Πρόκληση για τρεις

Τη δύσκολη κορυφή της Πομπέντα θα επιχειρήσουν να κατακτήσουν οι τρεις ορειβάτες

Για την κατάκτηση της Πομπέντα, του ψηλότερου βουνού στην περιοχή Τιαν Σαν,
μεταξύ των συνόρων του Κιρτζιστάν και του Καζακστάν προς την Κίνα, αναχωρούν
αύριο οι τολμηροί ορειβάτες-αναρριχητές, Νίκος Χατζής, Γιώργος Γκανγκλμπάουερ
και Νίκη Παπασταθοπούλου.

Οι τρεις «κατακτητές», οι οποίοι σχεδίαζαν εδώ και καιρό την «εκστρατεία»
έχουν λάβει τα μέτρα τους, προκειμένου να αντιμετωπίσουν ψύχραιμα και σωστά
τις ουκ ολίγες δυσκολίες που θα τους παρουσιαστούν.

Ο Νίκος Χατζής είναι φοιτητής δασοπονίας και εκπαιδευτής
ορειβασίας-αναρρίχησης. Ασχολείται συστηματικά με το βουνό εδώ και 11 χρόνια,
ενώ έχει πραγματοποιήσει πολλές αναβάσεις σε γαλλικές, ελβετικές και ιταλικές
Άλπεις. Ο Γιώργιος Γκανγκλμπάουερ είναι ιδιωτικός υπάλληλος και ασχολείται με
την ορειβασία από το 1993, ενώ το ίδιο επάγγελμα κάνει και η Νίκη
Παπασταθοπούλου, οι οποία έχει λάβει μέρος σε αναβάσεις από το 1997. Η
αποστολή διοργανώνεται από τον Πεζοπορικό Όμιλο Αθηνών και χορηγείται από τη
Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Ποια είναι, όμως, τα μυστικά που κρύβει η
δύσκολη αποστολή τους; Και πού ακριβώς θα «εκστρατεύσουν»; Η Πομπέντα (7.439
μ.) είναι το ψηλότερο βουνό της περιοχής Τιαν Σαν, που βρίσκεται στα σύνορα
του Κιρτζιστάν και του Καζακστάν με την Κίνα. Είναι ένας μασίφ «θόλος»,
σκεπασμένος με χιόνι και πάγο και βρίσκεται μόλις 10 μίλια νότια της δεύτερης
ψηλότερης κορυφής, της περιοχής, Καν Τένγκρι (7.010 μ.).

Μέχρι τα 1930 το Καν Τένγκρι ήταν η ψηλότερη κορυφή στο Τιαν Σαν. Η παγωμένη
μάζα που σκεπάζει την Πομπέντα, η οποία σχεδόν πάντα είναι κρυμμένη πίσω από
πυκνά σύννεφα, είχε ξεφύγει από την προσοχή των ορειβατών-εξερευνητών της
εποχής. Η γεωγραφική ανακάλυψη της κορυφής έγινε το 1943 και η πρώτη
επιτυχημένη ανάβαση το 1956 από μια αποστολή με αρχηγό τον Βλάντιμιρ
Αμπαλάκοφ, ύστερα από προσπάθεια 30 ημερών. Ο Αμπαλάκοφ είχε πει
χαρακτηριστικά: «Τα λεφτά δεν σώζουν κανέναν σε αυτό το μέρος. Την τελευταία
λέξη έχει πάντα το βουνό». Πολλοί ορειβάτες είχαν επιχειρήσει να ανέβουν την
«απαγορευμένη» κορυφή και το αποτέλεσμα ήταν συχνά τραγικό, όπως στην
περίπτωση του 1955, που 11 από τους 12 ορειβάτες, αποστολής από το Καζάχ,
έχασαν τη ζωή τους στη σκηνή στα 6.900 μ., κατά τη διάρκεια σφοδρής
χιονοθύελλας.

Η Πομπέντα είναι η βορειότερη κορυφή (πάνω από 7.000 μ.) στον κόσμο. Οι
καιρικές συνθήκες κατά την ανάβαση είναι ιδιαίτερα σκληρές. Οι σπάνιες ημέρες
καλοκαιρίας χωρίζονται από μεγάλες περιόδους δυσμενών καιρικών συνθηκών, όπου
ο παγωμένος άνεμος αναπτύσσει μεγάλες ταχύτητες, κάνοντας την ανάβαση συχνά
αδύνατη. Η κύρια δυσκολία της είναι οι συχνές χιονοστιβάδες. Απαιτεί τεχνικές
ικανότητες, πολύ καλή φυσική κατάσταση και φυσικά καλή ψυχολογία. Όλα αυτά
είναι πρόκληση για τους σημερινούς ορειβάτες-αναρριχητές. Γι’ αυτό και η
κατάκτηση της κορυφής αυτής, θα αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες
της ελληνικής ορειβασίας.