Μπλερ

Η ζωή τού Μπλερ μαζί τους θύμιζε… νομάδα. «Ταξιδεύαμε κάθε ημέρα από πόλη σε
πόλη με λεωφορείο. Το ταξίδι ήταν από τρεις έως δέκα ώρες και πηγαίναμε στο
ξενοδοχείο. Αν υπήρχε χρόνος, ξεκουραζόμασταν λίγο. Αν όχι, πηγαίναμε
κατευθείαν στο γήπεδο. Κάναμε προπόνηση για μιάμιση ώρα και μετά παιχνίδι.
Είναι δύσκολο να υπολογίσω πόσα παιχνίδια έπαιξα συνολικά. Παίζαμε, πάντως,
οκτώ παιχνίδια κάθε εβδομάδα. Δύο από αυτά ήταν κάθε Κυριακή. Ήταν όντως
σκληρή δουλειά και ζωή. Οι Χάρλεμς μπορεί να μου έκαναν ένα καλό συμβόλαιο,
πολύ χρήσιμο τότε, αλλά τελικά πλήρωσαν την καρδιά μου και όχι την τσέπη μου.
Αν σου αρέσει να παίζεις μπάσκετ, είναι τέλεια η ζωή μαζί τους. Αυτή είναι η
ζωή του μπάσκετ. Ζωή με φίλους, που γίνονται η οικογένειά σου».

Οι Χάρλεμς έκαναν τον J&Β (από τα αρχικά τού Joseph Blair) να αλλάξει
οπτική γωνία για την έννοια ομάδα. «Πριν από τους Χάρλεμς αντιμετώπιζα την
ομάδα ως ομάδα. Μαζί τους άρχισα να αντιμετωπίζω την ομάδα σαν οικογένεια και
αυτό κάνω τώρα. Αυτό θα κάνω στον ΠΑΟΚ. Οι παίκτες πρέπει να σκεπτόμαστε μαζί,
να τρώμε μαζί, να κοιμόμαστε μαζί. Να υπάρχει, όχι απλά ομαδικό, αλλά
οικογενειακό πνεύμα». Σιγά σιγά ο Μπλερ άρχισε να μαθαίνει τα κόλπα των
Χάρλεμς. «Έσπασα αρκετές λάμπες και άλλα μικροαντικείμενα στο σπίτι μου, μέχρι
να τα μάθω. Κανείς δεν μου είπε ­ και δεν πρόκειται να πει σε κανέναν ­ πώς
γίνονται. Ρώτησα κάποιον συμπαίκτη μου για τον τρόπο και μου απάντησε ότι θα
τα καταφέρεις με την προπόνηση. Όταν πήγα στους Χάρλεμς, δεν μπορούσα ούτε να
στριφογυρίσω την μπάλα στο δάχτυλό μου. Ήταν όμως κόλπα που ήθελα από μικρός
να κάνω και τα κατάφερα παίρνοντας μία μπάλα στο σπίτι μου».

Η πιο δυνατή ανάμνησή του ήταν «ένα παιχνίδι στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν.
Ήταν κατάμεστο και δώσαμε ένα άψογο σόου. Ήταν παρών και ο ιδιοκτήτης των
Χάρλεμς. Το θυμάμαι πολύ καλά, διότι αμέσως μετά σε ένα άλλο γήπεδο παίξαμε
δεύτερο παιχνίδι την ίδια βραδιά».

Στην Ιταλία

Θεαματικά τρικ με την μπάλα από τον Τζόζεφ Μπλερ. Μια μικρή γεύση για το τι περιμένει τους φίλους του ΠΑΟΚ

Όλα αυτά έμειναν αξέχαστα στον σέντερ του ΠΑΟΚ και «όταν μου έκανε πρόταση η
Φίλα Μπιέλα την δέχθηκα, αλλά καθυστέρησα μία εβδομάδα για να πάω στην Ιταλία.
Ήταν πολύ δύσκολο να αφήσω τους Χάρλεμς. Δεν ήμουν ακόμη σίγουρος ότι ήθελα να
τους αφήσω».

Ως ενθύμια «πήρα ό,τι ήταν δυνατόν να πάρω. Φανέλες, μπλουζάκια, παντελονάκια.
Και για μένα, αλλά και για τον γιο μου, για να μπορεί να λέει όταν μεγαλώσει
και υπάρχουν οι Χάρλεμς ότι έπαιξε ο πατέρας του σ’ αυτήν την ομάδα».

Το πιο βολικό ενθύμιο είναι η γαλάζια φανέλα προπόνησης που είχε μαζί του στην
Ιταλία. Αυτή τη φανέλα έβαλε στις αποσκευές του, όταν ταξίδεψε για τη
Θεσσαλονίκη και μ’ αυτή δέχθηκε πολύ πρόθυμα να κάνει ένα μικρό σόου μπροστά
στον φωτογραφικό φακό της «SUPER ΟΜΑΔΑΣ».

«Στην Μπιέλα δεν την έβγαλα από πάνω μου σε όλες τις προπονήσεις. Τα χρώματα
της ομάδας ήταν το γαλάζιο και το άσπρο. Έτσι με βόλευε και για τα διπλά, αφού
έχει δύο όψεις με αυτά τα χρώματα. Στο Πέζαρο ήταν λίγο πιο δύσκολα, γιατί η
Σκαβολίνι έχει ερυθρόλευκα χρώματα. Όταν, όμως, κάναμε βάρη, φορούσα τη φανέλα
των Χάρλεμς. Είναι κάτι πολύ σημαντικό για μένα αυτή η φανέλα. Μου θυμίζει την
καρδιά των φιλάθλων, που είχα μέσα στη δική μου καρδιά, όταν έπαιζα στους
Χάρλεμς».