ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Δέκα χρόνια κυρώσεις

Δέκα χρόνια συμπληρώθηκαν από την εισβολή των στρατευμάτων του Ιράκ στο
Κουβέιτ, η οποία πυροδότησε μια διεθνή κρίση που οι συνέπειές της είναι ορατές
μέχρι σήμερα.

Η προσευχή. Δεν έχει ακόμη εισακουστεί. Ο ιρακινός λαός εξακολουθεί να υποφέρει, δέκα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου

Η εισβολή στο Κουβέιτ προκάλεσε τη μεγαλύτερη κρίση της σύγχρονης εποχής στη
Μέση Ανατολή. Οι Άραβες ηγέτες υποχρεώθηκαν να αποφασίσουν τι ήταν
προτιμότερο: να επιτρέψουν να σβηστεί από τον χάρτη μια αραβική χώρα ή να
προσκαλέσουν τα στρατεύματα των δυτικών δυνάμεων να επέμβουν στις αραβικές
υποθέσεις;

Τελικά ήρθε η επέμβαση της Δύσης και τα ιρακινά στρατεύματα εκδιώχθηκαν από το
Κουβέιτ, αλλά με ακριβό τίμημα. Η κρίση δίχασε τον αραβικό κόσμο σε δύο
αντίπαλα στρατόπεδα. Από τη μια μεριά, οι αραβικές μοναρχίες που, παρά τα
μυθώδη πλούτη τους από το πετρέλαιο, ήταν χρόνια εξαρτημένες από τη Δύση για
την ασφάλειά τους. Και από την άλλη, οι φτωχότερες αραβικές χώρες που, παρά
την παθιασμένη αντιαμερικανική ρητορική τους, στάθηκαν ανήμπορες να αποτρέψουν
τη νέα pax americana στην περιοχή.

Οι ενέργειες του Ιράκ θεωρήθηκαν όχι μόνο κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς
δικαίου αλλά και απειλή για τα αποθέματα πετρελαίου. Το Κουβέιτ ήταν ένας από
τους κυριότερους παραγωγούς πετρελαίου στον κόσμο και κανείς δεν μπορούσε τότε
να αποκλείσει το ενδεχόμενο να βάλει ο Σαντάμ χέρι και στα τεράστια πετρελαϊκά
αποθέματα της γειτονικής Σαουδικής Αραβίας. Όσο για τον πρόεδρο Μπους, ποτέ
δεν έκρυψε τις προθέσεις του: «Οι οικονομικές πλευρές αυτής της υπόθεσης είναι
πολύ γνωστές στους Αμερικανούς. Και οι μακροπρόθεσμες οικονομικές συνέπειες
στον κόσμο θα μπορούσαν να είναι καταστροφικές».

Τέσσερις ημέρες μετά την εισβολή της 2ας Αυγούστου 1990 το Συμβούλιο Ασφαλείας
του ΟΗΕ επέβαλε κυρώσεις κατά του Ιράκ. Η εκστρατεία της πολυεθνούς
στρατιωτικής δύναμης στην περιοχή, η οποία εκδίωξε τα ιρακινά στρατεύματα από
το Κουβέιτ, ανήκει πια στην ιστορία. Όμως, οι κυρώσεις κατά του Ιράκ
εξακολουθούν να βρίσκονται σε ισχύ δέκα ολόκληρα χρόνια μετά το τέλος της
κρίσης, με οδυνηρές συνέπειες για τον πληθυσμό της χώρας.

Μετά τον πόλεμο στον Περσικό Κόλπο, η κυβέρνηση Μπους εγκαινίασε τη λεγόμενη
ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή και ακολούθησε πολιτική «διπλής
ανάσχεσης» του Ιράκ και του Ιράν ­ δύο χωρών που η Αμερική δεν έπαψε ποτέ να
θεωρεί απειλή για την περιφερειακή νέα τάξη.

Όμως, οι Αμερικανοί φαίνεται πως αρχίζουν να διαπιστώνουν ότι η πολιτική νίκη
είναι πολύ πιο δύσκολη από τη στρατιωτική. Η σύνοδος κορυφής στο Καμπ Ντέιβιντ
τον περασμένο μήνα έδειξε πως ακόμη και η αμερικανική υπερδύναμη δεν είναι σε
θέση να επιβάλει την ειρήνη στους Άραβες και τους Ισραηλινούς. Και ύστερα από
δέκα χρόνια, ο Σαντάμ Χουσεΐν ­ ο ηγέτης ενός λαού που συνθλίβεται και
ταπεινώνεται από τις εξοντωτικές κυρώσεις ­ παραμένει στην εξουσία
γελοιοποιώντας τις προσπάθειες της Δύσης για την ανατροπή του.