ΗΛΙΑΣ ΕΥΘΥΜΙΟΠΟΥΛΟΣ Απέτυχε ο δακτύλιος τώρα ζώνες για πεζούς, ποδήλατα, λεωφορεία
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
10 λεπτά  |
Ο δακτύλιος έχει αποτύχει ως μέτρο αντιμετώπισης του κυκλοφοριακού προβλήματος
στην Αθήνα! Αυτό τονίζει, μιλώντας στα «ΝΕΑ», ο υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Ηλίας
Ευθυμιόπουλος και εξηγεί χαρακτηριστικά πως «το μέτρο αυτό έχει πια
ολοκληρώσει τον κύκλο του. Η αξία του έχει εκφυλιστεί». Μόνη λύση, σύμφωνα με
τον ίδιο, για την Αθήνα, είναι ο περιορισμός στη χρήση του αυτοκινήτου, με τη
δημιουργία ζωνών μόνο για πεζούς, ποδήλατα και ορισμένα μέσα μαζικής
μεταφοράς.
Ο κ. Ευθυμιόπουλος αναφέρεται επίσης στην εισαγωγή στη χώρα μας σπόρων
γενετικά μεταλλαγμένου βαμβακιού, που αυτή τη στιγμή έχουν ήδη σπαρθεί,
άγνωστο σε ποια και σε πόσα χωράφια ανά την Ελλάδα. Μιλά για «δόλο» από
πλευράς των εταιρειών εισαγωγής σπόρων, για εσκεμμένες παραλείψεις, για την
ανάγκη να αναλάβουν εκείνες (κυρίως και κατά δεύτερον η Ευρωπαϊκή Ένωση) το
βάρος των αποζημιώσεων που θα δοθούν στους αγρότες και επισημαίνει πως «το
θέμα με το βαμβάκι κατέδειξε τον κίνδυνο και την ανάγκη να δημιουργηθούν πολύ
καλοί μηχανισμοί ελέγχου».
Σε ό,τι αφορά τις φετινές πυρκαγιές («τις χειρότερες των τελευταίων
δεκαετιών», όπως τις χαρακτηρίζει), ο κ. Ευθυμιόπουλος αναφέρεται στα
στατιστικά στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία «το 5,4% του συνολικού αριθμού
πυρκαγιών ετησίως καίνε το 72% των καιομένων εκτάσεων. Η αποτελεσματικότητα
στην κατάσβεση έχει αυξηθεί, παράλληλα όμως τα δάση που χάνουμε είναι
περισσότερα». Ως λύση προτείνει την αξιοποίηση νέων τεχνολογιών («τα συστήματα
μικρονέφωσης, που δημιουργούν αυτόματα αυξημένη υγρασία σε μια συγκεκριμένη
περιοχή», λέει ως παράδειγμα), ενώ κάνει λόγο για την πρόληψη και συγκεκριμένα
περιγράφει την πρόταση, που κατέθεσε πρόσφατα το ΥΠΕΧΩΔΕ στο υπουργείο
Δημόσιας Τάξης, για τη δημιουργία ενός ηλεκτρονικού κέντρου πρόληψης, το οποίο
θα συλλέγει πληροφορίες, θα χρησιμοποιεί στοιχεία από δορυφόρους, θα
δημιουργεί δυναμικούς χάρτες επικινδυνότητας και θα επεξεργάζεται σενάρια
αντιμετώπισης του κινδύνου.
Αλλάζει τελικά πρόσωπο η πόλη της Αθήνας; Έχουν καταφέρει το Μετρό
και η αναδιοργάνωση των μέσων μαζικής μεταφοράς να περιορίσουν το κυκλοφοριακό
πρόβλημα;
Η Αθήνα είναι μια προβληματική πόλη και θα γίνεται όλο και πιο
προβληματική από άποψη κυκλοφορίας, δεδομένου ότι ο αριθμός των αυτοκινήτων
αυξάνεται με πολύ σημαντικά βήματα. Αυτή τη στιγμή, έχουμε έναν διπλασιασμό
των αυτοκινήτων κάθε 10-15 χρόνια. Εάν αυτό συνεχιστεί, είναι φανερό ότι
οδηγούμαστε σε αδιέξοδο. Δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί αυτό. Η επέκταση του
δικτύου του Μετρό και η αύξηση των μέσων μαζικής μεταφοράς είναι μέτρα προς τη
σωστή κατεύθυνση.
Και ο δακτύλιος;
Ο δακτύλιος έχει κλείσει τον κύκλο του ως μέτρο. Πολλοί διαθέτουν
σήμερα δύο αυτοκίνητα και επομένως η αξία αυτού του μέτρου έχει εκφυλιστεί.
Αυτό που πρέπει να γίνει, είναι να περιοριστεί η χρήση του ιδιωτικού
αυτοκινήτου. Δεν υπάρχει άλλη πολιτική. Περιορισμός της χρήσης του αυτοκινήτου
σημαίνει ζώνες στις οποίες θα απαγορεύεται το αυτοκίνητο. Ζώνες δηλαδή που θα
είναι μόνο για πεζούς, ποδήλατα και ενδεχομένως κάποια μέσα μαζικής μεταφοράς.
Επιπλέον, θα πρέπει να στραφούμε προς την επέκταση των σημερινών δικτύων του
Μετρό και την εισαγωγή του τραμ στην Αθήνα. Αυτή είναι η μόνη στρατηγική που
θα φέρει αποτελέσματα: Ο σταδιακός περιορισμός της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων
στα πυκνοδομημένα μέρη των αστικών κέντρων, ακόμη και ο αποκλεισμός τους σε
ορισμένες περιοχές, όπως για παράδειγμα στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, στην
περιοχή των αρχαιολογικών χώρων και αλλού.
Με το νέφος τι γίνεται; Υπάρχει ή όχι πάνω από την Αθήνα;
Το νέφος της Αθήνας υπάρχει. Υπάρχει με διαφορετικές μορφές. Δεν
είναι το ίδιο νέφος που είχαμε τη δεκαετία του ’70, είναι πιο πολύ φωτοχημικό
νέφος κι αυτό γιατί έχουμε άλλη ποιότητα καυσίμων, άρα διαφορετική ποιότητα
και σύνθεση εκπομπών. Ορισμένοι ρύποι μπορεί να έχουν εξαφανιστεί (όπως για
παράδειγμα το διοξείδιο του θείου) όμως εμφανίζονται σταδιακά ο μόλυβδος, τα
οξείδια του αζώτου, οι υδρογονάνθρακες και το όζον. Το νέφος όμως είναι
συνδεδεμένο με τις κυκλοφοριακές συνθήκες και δεν είναι δυνατόν να
αντιμετωπίσουμε το θέμα στη ρίζα του εάν δεν λύσουμε το κυκλοφοριακό. Εάν δεν
αντιμετωπίσουμε δηλαδή το θέμα της χρήσης των αυτοκινήτων, και όχι μόνο των
ιδιωτικών αυτοκινήτων αλλά και των ταξί, στα οποία αντιστοιχεί το 30% με 40%
του κυκλοφοριακού φόρτου.
Το «Αττική SOS» μπορεί ακόμη να προσφέρει λύσεις;
Το «Αττική SOS» νομίζω ότι θα έπρεπε να αναθεωρηθεί. Είναι ένα
πρόγραμμα που εκπονήθηκε πριν από αρκετά χρόνια και σε πολλά σημεία του είναι
ξεπερασμένο. Βέβαια, στην πράξη ήδη αναθεωρείται. Είμαστε αναγκασμένοι να το
κάνουμε αυτό, γιατί πάρα πολλά από αυτά που προέβλεπε το πρόγραμμα δεν
ανταποκρίνονται στις σημερινές συνθήκες.
Στην υπουργική καρέκλα ένας οικολόγος κάνει συμβιβασμούς
Στην καρέκλα του υπουργικού γραφείου ένας οικολόγος οφείλει να κάνει
συμβιβασμούς. Αισθάνεται, ωστόσο, την ευθύνη πολύ βαρύτερη και νιώθει έντονη
την πρόκληση να μπορέσει φέρει το περιβάλλον πιο ψηλά στην πολιτική ατζέντα.
«Δεν μιλάμε πια μόνο για την Ελλάδα. Συζητάμε για πολιτικές περιβάλλοντος που
αφορούν ολόκληρη την Ευρώπη, που αφορούν τις γειτονικές μας χώρες,
αναπτύσσουμε πολιτική διά μέσου του περιβάλλοντος, άρα ο χώρος αυτός είναι
πάρα πολύ μεγαλύτερος», λέει ο κ. Ευθυμιόπουλος.
Από την Greenpeace στο ΥΠΕΧΩΔΕ: Η διαφορά;
Υπάρχει, βέβαια, διαφορά από το να βρίσκεσαι στον χώρο των κοινωνικών
κινημάτων και στον χώρο μιας πολιτικά υπεύθυνης ηγεσίας. Η διαφορά είναι ότι
πρέπει να δίνεις λύσεις σε προβλήματα. Και λύσεις σε προβλήματα σημαίνει
πολλές φορές συμβιβασμός. Ο συμβιβασμός έχει μεν ένα στοιχείο υποχώρησης από
θέσεις αλλά μόνο έτσι μπορούν να λειτουργήσουν οι κοινωνίες. Μέσα από
συμβιβασμό, σύνθεση και ρεαλισμό. Αυτό είναι τελείως καινούργιο στοιχείο.
Γιατί αν κανείς είναι μόνος του, ελεύθερος σκοπευτής, ή αν ανήκει σε μια
διαμαρτυρόμενη οργάνωση, έχει την πολυτέλεια να μην κάνει συμβιβασμούς.
Χωράνε προσωπικά πιστεύω στην άσκηση πολιτικής για το περιβάλλον;
Το ΥΠΕΧΩΔΕ είναι ένα από τα υπουργεία όπου υπάρχει μεγάλη ελευθερία,
μιας και υπάρχουν πάρα πολύ καινούργιοι τομείς στους οποίους δεν είναι
διαμορφωμένη η πολιτική, δεν υπάρχουν παγιωμένες καταστάσεις. Επομένως,
υπάρχουν πολλά περιθώρια, ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο, να επηρεάσει κανείς
τη διαμόρφωση αυτών των πολιτικών. Το περιβάλλον αφορά πια τα πάντα: από την
καθημερινότητα και την ποιότητα της διατροφής μας μέχρι τις πόλεις μας, τον
αέρα που αναπνέουμε, τα δάση, τις διεθνείς μας σχέσεις.
Υπάρχει κυβερνητικό ενδιαφέρον για το περιβάλλον;
Όχι τόσο όσο θα έπρεπε. Το περιβάλλον δεν είναι στα θέματα
προτεραιότητας, δεν είναι ψηλά στην πολιτική ατζέντα. Έχουν γίνει σημαντικά
βήματα, και σε μεγάλο βαθμό αυτό οφείλεται και στο προσωπικό ενδιαφέρον του
Πρωθυπουργού. Αλλά χρειάζεται ακόμη πολλή προσπάθεια για να γίνει το
περιβάλλον θέμα προτεραιότητας και για να συναγωνιστεί τις άλλες σημαντικές,
σαφώς πολιτικές.
Νομίζω, πάντως, ότι θα έπρεπε να ανέβει λίγο στην ιεράρχηση των προβλημάτων.
Πρόταση για γεωργικές ζώνες στην Ελλάδα χωρίς μεταλλαγμένα
 |
|
To νέφος στην Αθήνα δεν είναι το ίδιο που είχαμε στη δεκαετία του ’70. |
Πρόταση για να δημιουργηθούν στην Ελλάδα γεωργικές ζώνες πλήρως απαλλαγμένες
από γενετικά μεταλλαγμένους οργανισμούς, κατέθεσε η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή
Ένωση, ενώ ο αρμόδιος υπουργός κ. Ηλίας Ευθυμιόπουλος, αναφερόμενος στο
σκάνδαλο με το βαμβάκι, είναι κατηγορηματικός και δριμύς σ’ ό,τι αφορά την
ευθύνη των εταιρειών. “Έπαιξαν άσχημο παιχνίδι”, τονίζει. “Πρώτον, γιατί δεν
έκαναν τους ελέγχους, ως όφειλαν, όταν εισήγαγαν τους σπόρους, δεύτερον, διότι
δεν συνόδευαν τα προϊόντα τους με τα αντίστοιχα πιστοποιητικά. Τρίτον και
κυριότερο, διότι με τις δικαστικές προσφυγές, καθυστέρησαν τον έλεγχο για δύο
μήνες. Η ευθύνη τους είναι πολύ μεγάλη. Υπάρχει δόλος”.
Είναι ξεκάθαρη η στάση της Ελλάδας απέναντι στα μεταλλαγμένα;
Υπάρχουν πράγματι διαφορές απόψεων. Από κυβερνητικής πλευράς, ωστόσο,
υπάρχει μια ισχυρή επιφύλαξη σε ό,τι αφορά τη χρήση των μεταλλαγμένων τροφών
και οργανισμών. Υπάρχουν όμως μέλη της κυβέρνησης και παράγοντες του πολιτικού
και επιχειρηματικού βίου που είναι υπέρ της εισαγωγής της γενετικής μηχανικής
και στην καθημερινότητα πια, υπάρχουν κι άλλοι οι οποίοι είναι τελείως
αντίθετοι. Το ίδιο άλλωστε συμβαίνει σε ολόκληρο τον κόσμο. Το παιχνίδι είναι
ανοιχτό, είναι θέμα συσχετισμού δυνάμεων, είναι θέμα κοινωνικών αντιλήψεων,
είναι θέμα ηθικής.
Πόσο μπορεί η Ελλάδα να έχει λόγο στις εξελίξεις;
Αυτό που μπορεί να κάνει η Ελλάδα είναι να εφαρμόζει την κοινοτική νομοθεσία
και να πιέζει στα κοινοτικά όργανα, ώστε να ακουστούν και οι δικές της
απόψεις. Πρόσφατα καταθέσαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση μια πρόταση για τη
δημιουργία γεωργικών περιοχών, ελεύθερων από γενετικά μεταλλαγμένα προϊόντα.
Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούν κάποιες περιοχές στην Ελλάδα να απαγορεύουν την
καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων φυτών. Η Κρήτη, για παράδειγμα, η οποία
δεν έχει βιομηχανικά φυτά σε μεγάλη έκταση, θα μπορούσε να αποτελέσει μια
τέτοια ζώνη και τα προϊόντα να διαφημίζονται ως απαλλαγμένα από μεταλλαγμένους
οργανισμούς, ώστε να δημιουργηθεί μια ιδιαίτερη αγορά για τους καταναλωτές
εκείνους που θα ήθελαν να διασφαλίζουν το τι τρώνε.
«Ηλεκτρονική» πρόληψη για τις πυρκαγιές
΄Ηταν μία από τις χειρότερες χρονιές όσον αφορά τις δασικές πυρκαγιές η
φετινή. Ο υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Ηλίας Ευθυμιόπουλος εκτιμά πως «ενώ ο
μηχανισμός καταστολής έχει γίνει πολύ πιο αποτελεσματικός, παρ’ όλα αυτά οι
απώλειες είναι πολύ σημαντικές, γιατί έχει αυξηθεί ο αριθμός των πυρκαγιών»
και τονίζει πως «θα πρέπει πια να δώσουμε έμφαση στην πρόληψη και όχι τόσο
στην καταστολή».
Ποια μέτρα προτείνετε, συγκεκριμένα;
Μια σειρά από μέτρα. Πρέπει, για παράδειγμα, λαμβάνοντας υπόψη το
μεγάλο ποσοστό διασποράς των κατοικιών μέσα στον δασικό χώρο, να μειώσουμε τον
κίνδυνο δημιουργώντας περιφερειακούς δρόμους, διευκολύνοντας τις οδούς
πρόσβασης. Πρέπει επίσης να δώσουμε βάρος σε νέα τεχνολογικά μέσα, όπως τα
συστήματα μικρονέφωσης, τα οποία δημιουργούν αυξημένη υγρασία αμέσως όταν
εκδηλώνεται πυρκαγιά μέσα σε μια δασική περιοχή.
Μια άλλη πρόταση, μια μελέτη που έχει εκπονήσει το ΥΠΕΧΩΔΕ και έχει κατατεθεί
στο υπουργείο Δημοσίας Τάξεως, αφορά τη δημιουργία ενός ηλεκτρονικού
συστήματος που θα έχει την ευθύνη για την πρόληψη αλλά και τον συντονισμό του
έργου της πυρόσβεσης. Πρόκειται για τη δημιουργία ενός επιχειρησιακού κέντρου
πρόληψης της πυρκαγιάς, όπου με ηλεκτρονικό τρόπο θα συλλέγονται πληροφορίες
για τον γεωγραφικό χώρο, τις κλιματικές συνθήκες, τις συνθήκες υγρασίας, για
μια σειρά από γεωγραφικά και μετεωρολογικά δεδομένα. Αυτά τα στοιχεία θα
επεξεργάζονται σε συνδυασμό με τα δεδομένα της στιγμής, όπως θα προκύπτουν από
δορυφόρους για παράδειγμα ή από αισθητήρες εγκατεστημένους σε διάφορα
ευαίσθητα σημεία του ελληνικού χώρου. Έτσι, θα σχεδιάζονται δυναμικοί χάρτες
επικινδυνότητας, ενώ το ίδιο το σύστημα θα μπορεί να επεξεργάζεται και σενάρια
αντιμετώπισης του κινδύνου. Το κόστος για τη δημιουργία του (για ένα κέντρο
ανά περιφέρεια θα χρειαζόντουσαν περίπου 150-200 εκατομμύρια δραχμές) δεν
είναι απαγορευτικό, αν σκεφτεί κανείς τι ποσά δαπανώνται σήμερα για την
καταστολή αλλά και τις ανθρώπινες ζωές που χάνονται κατά τη διάρκεια αυτών των
επιχειρήσεων.
Ποια μέτρα μπορούν να χτυπήσουν απευθείας τις κυριότερες αιτίες των
πυρκαγιών, δηλ. τους εμπρησμούς και τις ανεξέλεγκτες
χωματερές;
Τα συστηματικά αίτια, τις ανεξέλεγκτες χωματερές, τα καλώδια της ΔΕΗ,
ορισμένες γεωργικές πρακτικές κ.λπ., είναι πιο εύκολο να τα ελέγξουμε και να
τα περιορίσουμε. Είναι θέμα πολιτικής. Τα κοινωνικά αίτια, όπως είναι οι
εμπρησμοί, και η αμέλεια, είναι πιο δύσκολο να ελεγχθούν. Σε ό,τι αφορά τις
χωματερές, είναι μια παλιά πληγή. Υπάρχουν πάνω από 3.000 ανεξέλεγκτες
χωματερές στον ελληνικό χώρο και αυτό το φαινόμενο προσπαθούμε να περιορίσουμε
με τη δημιουργία νέων χώρων υγειονομικής ταφής ανά νομό στην Ελλάδα. Συχνά
όμως συναντούμε την απροθυμία των τοπικών κοινωνιών να δεχθούν τέτοιους χώρους
και τη δύναμη της συνήθειας. Η αντίδραση είναι ισχυρή, ωστόσο θα πρέπει μέσα
στην επόμενη πενταετία ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του ελληνικού χώρου το 90%
να διαθέτει πια σύγχρονους χώρους υγειονομικής ταφής αλλά και δίκτυα
ανακύκλωσης και παραγωγής δευτερογενών υλικών από τα σκουπίδια. Αυτός είναι ο
στόχος.
Google news
