Με… χάρη στην κορυφή

Μια ομάδα… ατόφιο χρυσάφι! Αυτή είναι η Εθνική ρυθμικής γυμναστικής που
μας έχει… καλομάθει με τις διαδοχικές διακρίσεις της και οπωσδήποτε
περιμένουμε τα πάντα από τα «χρυσά» κορίτσια στην προσεχή Ολυμπιάδα

Οι δυνατότητες μεγάλες, οι προσδοκίες ακόμα μεγαλύτερες από τις έξι
«πιτσιρίκες». Η κίνησή τους, η ευλυγισία τους, ακόμα και το νάζι τους, έχουν
προκαλέσει τον θαυμασμό όλων, κυρίως των κριτών, που δεν διστάζουν να τις
βαθμολογούν γενναιόδωρα. Όχι βέβαια πως δεν το αξίζουν, όμως στον χώρο της
γυμναστικής η επιτυχία είναι κάτι καθαρά υποκειμενικό. Και οι Ειρήνη Αϊνδηλή,
Άννα Πολλάτου, Χαρίκλεια Πανταζή, Χαρά Καρυάμη, Μαρία Γεωργάτου και Εύα
Χριστοδούλου γνωρίζουν καλά τι ακριβώς θα πρέπει να κάνουν και τι «πουλάει»
περισσότερο, προκειμένου να ανέβουν στο πρώτο σκαλί του βάθρου. Μόνο στο
πρώτο! Διότι δεν μένουν ποτέ ευχαριστημένες με άλλη θέση εκτός από την κορυφή.
Η Εθνική ανσάμπλ προπονείται σε αίθουσα του κλειστού γηπέδου στο ΟΑΚΑ. Κάθε
μέρα, περίπου εννέα ώρες, οι έξι κοπέλες ιδρώνουν και μοχθούν,
επαναλαμβάνοντας αμέτρητες φορές τις ασκήσεις και το πρόγραμμα που θα
παρουσιάσουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ελεύθερος χρόνος, μηδέν! Προσωπική ζωή,
επίσης. Διασκέδαση; Ούτε γι’ αστείο! Με λίγα λόγια, η ζωή των κοριτσιών
περικλείεται σε ένα κλειστό προπονητήριο, δίχως χρόνο για χάσιμο. Παρ’ όλα
αυτά, οι ίδιες δεν έχουν απολύτως κανένα πρόβλημα με το φορτωμένο πρόγραμμα.
«Ο πρωταθλητισμός θέλει θυσίες», λένε με υπερηφάνεια. «Είναι φυσιολογικό να
προπονούμαστε τόσο πολύ, αφού στοχεύουμε όσο το δυνατόν ψηλότερα στους
Ολυμπιακούς Αγώνες. Για να έρθουν τα αποτελέσματα, πρέπει να δουλέψουμε. Χωρίς
δουλειά δεν μπορείς να έχεις απαιτήσεις», συμπληρώνουν με ένα στόμα.

Κατά τα άλλα, οι ζωή τους κυλάει όπως ακριβώς μιας δεκαεξάχρονης μαθήτριας,
που κύριο μέλημά της είναι να πηγαίνει κάθε μέρα στο σχολείο, να μελετάει, να
κάνει πλάκα με τις συμμαθήτριές της. Όπως και να το κάνουμε, σίγουρα είναι μια
ηλικία που αισθάνεσαι ακατανίκητος! Κάπως έτσι νιώθουν και οι έξι παγκόσμιες
πρωταθλήτριες. «Ποιο είναι το αγαπημένο μου μάθημα; Μα, το διάλειμμα, φυσικά»
υποστηρίζει με περίσσια αθωότητα η πρασινομάτα της παρέας, Ειρήνη Αϊνδηλή.

Με λογοτεχνία

«Εγώ προτιμώ τη λογοτεχνία. Είναι ενδιαφέρον μάθημα», τονίζει με πιο σοβαρό
ύφος η 17χρονη Χαρά Καρυάμη. «Αλήθεια, κορίτσια, έχετε σκεφτεί με τι θα
ασχολούμασταν αν δεν ήμασταν αθλήτριες;», παίρνει τον λόγο και ρωτάει η Άννα
Πολλάτου. «Μμμμμ. Εγώ δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου μακριά από τον
αθλητισμό. Ίσως ήμουν κάτι παραπλήσιο, δηλαδή χορεύτρια», απαντάει η Εύα
Χριστοδούλου. Πάντως, σχετικά με τους επαγγελματικούς προσανατολισμούς των
κοριτσιών (η ρυθμική σε πολύ λίγα χρόνια θα αποτελεί παρελθόν), αναφέρθηκαν η
γυμναστική, η δημοσιογραφία, η νομική.

Σίγουρα, ο ελεύθερος χρόνος, οι βόλτες με τους φίλους, γενικώς η ξεγνοιασιά,
αποτελούν το «άλφα» και το «ωμέγα» στην εφηβική ηλικία. Οι συμμαθήτριες των
«χρυσών» κοριτσιών είναι βέβαιο ότι έχουν την άνεση να «βολτάρουν» στο
ηλιοβασίλεμα με μια καλή παρέα.

Μήπως, όμως, αυτό προκαλεί κάποια ζήλεια; «Εννοείται πως όχι. Έχουμε πολλά
χρόνια μπροστά μας για να διασκεδάσουμε. Προς το παρόν, προέχει το μετάλλιο
στην Ολυμπιάδα. Πού ξέρετε; Ίσως και αυτές ζηλεύουν εμάς και τις επιτυχίες
μας», υποστηρίζει με πυγμή η Εύα Χριστοδούλου. «Σίγουρα, η διασκέδαση και ο
ελεύθερος χρόνος είναι το παν για την ηλικία μας, όμως είναι δική μας επιλογή
να ασχοληθούμε με τον αθλητισμό», προσθέτει η πιο μικρή της παρέας, Μαρία
Γεωργάτου.

Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα του πρωταθλητισμού είναι τα πολλά ταξίδια και
η γνωριμία με όμορφα μέρη του κόσμου. Και σ’ αυτό συμφωνούν και οι έξι
πρωταθλήτριες, που ακόμα και στο εξωτερικό δεν έχουν πολλά περιθώρια να
περπατήσουν και να γνωρίσουν τον τόπο, τα ήθη και τα έθιμά του. Πώς περνούν
τον ελεύθερο χρόνο τους εκτός συνόρων; «Με σταυρόλεξο, μουσική, παιχνίδια.
Άντε και στην καλύτερη περίπτωση να πάμε σε κάποια ξενάγηση. Τις άλλες,
προπόνηση και πάλι προπόνηση», αναφέρει η Αϊνδηλή. «Εγώ δεν θα ξεχάσω τη
Μαδέρα της Πορτογαλίας. Είχαμε περάσει εκπληκτικά. Το θυμάστε, κορίτσια», λέει
η Καρυάμη. «Μη μου το θυμίζετε! Όμορφη πόλη, αλλά η εμφάνισή μας στους αγώνες
ήταν απογοητευτική», αναφέρει η Πολλάτου.

Φίλες από παλιά

Σε μια ομάδα έξι ατόμων και μάλιστα κοριτσιών, οι διαμάχες είναι αναπόφευκτες.
Ιδιαίτερα στο άθλημα της ρυθμικής γυμναστικής, όπου το λάθος μιας κοπέλας
μπορεί να στοιχίσει σε ολόκληρη την ομάδα. «Σίγουρα, υπάρχουν παρεξηγήσεις
μεταξύ μας στην προπόνηση. Άλλωστε, είναι φυσιολογικό. Πάνω απ’ όλα, όμως
σκεφτόμαστε ομαδικά και επαγγελματικά. Έξω από τον αγωνιστικό χώρο είμαστε
δεμένες, διότι μας συνδέει πολύχρονη φιλία. Όλες για μία και μία για όλες
είναι το σύνθημά μας», τονίζει η Χριστοδούλου.

Και μη φανταστείτε, βέβαια, ότι οι νεαρές αθλήτριες δεν αναγνωρίζονται στον
δρόμο από απλούς πολίτες.

«Μας συμβαίνει αρκετά συχνά. Δεχόμαστε συγχαρητήρια, ευχές και πραγματικά
είναι ένα πάρα πολύ ωραίο συναίσθημα να σε αναγνωρίζουν και να εκτιμούν την
προσπάθεια που κάνεις», υπογραμμίζει η Αϊνδηλή. Σίγουρα όμως, στο Σίδνεϊ οι
προσδοκίες απ’ όλους τους Έλληνες φιλάθλους είναι τεράστιες, γεγονός που
γνωρίζουν καλά οι κοπέλες. «Ακόμα και οι γονείς μας παρήγγειλαν εκτός από τα
αναμνηστικά να φέρουμε το χρυσό μετάλλιο. Αυτό που μπορούμε να υποσχεθούμε
είναι ότι θα κάνουμε το παν για την πρώτη θέση. Είμαστε αποφασισμένες»,
σημειώνει η Γεωργάτου.

Μετά, διακοπές

Και μετά την Ολυμπιάδα; Τι είναι αυτό που σκοπεύουν να κάνουν οι παγκόσμιες
πρωταθλήτριες; Φυσικά, δεν δυσκολεύονται να απαντήσουν. «Διακοπές, διακοπές,
διακοπές! Να πάμε όλες μαζί σε μια ήσυχη παραλία, το μεσημέρι να γευματίσουμε
σε ένα ταβερνάκι, το απόγευμα για καφέ, ύστερα σινεμά να δούμε μια ταινία με
τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο και, αν είμαστε ξεκούραστες, ας πάμε και σε κάποιο κλαμπ
να χορέψουμε ανέμελες και να διασκεδάσουμε. Και εννοείται να μην έχουμε την
άλλη μέρα προπόνηση. Μας αξίζει κάτι τέτοιο. Δεν νομίζετε;»