ΔΡΟΜΟΙ

Πριν…

… από επτά χρόνια, αστυνομικοί με πολιτικά πυροβόλησαν και σκότωσαν 8 παιδιά
του δρόμου που ζούσαν στα περίχωρα του Ρίο ντε Ζανέιρο. Οι δολοφονίες αυτές,
που έγιναν γνωστές ως «σφαγή της Καντελαρία», καταδικάστηκαν απ’ όλο τον
κόσμο. Τα μέσα ενημέρωσης έγραφαν για μέρες για τους Βραζιλιάνους αστυνομικούς
που σκοτώνουν παιδιά για να κάνουν την πλάκα τους και η διεθνής κοινότητα,
συγκινημένη, έστειλε μερικά εκατομμύρια για να βοηθήσει την κατάσταση. Παρά τη
δημοσιότητα που έλαβε το θέμα, όμως, παρά τα χρήματα και τις υποσχέσεις που
δόθηκαν, τα παιδιά της Καντελαρία γρήγορα ξεχάστηκαν. Τα περισσότερα απ’ αυτά
έχουν χάσει τη ζωή τους υπό βίαιες συνθήκες. Την ημέρα της σφαγής, μπροστά
στον Καθεδρικό Ναό της Καντελαρία ζούσαν 70 παιδιά. Από τα 62 που επέζησαν
τότε, τα 44 είναι σήμερα νεκρά. Τα περισσότερα έχασαν τη ζωή τους πριν
κλείσουν τα είκοσι.

Σοκ…

… έπαθαν οι Βραζιλιάνοι όταν έγινε γνωστή η σφαγή. Για άλλη μια φορά η χώρα
τους εμφανιζόταν στο εξωτερικό ως ένας διεφθαρμένος, άναρχος τόπος, όπου οι
αθώοι πέφτουν θύματα των ισχυρών. Παρά ταύτα, δεν έλαβαν κανένα μέτρο για την
προστασία των παιδιών. Τα περισσότερα από τα 44 παιδιά που πέθαναν τα επόμενα
χρόνια είχαν εμπλακεί σε δίκτυα εμπορίας ναρκωτικών. Κανένα δεν μπόρεσε να
ξεφύγει από τη φτώχεια που τα έριξε στον δρόμο. Ορισμένα πέθαναν από
αρρώστιες, συμπεριλαμβανομένου του AIDS, άλλα σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις με την
αστυνομία. Η Κριστίνα Λεονάρντο, δικηγόρος των παιδιών της Καντελαρία,
πιστεύει ότι τα κοινωνικά προγράμματα που ανακοινώθηκαν αμέσως μετά τη σφαγή
ήταν ανεπαρκή, αφού η χώρα έχασε γρήγορα το ενδιαφέρον της για τα παιδιά που
είχαν επιζήσει.

Ο Σάντρο…

… ντο Νασιμέντο έγινε τον περασμένο Ιούνιο το 44ο παιδί της Καντελαρία που
πέθανε τα επτά τελευταία χρόνια. Όπως και τα άλλα παιδιά, ο Σάντρο δεν
απέκτησε σταθερό σπίτι μετά τη σφαγή του 1993. Εγκαταλελειμμένος από τη μητέρα
του σε ηλικία τριών ετών, πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του στον
δρόμο. Έβγαζε χρήματα από μικροκλοπές και ξεχνούσε τα βάσανά του με τα
ναρκωτικά. Παρ’ όλο που έκανε ένα δεσμό, όλοι ήξεραν ότι θα πέθαινε νέος. Αυτό
που δεν φανταζόταν κανείς είναι ότι ο Σάντρο θα περνούσε τις τελευταίες του
ώρες στην κρατική τηλεόραση. Ύστερα από μια μικροκλοπή, ο Σάντρο πήδηξε σε ένα
λεωφορείο για να αποφύγει τη σύλληψη. Η αστυνομία τον καταδίωξε, κι εκείνος
συνέλαβε τους επιβάτες ως ομήρους για τέσσερις ώρες. Όλο αυτό το διάστημα, η
τοπική τηλεόραση έδειχνε τον Σάντρο να υποχρεώνει τις γυναίκες επιβάτες να
γράφουν με το κραγιόν τους στα παράθυρα διάφορα μηνύματα, όπως: «Έχει
υπογράψει σύμφωνο με τον διάβολο».

Έπειτα…

… από πολύωρες διαπραγματεύσεις, ο Σάντρο δέχθηκε να βγει από το λεωφορείο
κρατώντας μια νεαρή γυναίκα που τη σημάδευε με το όπλο του. Οι αστυνομικοί,
όμως, δεν τήρησαν τη συμφωνία, άνοιξαν πυρ, κι εκείνος σε αντίποινα σκότωσε τη
γυναίκα. Τελικά συνελήφθη και οδηγήθηκε στην κλούβα, όπου οι αστυνομικοί
έπεσαν πάνω του και τον σκότωσαν. Ήταν 21 ετών. Η Υβόν Μπεσέρα ντε Μέλο, ένας
από τους ανθρώπους που βοήθησαν τα παιδιά της Καντελαρία μετά τη σφαγή του
1993, δεν εκπλήσσεται από το τέλος του Σάντρο ούτε και των άλλων 43 παιδιών.
«Πολλά χρήματα στάλθηκαν για να ενισχυθούν αυτά τα παιδιά, αλλά δεν έφτασαν
ποτέ στον προορισμό τους. Γύρω στις 300 οργανώσεις ισχυρίζονταν ότι τα
βοηθούσαν, αλλά στην πραγματικότητα μόνο τέσσερις απ’ αυτές έκαναν κάτι στην
πράξη».