500 δισ. site περιπλανώνται στο Ίντερνετ

Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Notre Dame απεικόνισαν γραφικά δύο διαφορετικά δίκτυα. Αυτό στα αριστερά σχηματίζεται από ζευγάρια κόμβων που συνδέονται μεταξύ τους τυχαία. Ο ιστός στα δεξιά είναι το Ίντερνετ με ένα μικρό μόνο ποσοστό κόμβων, που έχουν πολλές συνδέσεις

Το Ίντερνετ δεν είναι τελικά καθόλου χαοτικό. Παρά τα 500 δισεκατομμύρια
ιστοσελίδες του. Αντίθετα, θυμίζει περισσότερο την οργανωμένη δομή ενός
δέντρου ή ενός ζωντανού κυττάρου και σε αυτό ακριβώς οφείλει την ικανότητά του
να αντέχει τις βλάβες σε διάφορα σημεία του, αλλά ταυτόχρονα και την τρωτότητά
του στις επιθέσεις των χάκερ.

Δύο καινούργιες έρευνες Αμερικανών επιστημόνων αποκαλύπτουν μερικά από τα
μυστικά του Διαδικτύου.

Πολύ μεγαλύτερος από ό,τι δείχνουν οι μηχανές αναζήτησης είναι ο πραγματικός
αριθμός των ιστοσελίδων στο Web. Σύμφωνα με μελέτη της εταιρείας BrightPlanet,
σήμερα, στον κυβερνοχώρο περιπλανώνται 500 δισεκατομμύρια site.

Στις μηχανές αναζήτησης, όμως, είναι καταχωρισμένες μόλις το ένα
δισεκατομμύριο, παρά τη βελτιωμένη τεχνολογία που χρησιμοποιούν.

Οι ειδικοί

Οι ειδικοί δικαιολογούν το φαινόμενο εξηγώντας ότι τα παντός είδους “Yahoo”
σταματούν την αναζήτησή τους στα κεντρικά site χωρίς να ασχολούνται με τις
ογκώδεις βάσεις δεδομένων, στις οποίες περιέχονται ολοένα και περισσότερες
σελίδες. Αυτές τους “ξεφεύγουν”.

Γι’ αυτόν τον λόγο σχεδιάστηκε ένα νέο λογισμικό που ονομάζεται LexiBot και
ψάχνει πολύ βαθύτερα στο Δίκτυο από ό,τι οι μηχανές αναζήτησης και βρίσκει
πολύ περισσότερες σελίδες.

Βέβαια, η καλύτερη αναζήτηση πληρώνεται με το ανάλογο τίμημα. Επειδή η
διαδικασία που ακολουθεί είναι πολύ πιο χρονοβόρα, ολοκληρώνεται σε μιάμιση
ώρα, αντί των 10 λεπτών που χρειάζεται μια τυπική αναζήτηση.

Η άλλη έρευνα, που προκάλεσε την περασμένη εβδομάδα το ενδιαφέρον όσων
ασχολούνται με το Ίντερνετ, έγινε από επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου
Notre Dame στην Ινδιάνα των ΗΠΑ και δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του
επιστημονικού περιοδικού “Nature”.

Τα ευρήματά τους ενδιαφέρουν ιδιαίτερα ειδικούς ασφαλείας του Δικτύου, οι
οποίοι μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν για τη βελτίωση των συστημάτων ασφαλείας,
τη θωράκισή του από “κυβερνοτρομοκρατικές” επιθέσεις και την εξασφάλιση της
αδιάλειπτης λειτουργίας του.

Οι συνδέσεις

Την οργανική δομή του Ίντερνετ μελέτησαν Αμερικανοί επιστήμονες αποκαλύπτοντας τα δυνατά του σημεία αλλά και την αχίλλειο πτέρνα του

Οι καθηγητές Ρίκα Άλμπερτ, Χιουνγκ Γιονγκ και Άλμπερτ Λάζλο Μπαραμπάσι
μελέτησαν πώς λειτουργούν δείγματα ­ τμήματα ­ του Web και βρήκαν ότι δεν
είχαν τυχαία δομή.

Αντίθετα, οι συνδέσεις μεταξύ τους χρησιμοποιούν μια ιεραρχία παρόμοια με
αυτήν που συναντάται σε δίκτυα στη φύση, όπως τα δέντρα και τα ζωντανά
κύτταρα.

Χαρακτηρίζονται δηλαδή από ένα μικρό ποσοστό κόμβων με πολλαπλές συνδέσεις και
πολύ μεγάλη κυκλοφορία δεδομένων, που βρίσκονται στην κορυφή και από κάτω τους
υπάρχουν πολλοί κόμβοι με λιγότερες συνδέσεις, από τους οποίους περνούν πολύ
λιγότερα δεδομένα.

Η δομή αυτή ήταν πανομοιότυπη σε διαφορετικού μεγέθους δείγματα, κάτι που
δίνει το δικαίωμα στους επιστήμονες να την αντιστοιχίσουν σε ολόκληρο τον
Παγκόσμιο Ιστό του Δικτύου.

Το ίδιο επίσης συνάντησαν και στις συνδέσεις των ιστοσελίδων μεταξύ τους.

Η επιβίωση

Ο κύριος στόχος των ερευνητών ήταν να ανακαλύψουν πώς μπορεί να επιβιώσει το
Δίκτυο σε περίπτωση σοβαρής βλάβης.

Λόγω της δομής του, το Ίντερνετ αντέχει σε πολύ μεγάλα νούμερα βλάβης των
κόμβων που το συνθέτουν.

“Ακόμα και 5% των κόμβων σταματήσει να λειτουργεί, η επικοινωνία μεταξύ των
υπόλοιπων κόμβων παραμένει ανέπαφη”. Κι αυτό γιατί στις περισσότερες
περιπτώσεις τυχόν “τυχαία αποτυχία” θα επηρεάσει τους κόμβους εκείνους που δεν
παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη κίνηση και δεν παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο στη
λειτουργία του Ίντερνετ. Απλώς η κυκλοφορία των δεδομένων θα διοχετευθεί μέσω
άλλων διόδων, όπως π.χ. γίνεται και με τα αυτοκίνητα σε περίπτωση που κλείνει
η εθνική οδός.

Γι’ αυτόν τον λόγο το Ίντερνετ συνεχίζει να δουλεύει παρά τις συχνές διακοπές
πολλών κόμβων του.

“Το σύστημα έχει αναπτυχθεί έτσι, ώστε να φτάσει στο σημείο πλήρους ανοχής στα
λάθη”, εξηγούν οι επιστήμονες στο “Nature”.

Η δομή του Δικτύου κινδυνεύει από τους χάκερ

Στην οργανική δομή του Ίντερνετ οφείλεται, εκτός από τη δύναμή του, και η
αχίλλειος πτέρνα του, σύμφωνα με τους επιστήμονες του Πανεπιστημίου Notre
Dame.

Παρ’ όλο που το σύστημα τα καταφέρνει πολύ καλά με τις διακοπές και τις
βλάβες, κινδυνεύει από επιθέσεις χάκερ που θα γίνουν στα καίρια σημεία του,
στους κόμβους, δηλαδή, που παρουσιάζουν την περισσότερη κίνηση.

“Αν μόνο το 1% των κόμβων με τη μεγαλύτερη κίνηση δεχθεί επίθεση και
σταματήσει να λειτουργεί, η μέση απόδοση του Ίντερνετ θα μειωθεί στο μισό”,
εξηγεί στο περιοδικό “Nature” ο Γιουχάι Του, ερευνητής της ΙΒΜ. “Με μόλις 4%
των σημαντικότερων κόμβων κατεστραμμένων, το Ίντερνετ χάνει την αξιοπιστία του
και γίνεται ένα συνονθύλευμα μικρότερων αποσυνδεδεμένων δικτύων”.

Μια επίθεση, λοιπόν, στα σημεία-κλειδιά του, από όπου εξασφαλίζεται η πρόσβαση
στις ιστοσελίδες, θα ήταν πολύ πιο επικίνδυνη από ό,τι στα μεγαλύτερα site του
Web. “Τότε, δεν υπάρχει Ίντερνετ, δεν υπάρχει email, δεν υπάρχει Web, γιατί
δεν μπορείς να πας από το σημείο Α στο σημείο Β”, εξηγεί ο Άλμπερτ – Λάζλο
Μπαραμπάσι, φυσικός στο Notre Dame.

Αυτά τα σταυροδρόμια του Δικτύου είναι τόσο σημαντικά, ώστε αν μερικά πάθουν
βλάβη, αυτόματα χάνεται ένα μεγάλο μέρος της διασύνδεσής του.

Ένας επίδοξος χάκερ, που θέλει πραγματικά να προκαλέσει το χάος σε ολόκληρο το
Ίντερνετ, θα πρέπει να ξέρει πολύ καλά πώς λειτουργεί το Δίκτυο, πώς να
προκαλέσει βλάβη στα σημεία-κλειδιά, τα οποία, όμως, προστατεύονται πολύ καλά
γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο. Θα πρέπει, επίσης, να γνωρίζει πώς θα αχρηστέψει
όλες τις εναλλακτικές λύσεις.

Ειδικοί σε διάφορα ερευνητικά κέντρα για την προστασία του Ίντερνετ, συμφωνούν
πως καθώς το Ίντερνετ βασίζεται ολοένα και περισσότερο σε μιαν ιεραρχική δομή,
ο αριθμός των πιθανών στόχων θα μειώνεται. Έτσι κι αλλιώς οι κόμβοι μεγάλης
σημασίας που έχουν απομείνει είναι πολύ λίγοι. Η δομή του Ίντερνετ, πάντως,
είναι αποτέλεσμα κόστους περισσότερο παρά σχεδιασμού. Η ασφάλειά του απέναντι
σε επιθέσεις και βλάβες θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη, αλλά θα κόστιζε
αστρονομικά ποσά.

Ανάμεσα στις λύσεις για ασφαλέστερο δίκτυο, που μελετούν οι ειδικοί,
περιλαμβάνεται και η δημιουργία ενός δεύτερου Ίντερνετ, όπως το υψηλής
χωρητικότητας Ίντερνετ 2.

Αλλά και η διάρθρωση των επιμέρους δικτύων από τους υπευθύνους τους, οι οποίοι
θα πρέπει να οργανώνουν διαφορετικά τα κύρια και τα βοηθητικά συστήματά τους.