[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

«Το κοινό νόμισμα δεν δικαίωσε καμιά από τις ελπίδες που είχε ζεστάνει με την
εμφάνισή του στις αρχές του 1999» έγραφε την περασμένη Κυριακή στο «ΒΗΜΑ» ο
διακεκριμένος οικονομικός αναλυτής Ν. Νικολάου. Είναι, όμως, πράγματι έτσι τα
πράγματα; Στην Ελλάδα η πτώση στην εξωτερική αξία του ευρώ (σε σχέση κυρίως με
το δολάριο) και μια σειρά από άλλα γεγονότα (δημοψήφισμα στη Δανία, κ.λπ.)
έχουν οδηγήσει στην εντελώς εσφαλμένη διαπίστωση ότι το ευρώ απέτυχε στους
βασικούς στόχους του. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.
Εκτός από την Ελλάδα, στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν θεωρούν γενικά ότι το ενιαίο
νόμισμα απέτυχε. Ακριβώς το αντίθετο. Μπορεί μέχρι στιγμής το ευρώ να μην
επιτυγχάνει στην επιδίωξη να καταστεί το δεύτερο ισχυρότερο και σταθερό
νόμισμα διεθνώς αλλά αυτός δεν ήταν πρωταρχικός στόχος. Ο πρωταρχικός
οικονομικός στόχος ήταν να συμβάλει στην ανάπτυξη και αναδιάρθρωση της
ευρωπαϊκής οικονομίας και μείωση της ανεργίας μέσω της επίτευξης
μακροοικονομικής σταθερότητας. Στον στόχο αυτό το ευρώ αποδεικνύεται ιδιαίτερα
πετυχημένο. Η οικονομία της ευρωζώνης είναι σήμερα περισσότερο ισχυρή και σε
διαδικασία ραγδαίας αναδιάρθρωσης. Σύμφωνα με τον «Economist», ο συνδυασμός
της ενιαίας αγοράς και του ευρώ οδηγεί στη σημαντικότερη αναδιάρθρωση την
ευρωπαϊκή οικονομία και σε ιδιαίτερα υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης μέσω της
προώθησης των εξαγωγών (αν και χαμηλότερης απ’ αυτούς των ΗΠΑ) και σε μείωση
της ανεργίας. Ο D. Cross, διευθυντής του Κέντρου Μελετών Ευρωπαϊκής Πολιτικής
(CEPS) σ’ ένα πρόσφατό του κείμενο, με τίτλο: «Ευρώ: ισχυρή οικονομία, ασθενές
νόμισμα», παρατηρεί ότι η εντύπωση ότι «το ευρώ ασθενεί είναι εντελώς
εσφαλμένη».

«Το ευρώ», γράφει, «πιστώνεται ήδη με δύο κεντρικά επιτεύγματα: το σταθερό
μακροοικονομικό περιβάλλον και την ενίσχυση της προσφοράς μέσω της μεγαλύτερης
ολοκλήρωσης των αγορών». Επομένως, το ευρώ κάθε άλλο παρά έχει αποτύχει και,
στο μέτρο που η πτώση του δεν τροφοδοτεί τον πληθωρισμό, δεν αντιπροσωπεύει
σοβαρό οικονομικό πρόβλημα για την Ε.Ε. Αντιπροσωπεύει, όμως, σοβαρό διεθνές
και πολιτικο-θεσμικό πρόβλημα (θεσμική εμπλαισίωση, οικονομική κυβέρνηση,
κ.λπ.), που απασχολεί σοβαρά την Ένωση και τη διεθνή κοινότητα…

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.