ΔΡΟΜΟΙ

«Τόσοι πολλοί άνδρες…

… τόσος λίγος χρόνος!». Η ηθοποιός Μέι Ουέστ μπορεί να αστειευόταν
προφέροντας αυτά τα λόγια, αλλά οι επιστήμονες ­ έστω, οι άνδρες επιστήμονες ­
είναι πεπεισμένοι ότι η παραπάνω φράση κρύβει μια μεγάλη αλήθεια. Οι γυναίκες
όχι μόνο δεν αναζητούν τον ένα και μοναδικό άνδρα της ζωής τους, αλλά είναι
από τη φύση τους πολυγαμικές, όπως άλλωστε και οι άνδρες. Οι βιολόγοι
πιστεύουν ότι οι γυναίκες είναι γενετικά προγραμματισμένες να κάνουν έρωτα με
πολλούς άνδρες, ώστε να αυξηθούν με τον τρόπο αυτό οι πιθανότητες υγιών
παιδιών με τις μεγαλύτερες δυνατές πιθανότητες επιβίωσης. Η θεωρία αυτή εξηγεί
τη μεγάλη συχνότητα εσφαλμένης πατρότητας. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία,
ένα στα επτά παιδιά δεν είναι γιος ή κόρη του άνδρα που νομίζουν για πατέρα
τους.

Οι συμβατικές…

… θεωρίες υποστηρίζουν ότι φύσει πολυγαμικοί είναι μόνον οι άνδρες γιατί με
τον τρόπο αυτό αυξάνονται οι πιθανότητες να αποκτήσουν πολλά παιδιά από
διαφορετικές γυναίκες. Όπως γράφει όμως η «Ομπζέρβερ, δύο νέες μελέτες που
δημοσιεύτηκαν σε ιατρικά περιοδικά δείχνουν ότι τα θηλυκά σε όλο το εύρος του
ζωικού βασιλείου είναι πολυγαμικά όντα. Και οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το
ίδιο συμβαίνει και με τις γυναίκες. Ο Τιμ Μπέρκχεντ, καθηγητής Εξελικτικής
Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ, ανακάλυψε πως όταν μια κότα ζευγαρώνει
με ένα αρσενικό που δεν της αρέσει, αποβάλλει το σπέρμα αμέσως μετά την πράξη.
«Τα θηλυκά δεν αποτελούν παθητικούς φορείς σπέρματος», συμπεραίνει ο
Μπέρκχεντ, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι αντίστοιχες αυθόρμητες αποβολές
γίνονται και στις γυναίκες.

Οι επιστήμονες…

… πιστεύουν ότι οι γυναίκες αποκομίζουν πολλά κέρδη από την πολυγαμία. Το
πλέον προφανές είναι η εξασφάλιση της γονιμότητας. Ο Μπέρκχεντ αναφέρει την
περίπτωση ενός άνδρα που ζήτησε από τον γιατρό του να κάνει αγγειεκτομή μετά
τη γέννηση του τρίτου παιδιού τους. Ο γιατρός ανακάλυψε όμως ότι ο άνδρας είχε
εκ γενετής ένα σοβαρό πρόβλημα εξαιτίας του οποίου αποκλειόταν να είναι
πατέρας έστω και ενός παιδιού. Η πολυγαμία εξηγείται όμως και με τη θεωρία του
«καλού γονιδίου», όπως εξετάστηκε στην περίπτωση ενός ωδικού πτηνού που
λέγεται ακροκέφαλος. Το θηλυκό μπορεί να ζευγαρώσει με ένα αρσενικό που δεν
έχει μεγάλο ρεπερτόριο, αλλά έχει την τάση να συμπληρώνει και με αρσενικά με
μεγαλύτερο ρεπερτόριο, τα οποία άλλωστε ζουν περισσότερο. Με τον τρόπο αυτό
προκύπτουν οι καλύτεροι δυνατοί απόγονοι.

Η ισχυρότερη…

… ένδειξη όμως ότι οι γυναίκες είναι πολυγαμικές προέρχεται από τους άνδρες
και συγκεκριμένα από τους όρχεις τους. Τα αρσενικά έχουν την τάση να παράγουν
όσο το δυνατόν περισσότερα σπερματοζωάρια ώστε να εκτοπίσουν εκείνα των
ανταγωνιστών τους ­ πρόκειται για τη θεωρία του σπερματικού ανταγωνισμού. Αυτό
σημαίνει ότι όσο πιο πολυγαμικό είναι ένα θηλυκό τόσο πιο μεγάλοι γίνονται οι
όρχεις του αρσενικού. Τα θηλυκά των χιμπαντζήδων διακρίνονται από μια άγρια
πολυγαμικότητα και τα αρσενικά έχουν μεγάλους όρχεις, γι’ αυτό και στα τσίρκα
τα ντύνουν. Αντίθετα, οι θηλυκοί γορίλλες είναι πιστοί, με αποτέλεσμα οι
αρσενικοί να έχουν μικρούς όρχεις. Οι άνδρες έχουν όρχεις μεσαίου μεγέθους (40
γραμμάρια ή 0,08% του βάρους του σώματος), πράγμα που δείχνει ότι οι γυναίκες
διακρίνονται από μια μέση πολυγαμικότητα.