ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ένας ανθρώπινος ζωολογικός κήπος

Αν υπήρχε βραβείο Νόμπελ για την εφευρετικότητα, θα έπρεπε να δοθεί στον
Τζο Αρπάιο: συνδύασε την παλιά ιδέα του Γκουλάγκ με τη νέα οικονομία του
Internet.

Στο κρατητήριο. Σκηνή από τις φυλακές Μαρικόπα, όπως μεταδόθηκε χθες από το Internet

Εκλεγμένος με ποσοστό 85% σερίφης της τέταρτης σε μέγεθος κομητείας της
Αμερικής, της Μαρικόπα Κάουντι στην Αριζόνα, ο ιταλικής καταγωγής Αρπάιο έχει
γίνει γνωστός από πολλές πρωτοβουλίες του. Είναι ο άνθρωπος που εφηύρε τις
«φυλακές της ερήμου», όπου 2.000 καταδικασμένοι για μικροεγκλήματα είναι
αναγκασμένοι να εκτίουν την ποινή τους σε τρύπιες στρατιωτικές σκηνές από τον
πόλεμο της Κορέας, κάτω από τον καυτό ήλιο, ανάμεσα στους σκορπιούς και τα
φίδια. Φορούν στολές με ασπρόμαυρες ρίγες που θυμίζουν Χοντρό και Λιγνό,
τρέφονται με τα προϊόντα που πετούν τα σούπερ-μάρκετ και, για τον μεγαλύτερο
εξευτελισμό τους, οι άνδρες υποχρεώνονται να φορούν ροζ εσώρουχα.

Στο όνομα της ισότητας των δύο φύλων, ο 62χρονος σερίφης δημιούργησε
γυναικείες ομάδες αλυσοδεμένων καταδίκων. Στο όνομα της ελευθερίας της
ενημέρωσης, τοποθέτησε τον περασμένο μήνα κάμερες στα κελιά, στους διαδρόμους
και στις τουαλέτες των φυλακών της κομητείας, ώστε να μπορούν οι
φορολογούμενοι να διαπιστώνουν πώς διατίθενται τα χρήματά τους. Κι επειδή η
ανταπόκριση ήταν τεράστια, επειδή οι ηλεκτρονικοί του υπολογιστές δεν
μπορούσαν να ικανοποιήσουν την αδηφάγο περιέργεια του κοινού, αποφάσισε να
αναθέσει σ’έναν αδίστακτο παραγωγό, τον Τζων Λάνγκλεϋ, να συνδέσει τις φυλακές
με το Διαδίκτυο.

Στη διεύθυνση www.crime.com φιλοξενείται
έτσι εδώ και λίγες ημέρες ο πρώτος ανθρώπινος ζωολογικός κήπος. Ο επισκέπτης
προειδοποιείται από την αρχή ότι ενδέχεται να παρακολουθήσει σκηνές βίας που
δεν είναι κατάλληλες για παιδιά. Κι έπειτα αφήνεται ελεύθερος να κατασκοπεύσει
την καθημερινή ζωή 12.000 εγκλείστων, οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, απαγορεύεται
να καταναλώνουν αλκοόλ, να καπνίζουν, να διαβάζουν πορνοπεριοδικά ή να βλέπουν
τηλεόραση, με εξαίρεση κινούμενα σχέδια, την προπαγάνδα των ιεροκηρύκων και
την πρόγνωση του καιρού. Εμείς μπορούμε να βλέπουμε έναν κρατούμενο να
ξεντύνεται, να κατουράει, να βιάζει ένα συγκρατούμενό του, να υποβάλλεται σε
σωματική έρευνα από ένα δεσμοφύλακα, αλλά εκείνοι δεν μπορούν να χυδαιολογούν
ή να παρακολουθούν βίαιες τηλεταινίες. Εμείς είμαστε υγιείς, εκείνοι είναι
άρρωστοι. Εμείς έχουμε όλα τα δικαιώματα, εκείνοι κανένα.

Άνδρες και γυναίκες απ’ όλη την Αμερική (οι χθεσινοί καταπιεσμένοι, οι
αυριανοί εγκληματίες) ταξιδεύουν με τσάρτερ στην Αριζόνα για να ακούσουν τον
σερίφη να διηγείται τις επιτυχίες του και να βεβαιώνει πως όταν οι κρατούμενοί
του (οι όμηροί του) βγαίνουν από τη φυλακή είναι «καθαροί», ήρεμοι (σαν τα
φυτά), απαλλαγμένοι από κάθε επιθυμία ή ανάγκη να διαπράξουν νέο έγκλημα. Και
τότε πώς δικαιολογείται ότι οι φυλακές του είναι πάντα γεμάτες, πώς εξηγείται
ότι εκκρεμούν εναντίον του τουλάχιστον 20 μηνύσεις για σωματική βλάβη με τις
οποίες ζητούνται από την κομητεία αποζημιώσεις ύψους άνω των 8 δισεκατομμυρίων
δρχ.; Μα οι χιλιάδες θαυμαστές του και τα εκατομμύρια επισκέπτες της
ιστοσελίδας του (όλοι εμείς δηλαδή) δεν ασχολούνται με τέτοια ερωτήματα. Βία
θέλουν. Αρρωστημένο σεξ. Και ροζ σωβρακάκια.