ΟΟΣΑ – ΔΝΤ Ζητούν πλήρη απελευθέρωση της αγοράς εργασίας

Οι δύο διεθνείς Οργανισμοί χρόνια τώρα θέτουν το ζήτημα της αλλαγής των
εργασιακών σχέσεων. Μέσω των ετήσιων εκθέσεών τους για την ελληνική οικονομία
συνιστούν σχεδόν πλήρη απελευθέρωση του εργασιακού καθεστώτος με άρση των
εμποδίων στις μηνιαίες απολύσεις εργαζομένων, κατάργηση ή δραστική μείωση του
κατώτερου ημερομισθίου κ.ά. Συγκεκριμένα, οι προτάσεις των Οργανισμών αυτών,
οι οποίες σε πολλά σημεία ταυτίζονται με εκείνες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
συνοψίζονται στα ακόλουθα:

* Κατάργηση του ορίου 2% που υπάρχει σήμερα στις μηνιαίες απολύσεις
εργαζομένων.

* Κατάργηση ή μείωση του κατώτερου ημερομισθίου, προκειμένου να περιορισθεί το
μισθολογικό κόστος των επιχειρήσεων.

* Κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων εργοδοτών – εργαζομένων και
καθιέρωση διαπραγματεύσεων για τους μισθούς, τα ωράρια και άλλα εργασιακά
ζητήματα σε επίπεδο επιχείρησης.

* Εφαρμογή του θεσμού της μερικής απασχόλησης στον ιδιωτικό και στον ευρύτερο
δημόσιο τομέα ( ΔΕΚΟ κ.ά.) με δραστικό περιορισμό των δικαιωμάτων των μερικώς
απασχολουμένων.

* Μείωση του μη μισθολογικού κόστους των επιχειρήσεων μέσω μείωσης της
φορολογίας ή των ασφαλιστικών τους εισφορών.

Πρόκειται για μέτρα τα οποία σε όσες περιπτώσεις εφαρμόσθηκαν ως πακέτο έφεραν
σοκ στην αγορά εργασίας και στις περισσότερες των περιπτώσεων οδήγησαν στο
μοίρασμα της φτώχειας παρά στη μείωση της ανεργίας. Τέτοιες πολιτικές απέτυχαν
να δώσουν λύση στο πρόβλημα των οικονομιών των αναπτυσσόμενων χωρών. Ακόμη και
στις περιπτώσεις που κάποια από αυτά, όπως η μερική απασχόληση, εφαρμόσθηκαν
σε ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Βρετανία, μπορεί να οδήγησαν στον
περιορισμό της ανεργίας, από την άλλη όμως έριξαν το μέσο επίπεδο εισοδήματος
των εργαζομένων. Δημιούργησαν μια στρατιά εργαζομένων που ζουν με χαμηλότερα
εισοδήματα από ό,τι πριν.