ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Μπερλουτέλλι κατά Ρουτελλόνι

Φραντσέσκο Ρουτέλλι: τόπο στα νιάτα

Μάχη μεταξύ «Μπερλουτέλλι» και «Ρουτελλόνι»: έτσι χαρακτηρίζουν οι πολιτικοί
σχολιαστές της Ιταλίας την επερχόμενη εκλογική μάχη μεταξύ του υποψηφίου της
Δεξιάς Σίλβιο Μπερλουσκόνι και του υποψηφίου της Κεντροαριστεράς Φραντσέσκο
Ρουτέλλι. Καθώς οι ιδεολογικές διαφορές των δύο στρατοπέδων δεν είναι μεγάλες
­ το 1996 είχαν μάλιστα ανταλλαγεί κατηγορίες για αντιγραφή από τους μεν του
προγράμματος των δε ­ η έμφαση δίνεται στην προσωπικότητα των δύο ανδρών, στα
χόμπυ και τις προτιμήσεις τους, στο τι μουσική ακούνε και ποια ποδοσφαιρική
ομάδα υποστηρίζουν.

Το δυνατό σημείο του δημάρχου της Ρώμης, λέει στο «Εσπρέσο» ο πρόεδρος του
ινστιτούτου δημοσκοπήσεων Mediatrade Μαουρίτσο Κοστάντσο, είναι η εμφάνισή
του. Ο Ρουτέλλι είναι ωραίος και το ξέρει ­ του το υπενθυμίζουν άλλωστε
συνεχώς. Και στην εποχή της οπτικής επικοινωνίας, το στοιχείο αυτό μετράει
πολύ. Θετικό γι’ αυτόν είναι ότι έχει μείνει έξω από τα παιχνίδια των κομμάτων
­ αν και σε ορισμένες περιπτώσεις, και ιδιαίτερα στους Δημοκράτες της
Αριστεράς, είναι απαραίτητο να υπάρχει ένα τμήμα του κομματικού μηχανισμού που
εργάζεται γύρω από τον υποψήφιο για την πρωθυπουργία. Επιπλέον, τα χρόνια που
έχει υπηρετήσει στον δήμο τού έδωσαν την ευκαιρία να έλθει αντιμέτωπος με τα
πραγματικά προβλήματα της χώρας.

Στα αρνητικά του Ρουτέλλι, σημειώνει ο Κοστάντσο, περιλαμβάνεται ότι ξεκινά
την εκστρατεία του με σημαντική υστέρηση στις δημοσκοπήσεις έναντι του
αντιπάλου του, ο οποίος έχει βέβαια και πολύ μεγαλύτερη οικονομική άνεση. Ο
Μπερλουσκόνι έχει επίσης την ικανότητα να μεταδίδει στον ψηφοφόρο ενθουσιασμό
και να τον κάνει να πιστέψει στο όνειρο. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιεί απλές
και κατανοητές λέξεις: αλλαγή, όνειρο, ελπίδα. Το γεγονός ότι έχει καταφέρει
να είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο μπορεί να αποτελέσει
πρότυπο για οποιονδήποτε θέλει να κάνει το ίδιο. Ο πρόεδρος της Μίλαν γνωρίζει
καλά από μάρκετινγκ και είναι ικανός επιχειρηματίας, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό
για κάποιον που θέλει να κυβερνήσει μια χώρα. Επιπλέον, ξέρει να κρατά τους
συμμάχους του ήσυχους και ενωμένους ­ όσες διαφορές κι αν έχουν μεταξύ τους.

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα του Μπερλουσκόνι είναι ότι διαλέγει ένα άλογο για να
καβαλήσει και δεν το εγκαταλείπει ποτέ. Παράδειγμα, ο αντικομμουνισμός. Όταν
του έρχεται κάτι στο μυαλό, είναι ανίκανος να συγκρατηθεί: μια από τις
χειρότερες στιγμές του ήταν η αήθης επίθεση εναντίον του προπονητή της Ιταλίας
Ντίνο Τζοφ. Έχει υπερβολική εμπιστοσύνη στις δημοσκοπήσεις. Θα ήθελε πολύ να
είναι λίγα εκατοστά ψηλότερος. Και σε ό,τι αφορά τη συγκεκριμένη αναμέτρηση,
θα προτιμούσε ασφαλώς τον Τζουλιάνο Αμάτο από τον Ρουτέλλι.

Σε τελευταία ανάλυση, η κατηγορία που εκτόξευσε εναντίον του δημάρχου ότι δεν
έχει δουλέψει ούτε μια μέρα στη ζωή του μπορεί να λειτουργήσει ως μπούμερανγκ:
κι αν αυτό ακριβώς, το να μη δουλεύουν, είναι το κρυφό όνειρο ενός μεγάλου
μέρους των νέων ψηφοφόρων;