«Γαζέλες» και «αετοί»

![]() |
|
Παρά την εγνωσμένη αξία του, ο Ντέιβιντ Μπέκαμ δεν κατάφερε να αποκτήσει ένα |
Ποδόσφαιρο χωρίς παίκτες, οπωσδήποτε δεν νοείται. Και ποδοσφαιριστής χωρίς…
κωδικό, επίσης. Με λίγα λόγια τα παρατσούκλια «δίνουν και παίρνουν» στον χώρο
της στρογγυλής θεάς. Από «πιστολέρο» μέχρι… «ψείρα» μπορεί να χαρακτηριστεί
ένας καταξιωμένος άσος.
Το ίδιο ισχύει και για αυτούς που προκαλούν τα φώτα της δημοσιότητας, όχι για
τις περίτεχνες ενέργειες και τα ασύλληπτα γκολ τους, αλλά για την
εξωαγωνιστική συμπεριφορά, την εμφάνιση και γενικώς την παρουσία τους εκτός
γηπέδων. Άλλα προκύπτουν από την επιθετική δεινότητα κάθε άσου
(«Μπατιγκόλ»,«Αρτσιγκόλ»), ενώ άλλα από την προσωπική ζωή του ποδοσφαιριστή (ο
Μπέκαμ, λόγω του γάμου του με τη Βικτόρια Άνταμς, μέλος των Spice Girls,
αποκαλείται Spice Boy). Και μη νομίζετε ότι ο κανόνας των προσωνυμίων ισχύει
μόνο σε… προσωπικό επίπεδο. Ακόμα και φημισμένοι και μη σύλλογοι έχουν
«τιτλοφορηθεί» καταλλήλως με ονόματα που ταιριάζουν περισσότερο σε…
ζωολογικούς κήπους. «Λιοντάρια», «αετοί», «γορίλλες», «φίδια»…
Πρωτότυπα
![]() |
|
Ο Κριστιάν Βιέρι είναι το «τανκ» για τους οπαδούς της Ίντερ. Εδώ τον βλέπουμε |
Ας αναφέρουμε όμως τα πιο παράξενα και αστεία παρατσούκλια ποδοσφαιριστών που
έχουν γράψει τη δική τους ιστορία. Ο παλαίμαχος Ιταλός αμυντικός Αλεσάντρο
Αλτομπέλι έγινε γνωστός σαν «καρφίτσα», ενώ ο Νιγηριανός Ντανιέλ Αμοκάτσι
καλείται «ο μαύρος βούβαλος». Ούτε ένα ούτε δύο, αλλά τέσσερα προσωνύμια
απέκτησε στην ένδοξη καριέρα του ο Μάρκο Φαν Μπάστεν ή αλλιώς «ο
αριστοκράτης», «η γαζέλα», «ολλανδικός κύκνος», «Σαν Μάρκο». Το ίδιο και ο
συμπατριώτης του Ντένις Μπέργκαμπ, που δεν είναι λίγοι αυτοί που τον αποκαλούν
«ο μη ιπτάμενος Ολλανδός» (εξαιτίας του φόβου του για τα αεροπλάνα), «Ντένις ο
τρομερός», «Ντένις ο φαντομάς», «Μπέργκτσαμπ» (όπου «τσαμπ» θα σημαίνει
πρωτάθλημα), «Μπέργκι». Όσον αφορά τον μεγάλο Άγγλο πρώην τερματοφύλακα
Γκόρντον Μπανκς, η ομοιότητά του με τον Φερναντέλ αρκούσε για να αποκαλείται
με το όνομα του γνωστού Γάλλου κωμικού.
Εμπνευσμένα…
Η πιο χαρακτηριστική επιλογή προσωνυμίων είναι αναμφισβήτητα αυτή των
ισπανόφωνων λαών. Ο νεοαποκτηθείς Αργεντινός άσος της Λάτσιο Κλαούντιο Λόπεζ
αποκαλείται «pijo» (ψείρα), εξαιτίας της μικρής σωματικής του διάπλασης. Και ο
συμπατριώτης του Κλαούντιο Κανίτζα είναι γνωστός ως «το πουλί» (el pajaro),
ενώ ο επίσης Αργεντινός, αξίας 18,6 δισ. δραχμών, Ερνάν Κρέσπο καλείται
«βαλντανίτο», αποτέλεσμα της σύγκρισής του με τον παλαίμαχο άσο της Ρεάλ
Μαδρίτης Χόρχε Βαλντάνο. Πρωτότυπο είναι το παρατσούκλι που έχει…
κληρονομήσει και ο διεθνής «αστέρας» της Μπαρτσελόνα Χοσέ Γκουρντιόλα («το
τέρας»), ενώ ο Ντανιέλ Μαρσέλο Γκαγιάρντο είναι γνωστός και ως «ο ατίθασος»
(muneco).
Συντμήσεις
![]() |
|
Το βλέμμα του «Πίτ Μπουλ» ή αλλιώς Έντγκαρ Ντάβιτς… |
Σίγουρα, δεν είναι λίγα τα προσωνύμια που αποτελούν το «χαϊδευτικό» όνομα ενός
ποδοσφαιριστή. Για παράδειγμα, ο γνωστός μας από τη θητεία του στον
Παναθηναϊκό Αλιόσα Ασάνοβιτς αποκαλείται «Άσα», όπως και ο τέως επιθετικός του
Ολυμπιακού Σίνισα Γκόγκιτς «Γκόγκα». Επίσης, ο δημοφιλής άσος της Μπάγερν
Μονάχου Στέφαν Έφενμπεργκ είναι γνωστός ως «Έφε». Και βέβαια, μην ξεχνάμε τον
ήρωα της Ιταλίας στο Μουντιάλ το ’90 Σαλβατόρε Σκιλάτσι ή αλλιώς «Τότο», όπως
και τον προπονητή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Άλεξ Φέργκιουσον, γνωστό ως
«Φέργκι».
Περισσότεροι είναι εκείνοι οι ποδοσφαιριστές που έχουν χαρακτηριστεί ανάλογα
με την εξωτερική τους εμφάνιση, καθώς και την αγωνιστική τους δραστηριότητα. Ο
βραχύσωμος Ολλανδός άσος της Γιουβέντους Έντγκαρ Ντάβιτς έχει… επώνυμο
«πίτμπουλ», ακόμα και «πιράνχα». Ο Άντι Κόουλ της Μάντσεστερ ονομάζεται «Κόουλ
δε γκολ», ενώ ο Ιταλός Αντόνιο Κόντε «capitano» (αρχηγός) εξαιτίας του
ηγετικού του τρόπου παιχνιδιού. Τέλος, ο Κριστιάν Βιέρι, λόγω των σωματικών
του προσόντων, αποκαλείται «τανκ».
Οι ομάδες
![]() |
|
«Αριστοκράτης», «γαζέλα», «ολλανδικός κύκνος» ή «Σαν Μάρκο» είναι το ίδιο για |
Όσον αφορά τους συλλόγους, τα παρατσούκλια είναι επίσης πρωτότυπα. Η Ρίβερ
Πλέιτ, ομάδα της Αργεντινής, είναι γνωστή ως «οι εκατομμυριούχοι», ενώ η
πρωταθλήτρια Γερμανίας Μπάγερν Μονάχου λέγεται αλλιώς «F.C. Hollywood». Από τα
πιο χαρακτηριστικά προσωνύμια είναι και της Εθνικής Ιρλανδίας, η οποία
ονομάζεται «Jack’s army» («η στρατιά του Τζακ»), εξαιτίας του παλαίμαχου
μεγάλου άσου Τζάκι Τσάρλτον. Στην Ιταλία δεν υπάρχει και τόσο μεγάλη
ευρηματικότητα, αφού τα ονόματα των ομάδων σχετίζονται με τα χρώματα του κάθε
συλλόγου («μπιανκονέρι»,«τζιαλορόσι», «νερατζούρι»). Στην Αγγλία, τα
παρατσούκλια κινούνται γύρω από τα σήματα των ομάδων ή τις «λειτουργίες» της
κάθε πόλης. Όπως είναι γνωστό, η Έβερτον είναι «οι εφοπλιστές» (επειδή οι
οπαδοί της διαθέτουν οικονομική ευρωστία), η Άρσεναλ καλούνται «κανονιέρηδες»
(έχουν ένα κανόνι στο σήμα τους), ενώ τέλος οι παίκτες της Μάντσεστερ
Γιουνάιτεντ είναι γνωστοί ως οι «κόκκινοι διάβολοι» (φυσικά για το χρώμα της
εμφάνισής τους).

















