ΠΡΟΣΩΠΑ Δικαίωμα στη γύμνια

Βίνσεντ Μπέθελ. Στιγμιότυπο από την πιο πρόσφατη σύλληψή του

Για τους πολλούς είναι ένας εφιάλτης να βρεθείς γυμνός σε δημόσιο χώρο, αλλά
για τον Βρετανό Βίνσεντ Μπέθελ είναι δικαίωμα, για την υπεράσπιση του οποίου
είναι πρόθυμος να πάει και φυλακή, πράγμα που έκανε: εδώ και δύο εβδομάδες
βρίσκεται στη φυλακή του Μπρίξτον. Συνελήφθη επειδή ανέβηκε γυμνός στο
λεωφορείο και η κράτησή του συνεχίζεται επειδή… αρνείται να φορέσει ρούχα
στο δικαστήριο. Οι δικαστές ελπίζουν ότι στην επόμενη δικάσιμο θα έχει
συμβιβαστεί και θα φορέσει τουλάχιστον ένα παντελόνι. Αν πιστέψουμε όμως τον
ενδιαφερόμενο, αυτό είναι μάλλον απίθανο.

Τα δύο τελευταία χρόνια ο Μπέθελ, ένας 28χρονος πρώην φοιτητής της Σχολής
Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου του Κόβεντρυ, διεξάγει εκστρατεία υπέρ του
δικαιώματος να εμφανίζεται κανείς δημοσίως γυμνός. Την προηγούμενη φορά που
βρέθηκε στη φυλακή ήταν έπειτα από μια σειρά γυμνιστικών διαμαρτυριών του στο
Λονδίνο, μεταξύ άλλων έξω από το αρχηγείο της Σκότλαντ Γυαρντ και από τη Βουλή
των Λόρδων. Πέρυσι είχε προκαλέσει ατέλειωτα μποτιλιαρίσματα όταν
εγκαταστάθηκε, ως άλλος στυλίτης, πάνω σε μια κολώνα του ηλεκτρικού έξω από το
δικαστικό μέγαρο της βρετανικής πρωτεύουσας. Κράτησε τη θέση του για δύο ώρες
φορώντας μόνον ένα σακίδιο στην πλάτη με κεντημένη τη λέξη «ελευθερία».

Ο ίδιος επιμένει πως θα συνεχίσει να γυμνώνεται δημοσίως «έως ότου
νομιμοποιηθεί η γύμνια στους δημόσιους χώρους». «Είναι εξοργιστικό», είπε
στους δικαστές, «να μπορεί να λέει κάποιος ότι είμαι άσεμνος και προσβάλλω τη
δημόσια αιδώ μόνο και μόνο επειδή δεν του αρέσει η εμφάνισή μου». Είναι άραγε
ανισόρροπος ή ένας πραγματικός υπερασπιστής ενός δικαιώματος του πολίτη; «Ο
κόσμος μπορεί να δει ότι είμαι ένας λογικός, νηφάλιος άνθρωπος και ουδέποτε
υπήρξα ψυχωτικός», λέει και συγκρίνει τον εαυτό του με τις σουφραζέτες, «οι
οποίες πάλεψαν σκληρά, χρειάστηκε ακόμη και να πεθάνουν για την υπόθεσή τους».

Ο Μπέθελ δεν υποστηρίζεται μόνον από συλλόγους γυμνιστών, αλλά και από
τουλάχιστον έναν υφυπουργό του υπουργείου Εσωτερικών, γράφει ο «Ιντιπέντεντ»
χωρίς να τον κατονομάζει, καθώς και από τον συγγραφέα Ώμπερον Ουώ, ο οποίος
στη στήλη του στους «Σάντεϋ Τάιμς» χαρακτήρισε τις πράξεις του «θαρραλέες».
«Λίγοι, αν όχι ουδείς εξ ημών θα επωφεληθούμε ποτέ απ’ αυτή την επιλογή (το
δημόσιο γδύσιμο), αλλά είναι ωραίο να σκεφτόμαστε ότι έχουμε ένα τόσο φτηνό
και εύκολο τρόπο για να επισημάνουμε κάτι, για να ξεχωρίσουμε από το κοπάδι,
ίσως ακόμη και για να κάνουμε λίγο αίσθηση. Ουδέποτε θα είχαμε ακούσει για τον
Βίνσεντ Μπέθελ αν δεν είχε αποφασίσει να υιοθετήσει αυτή τη μοναχική στάση.
Πιστεύω πως επισήμανε πετυχημένα κάτι, έστω κι αν δεν είμαι σίγουρος τι
ακριβώς είναι αυτό».