30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΗΛΙΑΣ ΛΙΒΑΝΗΣ

ΕΚΔΟΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Πάτρα.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Αυτή την εποχή παραλίες.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Αρχαίους συγγραφείς.

ΑΚΟΥΕΙ: Έλληνες συνθέτες.

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Την κόρη του.

ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΤΑΙ: Με τη γραφειοκρατία.

Το βιβλίο «είναι μόνο καλό», γι’ αυτό και ο διευθύνων σύμβουλος των
Εκδόσεων Λιβάνη δεν ξεχωρίζει ανάμεσα στα είδη γραφής. Θεωρεί πως η «ροζ»
λογοτεχνία είναι κι αυτή λογοτεχνία και παραδέχεται ότι υπάρχουν καλοκαιρινά
βιβλία που χρειάζονται για ξεκούραση. Πιστεύει πως η είσοδος του βιβλίου στο
Χρηματιστήριο δεν είναι πρόκληση, αλλά αξιοποίηση των δυνατοτήτων για πρόοδο
του βιβλίου, ενώ οι Έλληνες εκδότες πρέπει να προβληματιστούν με τις νέες
δυνατότητες της τεχνολογίας και την παγκοσμιοποίηση. Όσο για την τελική
επιλογή, αυτή ανήκει στους αναγνώστες…

ΕΡ.: Το μέλλον του βιβλίου είναι ηλεκτρονικό;

ΑΠ.: Είναι και ηλεκτρονικό.

ΕΡ.: Συμβαδίζουν οι κλασικοί συγγραφείς με το Ίντερνετ;

ΑΠ.: Δεν μπορεί να παρακαμφθεί το Ίντερνετ ­ προσωπικά προτιμώ το τυπωμένο
κείμενο.

ΕΡ.: Οι πρώτες εντυπώσεις από τις ηλεκτρονικές πωλήσεις;

ΑΠ.: Βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή.

ΕΡ.: Το βιβλίο στο Χρηματιστήριο είναι πρόκληση ή στοίχημα;

ΑΠ.: Ούτε πρόκληση ούτε στοίχημα, αλλά η αξιοποίηση των δυνατοτήτων του
Χρηματιστηρίου για την πρόοδο του ελληνικού βιβλίου.

ΕΡ.: Πώς επιλέγετε τα βιβλία των εκδόσεων;

ΑΠ.: Στόχος των εκδόσεών μας είναι η κάλυψη κατά το δυνατόν όλων των
προτιμήσεων του αναγνωστικού κοινού. Ο τρόπος επιλογής καλύπτει αυτόν τον
στόχο.

ΕΡ.: Το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

ΑΠ.: Μετά την Άλφα-Βήτα, την «Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά».

ΕΡ.: Το πρώτο βιβλίο που θα δίνατε στην κόρη σας;

ΑΠ.: Το «Πώς ήρθα στον κόσμο».

ΕΡ.: Πώς θα φέρετε τους νέους πιο κοντά στο βιβλίο;

ΑΠ.: Αναγκαία η συνεργασία πολιτείας, δασκάλων, εκδοτών και ΜΜΕ.

ΕΡ.: Προτιμάτε την ανδρική ή τη γυναικεία γραφή;

ΑΠ.: Και την ανδρική και τη γυναικεία, δεν τις ξεχωρίζω, είναι γραφή.

ΕΡ.: Αγαπημένο βιβλίο;

ΑΠ.: «Βίοι Παράλληλοι» του Πλουτάρχου.

ΕΡ.: Με δύο λέξεις η «ροζ» λογοτεχνία;

ΑΠ.: Είναι λογοτεχνία.

ΕΡ.: Οι νέοι Έλληνες συγγραφείς;

ΑΠ.: Υπάρχουν πάρα πολλοί αξιόλογοι κι αυτό είναι ελπιδοφόρο για την ελληνική
λογοτεχνία.

ΕΡ.: Τι κάνει ο οίκος σας για να τους βγάλει έξω από τα σύνορα της Ελλάδας;

ΑΠ.: Προβάλλουμε τους Έλληνες συγγραφείς με τη συμμετοχή μας στις διεθνείς
εκθέσεις και με προσπάθειες στους ξένους εκδοτικούς οίκους για το πέρασμα των
Ελλήνων συγγραφέων στο εξωτερικό.

ΕΡ.: Βιβλία και… αντηλιακό. Υπάρχουν καλοκαιρινά βιβλία;

ΑΠ.: Το βιβλίο, εκτός από γνώση, προσφέρει και ξεκούραση.

ΕΡ.: Η συνταγή του καλού βιβλίου;

ΑΠ.: Δεν υπάρχει καλό και κακό βιβλίο. Το βιβλίο είναι μόνο καλό και εξαρτάται
από τη χρήση και αξιοποίησή του.

ΕΡ.: Βιβλίο που θα θέλατε να είχατε εκδώσει εσείς;

ΑΠ.: Υπάρχουν βιβλία που θα θέλαμε ή θέλουμε να εκδώσουμε ­ δεν μπορούν να
περιοριστούν σε ένα.

ΕΡ.: Περιμένετε κάτι καινούργιο από τον Κοέλιο;

ΑΠ.: Αυτό που πρόκειται να κυκλοφορήσει στην ελληνική αγορά σύντομα, «Το
Ημερολόγιο Ενός Μάγου».

ΕΡ.: Αν καλούσατε σε δείπνο τρεις συγγραφείς, ποιοι θα ήταν αυτοί;

ΑΠ.: Ειλικρινά, δεν μπορώ να ξεχωρίσω, είναι πάρα πολλοί αυτοί που θα ήθελα να
καλέσω.

ΕΡ.: Τα σχέδια για το 2001 στη Φρανκφούρτη, όπου η Ελλάδα θα είναι τιμώμενη
χώρα;

ΑΠ.: Η συμμετοχή μας στην έκθεση της Φρανκφούρτης θα είναι πάρα πολύ
προσεγμένη.

ΕΡ.: Ποια βιβλία ευνοεί η εποχή;

ΑΠ.: Η επιλογή ανήκει στους αναγνώστες.

ΕΡ.: Δεν ξεχνάτε…

ΑΠ.: Τους γονείς μου, που εκτός από γονείς μου είναι και ιδρυτές των εκδόσεων.

ΕΡ.: Πώς χαλαρώνετε;

ΑΠ.: Ασχολούμενος και παίζοντας με την κόρη μου.

ΕΡ.: Αγαπημένος συγγραφέας;

ΑΠ.: Θουκυδίδης, σε μετάφραση Ελευθέριου Βενιζέλου.

ΕΡ.: Μέρος της Ελλάδας που αγαπάτε;

ΑΠ.: Την Άνω Βλασία Καλαβρύτων, τις ρίζες μου.

ΕΡ.: Πόσο εύκολο είναι να επιβιώσει μια οικογενειακή επιχείρηση στις σημερινές
συνθήκες της αγοράς;

ΑΠ.: Είναι ανήφορος, αλλά στο τέλος της προσπάθειας περιμένει η επιτυχία.

ΕΡ.: Σας φοβίζει η διεθνοποίηση της αγοράς και στον χώρο του βιβλίου;

ΑΠ.: Είμαστε υποχρεωμένοι να προβληματιστούμε σωστά οι Έλληνες εκδότες.

ΕΡ.: Το καλό μάρκετινγκ είναι ικανό να εξασφαλίσει την επιτυχία ενός βιβλίου;

ΑΠ.: Βοηθά, αλλά δεν αρκεί.