ΠΡΟΣΩΠΑ «Μπορούμε να ζήσουμε όλοι μαζί»

Πρόκειται για μια κομψή, ψηλή ξανθιά σαρανταπεντάρα που ξεχωρίζει αμέσως.
Είναι καρδιολόγος, σταμάτησε όμως εδώ και αρκετά χρόνια να ασκεί το επάγγελμά
της, για να γίνει συγγραφέας.

Σβετλάνα Μπροζ. Η εγγονή του Τίτο ψάχνει την ελπίδα

Το πρώτο της βιβλίο είχε τον τίτλο «Καλοί άνθρωποι σε άσχημους καιρούς» και
είχε ως αντικείμενο τη γενναιότητα, την ανοχή και την αλληλεγγύη καταμεσής του
πολέμου της Βοσνίας. Ήταν ταυτόχρονα ένας φόρος τιμής στην οικογενειακή της
κληρονομιά: η Σβετλάνα Μπροζ είναι εγγονή του Τίτο.

«Το 1993 άφησα κατά μέρος την ιατρική και αγόρασα ένα μαγνητόφωνο, για να
συγκεντρώσω το υλικό. Ήθελα να δείξω ότι οι άνθρωποι είχαν επιλογές, ότι δεν
ήταν υποχρεωμένοι να αποδεχτούν την εθνικιστική συμπεριφορά της εθνικής τους
ομάδας».

Σήμερα γράφει ένα βιβλίο για τους μεικτούς γάμους στη Γιουγκοσλαβία, που
συνιστούν, όπως το βλέπει η ίδια, ακόμα μια ήττα του σοβινισμού. «Πριν από τον
πόλεμο το ένα τρίτο των γάμων στο Σαράγεβο ήταν μεικτοί και η αναλογία αυτή
παρέμεινε και στη διάρκεια του πολέμου. Αυτό αποδεικνύει πως οι άνθρωποι δεν
ήθελαν τον πόλεμο. Τους επιβλήθηκε». Η εγγονή του Τίτο γνωρίζει πολύ καλά
γιατί μιλάει. Η μητέρα του πατέρα της, του Ζάρκο Μποζ, γιου του Τίτο, ήταν
Ρωσίδα. Η δική της μητέρα ήταν Τσέχα.

Πώς είναι να μεγαλώνει κάποια ως εγγονή του Τίτο; «Δεν μου αρέσει να μιλάω για
την προσωπική ζωή του παππού μου, ήμασταν όμως πολύ δεμένοι. Το επίθετό μας
είναι πολύ σπάνιο και έτσι το όνομα έκανε τη διαφορά, δεν μου απέφερε όμως
πλεονεκτήματα. Έπρεπε να δουλέψω διπλά για να αποδείξω ότι ήμουν αντάξια της
οικογένειάς μου».

Η Σβετλάνα Μπροζ συμφωνεί «εν μέρει» με τις απόψεις του Τίτο, αν και δεν
υπήρξε ποτέ μέλος του γιουγκοσλαβικού Κ.Κ.: «Πιστεύω σε αυτό που θεωρώ
θεμελιώδες αξίωμα της πολιτικής του, δηλαδή πως μπορούμε να ζήσουμε όλοι μαζί.
Τα 35 χρόνια του ήταν μαγικά. Τα νοσταλγούν σήμερα οι άνθρωποι σε ολόκληρη τη
Γιουγκοσλαβία, ανεξάρτητα από την εθνική καταγωγή τους».

Από το τέλος του πολέμου η Σβετλάνα Μπροζ ζει στη Βοσνία, το μέρος που
πιστεύει ότι αντιπροσωπεύει καλύτερα την κληρονομιά του πατέρα της. Το βιβλίο
της δημοσιεύτηκε στην Μπάνια Λούκα, την πρωτεύουσα της Σερβικής Δημοκρατίας
της Βοσνίας.

«Κατά κάποιον τρόπο είμαι άπατρις», ομολογεί η εγγονή του Τίτο.
«Συναισθηματικά και φυσικά, όλη η πρώην Γιουγκοσλαβία είναι η πατρίδα μου. Και
δεν μπορούν να μου την πάρουν, όσα σύνορα και αν ορθώσουν».