Αντίθετα...



... με τη γαλλική ακροδεξιά, που έχει μια κοινοβουλευτική στρατηγική, το
στρατόπεδο της γερμανικής ακροδεξιάς είναι ουσιαστικά εξωκοινοβουλευτικό.
Μπορεί να διέθετε ή να διαθέτει ακόμη ορισμένες έδρες στη Βάδη-Βυρτεμβέργη ή
στη Σαξονία-Άνχαλτ, αλλά δεν εκπροσωπείται στο ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο.
Επιπλέον, δεν έχει ισχυρές προσωπικότητες, όπως ο Ζαν-Μαρί Λεπέν. Οι
αδελφοκτόνες διαμάχες στους κόλπους της (DVU, NPD, Ρεπουμπλικάνερ) δεν έχουν
αφήσει τη γερμανική ακροδεξιά να γίνει ένα ισχυρό κόμμα. Και οι μνήμες του
ναζιστικού παρελθόντος αποτρέπουν πολλούς Γερμανούς από το να συνταχθούν
ανοιχτά με εξτρεμιστικές απόψεις. Μπορεί να τις ενστερνίζονται, αλλά ψηφίζουν
το χριστιανοδημοκρατικό ή το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα.


Ρατσιστικά...







... εγκλήματα γίνονται και στη Δυτική Γερμανία. Τα περισσότερα, όμως,
παρατηρεί ο ιστορικός Ρούντολφ φον Τάντεν, που έχει εξουσιοδοτηθεί από τον
Γκέρχαρντ Σρέντερ και τον Ζακ Σιράκ να μελετήσει το φαινόμενο, γίνονται στα
πέντε κρατίδια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, όπου διαμένει το 19% του
πληθυσμού. Η βία αυτή αποτελεί, σε μεγάλο βαθμό, κληροδότημα του
κομμουνιστικού καθεστώτος. Οι Ανατολικογερμανοί, μένοντας έξω από την ενιαία
αγορά, τον καπιταλισμό και τα μεταναστευτικά ρεύματα που δημιουργεί, δέχθηκαν
πολύ λίγους ξένους. Οι τελευταίοι, ανάλογα με τα κρατίδια, δεν αντιπροσωπεύουν
παρά το 2% - 3% του πληθυσμού. Όπως όμως ο αντισημιτισμός δεν έχει ανάγκη από
εβραίους για να ευδοκιμήσει, έτσι δεν χρειάζονται και μεγάλοι αριθμοί
μεταναστών για να υποθάλψουν τον ρατσισμό. Ο «μη Ευρωπαίος» ξένος αποτελεί τον
ιδανικό αποδιοπομπαίο τράγο.


Ποιοι...



... είναι οι λόγοι αυτής της ξενοφοβίας; Υπάρχει, πρώτα από όλα, ο φόβος των
Γερμανών για το τέρας των Βρυξελλών που θα τους καταβροχθίσει. Έπειτα, είναι η
άρνηση της διαφορετικής κουλτούρας, του τρόπου με τον οποίον ζουν οι
μετανάστες που έρχονται από την Αφρική και την Ασία. Ένας ακόμη λόγος που
εξηγεί την ξενοφοβία είναι η απουσία, στο κομμάτι αυτό της Γερμανίας, μιας
«κοινωνίας της αφθονίας» (Wohlstandgesellschaft). Η ιδέα που καλλιεργεί βέβαια
η σοσιαλδημοκρατία, σύμφωνα με την οποίαν ο ρατσισμός και η ξενοφοβία είναι
παιδιά της ανεργίας, είναι απλουστευτική, αφού ο ρατσισμός ευδοκιμεί και σε
πολλές πλούσιες γειτονιές. Η απουσία μιας κοινωνίας της αφθονίας, όμως, καθώς
και μιας πραγματικής αστικής τάξης (ο κομμουνισμός ανάγκασε περίπου 3
εκατομμύρια Γερμανούς να φύγουν στη Δύση), στέρησε την Ανατολή από τις δομές
ένταξης που ο κομμουνισμός, κατά κάποιον τρόπο, παρείχε μέσω των αθλητικών ή
παραπολιτικών οργανώσεων.


Στο κενό...



... αυτό, συνεχίζει ο Ρούντολφ φον Τάντεν, βρήκε πρόσφορο έδαφος για να
αναπτυχθεί μια πρωτόγονη και μηδενιστική ακροδεξιά, που εκτοξεύει
απλουστευτικά συνθήματα («Έξω οι ξένοι!») χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσει σε
κανέναν πώς ακριβώς ορίζεται ένας Γερμανός. Ο ρατσισμός των νεαρών σκίνχεντ
δεν έχει σε τίποτε να κάνει με τον εθνικισμό του 19ου αιώνα, ούτε αποτελεί
βέβαια προέκταση του ναζισμού. Πρόκειται για ένα αμάλγαμα κούφιων συνθημάτων
εναντίον των ξένων. Το πρόβλημα δεν λύνεται με την απαγόρευση του
Εθνικο-δημοκρατικού Κόμματος (NPD), καταλήγει ο Γερμανός ιστορικός. Η οργάνωση
αυτή θα ξαναγεννιόταν, αμέσως, με άλλη μορφή. Πρέπει, πρώτα από όλα, να
επιβάλλονται αυστηρότατες ποινές στους δράστες ρατσιστικών εγκλημάτων. Και να
δοθεί έμφαση στην εκπαίδευση, ώστε να καλυφθεί το κενό που δημιούργησε η
εξαφάνιση της κομμουνιστικής κοινωνίας.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από