3η ΚΑΡΤΑ Χαμένη βραδιά

Άλλη μια χαμένη βραδιά για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αυτήν τη φορά η
απογοήτευση ήρθε από τον Παναθηναϊκό.

Όχι γιατί το 1-1 με την πρωταθλήτρια Ισπανίας Λα Κορούνια είναι αποτυχία. Ο
τρόπος που έχασε το προβάδισμα στενεύει τον δρόμο προς την αισιοδοξία.

Ήταν πάλι τα τελευταία λεπτά του αγώνα, όπως και πέρυσι, που η εστία του
Παναθηναϊκού παραβιάστηκε. Τα χαμόγελα των φίλων του τριφυλλιού έγιναν μάσκες
πίκρας. Είχαν πιστέψει ότι έστω και με τα δόντια θα κρατήσει τους τρεις
βαθμούς.

Όμως, τα στοιχεία της αναμέτρησης στο τελευταίο ημίωρο πρόβαλαν στην οθόνη
όσων γνωρίζουν καλά το ποδόσφαιρο, το τελικό αποτέλεσμα. Ήταν, δηλαδή, θέμα
χρόνου να ισοφαρίσουν οι Ισπανοί. Είχαν περισσότερες δυνάμεις. Κρατούσαν
αποφασιστικά τον έλεγχο του παιχνιδιού. Οι επισκέψεις τους στα καρέ του
Νικοπολίδη ήταν συχνές και τις περισσότερες φορές επικίνδυνες.

Οι «πράσινοι», που κατάφεραν να έχουν ποσοστό 53% στην κατοχή της μπάλας
κατά το πρώτο 45λεπτο, δεν μπορούσαν με την πάροδο του χρόνου να πάρουν τα
πόδια τους. Έμοιαζαν μολυβένιοι. Κακό ποδόσφαιρο. Ποδόσφαιρο που πληγώνει.
Ποδόσφαιρο που αποκαλύπτει τις χτυπητές αδυναμίες μας.

Και όλα αυτά απέναντι στη μετριότατη χθες το βράδυ Λα Κορούνια. Απέναντι σε
μια ομάδα χωρίς περγαμηνές στον ευρωπαϊκό χώρο, χωρίς εκτυφλωτικά αστέρια.

Είναι ώρα να προσγειωθούμε. Να βάλουμε κάτω τα πράγματα και να τα ζυγίσουμε
χωρίς συναισθηματισμό και με μέτρο τα πραγματικά στοιχεία. Είμαστε πίσω, πολύ
πίσω από το μοντέρνο ποδόσφαιρο. Η φαρέτρα μας είναι σχεδόν άδεια. Αντί,
λοιπόν, να λέμε μεγάλα λόγια, ας στρωθούμε στη δουλειά. Σκληρή, μεθοδική
δουλειά, με στόχο επιτυχίες ύστερα από δύο-τρία χρόνια.

Απόψε μπαίνουν στις μάχες του ΟΥΕΦΑ ο ΟΦΗ στη Γιουγκοσλαβία με τη
Νάπρεντακ, ο ΠΑΟΚ με την ισραηλινή Μπεϊτάρ στην Τούμπα και ο Ηρακλής στη
Γαλλία με την άσημη Γκινιόν. Χρειαζόμαστε νίκες, για να μετρήσουμε πιο σωστά
τις δυνάμεις μας.

Και αμέσως μετά ας κλείσουμε ραντεβού με την αλήθεια.