3η ΚΑΡΤΑ Τα συν και τα πλην

Οι αμαρτίες στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έπεσαν με αλεξίπτωτο. Ο χώρος
επιβαρύνθηκε επί δεκαετίες και ουδείς τόλμησε να φράξει το δρόμο στους
εξουσιαστές διαφόρων τύπων, τους τυχοδιώκτες και τα τσιράκια τους.

Το ποδόσφαιρο αφέθηκε στα χέρια ταχυδακτυλουργών και μετατράπηκε σ’ ένα
περίεργο παιχνίδι εξαρτήσεων, που παίζεται στα ανήλιαγα υπόγεια.

Λιγοστές οι προσπάθειες που έγιναν τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες για
ανάπτυξη ενός υγιούς ποδοσφαίρου. Κάποιοι ήθελαν πάντα ανοχύρωτα τα γήπεδα,
για να μπορούν να διαφεντεύουν με απλές κινήσεις και με μικρό κόστος.

Από την άλλη πλευρά οι εκάστοτε κρατούντες βολεύονταν διατηρώντας τον
έλεγχο του ποδοσφαίρου με τους «αμέτρητους» πιστούς. Βολεύονταν με τα έσοδα
από το ΠΡΟ-ΠΟ, καλύπτοντας τον τομέα της αθλητικής πολιτικής. Υπήρξαν εποχές
που οι κρατούντες έκαναν έντονες παρεμβάσεις στις εκλογικές διαδικασίες των
Ομοσπονδιών, με στόχο να έχουν δικές τους διοικήσεις και να μην
πονοκεφαλιάζουν με προβλήματα, αδιαφορώντας ουσιαστικά για την πορεία των
αθλητικών πραγμάτων. Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, που θεσμοθετήθηκε το 1979,
φορτώθηκε με συγγενή αμαρτήματα και δεν αντιμετωπίστηκε έστω για κάποιο
διάστημα με τη σοβαρότητα που ταιριάζει στο χώρο. Αλλά και το ερασιτεχνικό
ποδόσφαιρο αφέθηκε στην τύχη του. Το άθλημα που επί αρκετές δεκαετίες ήταν η
αγελάδα για τον ελληνικό αθλητισμό, ήταν πάντα πεδίο πολύχρωμων
αντιπαραθέσεων, κομμάτων και ισχυρών επιχειρηματιών, που διείσδυσαν στο χώρο.

Αυτές τις ημέρες υπάρχει κλίμα πολέμου στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Σε μια
εποχή, που η ΕΠΑΕ κάνει τα λιγότερα λάθη από το 1979, άνοιξαν πληγές που
αιμορραγούν.

Ο Βίκτωρ Μητρόπουλος, πρόεδρος της ΕΠΑΕ, τους τελευταίους 11 μήνες φαίνεται
να προσπαθεί για την αναβάθμιση του χώρου. Βεβαίως έχει κάνει λάθη τα
προηγούμενα χρόνια. Βεβαίως επιλέγει εύκολα τις ακραίες κόντρες. Βεβαίως δεν
έχει κατανοήσει ότι ουδείς δικαιούται να είναι πάνω από το κράτος

Ωστόσο καλό θα είναι να μετρηθούν με καθαρή σκέψη τα συν και τα πλην. Να
βρεθεί η πιο συμφέρουσα λύση.