Ασπίδα στις εξαγορές οι υψηλές αποτιμήσεις

Τα ποσά που απαιτούνται να δαπανηθούν προκειμένου να αποκτηθεί ο απλός έλεγχος
­ δηλαδή το περίπου 33% των μετοχών ­ μιας τράπεζας ή μια σημαντική παρουσία
στο μετοχικό της κεφάλαιο, δηλαδή το περίπου 15% των μετοχών της, αποτελούν
αντικείμενο διερεύνησης τόσο από επίδοξους μνηστήρες όσο κι από επενδυτικούς
οίκους της Ελλάδας και του εξωτερικού. Οι μεν επειδή θα πρέπει να αντλήσουν τα
απαιτούμενα κεφάλαια για να υλοποιήσουν τον στόχο τους, οι δε επειδή θα πρέπει
να λαμβάνουν όλες τις παραμέτρους υπόψη τους πριν προχωρήσουν σε οποιαδήποτε
επενδυτική κίνηση. Γεγονός αποτελεί πάντως ότι όσο χειρότερη είναι η
χρηματιστηριακή εικόνα του τραπεζικού κλάδου γενικότερα και καθεμιάς τράπεζας
ειδικότερα τόσο διευκολύνονται οι επιθετικές ή μη βλέψεις τρίτων για τα
εισηγμένα πιστωτικά ιδρύματα.

Σε θεωρητικό πάντα επίπεδο, στόχος μπορεί να αποτελέσει κάθε τράπεζα από αυτές
που διαπραγματεύονται σήμερα στη Σοφοκλέους. Υπ’ αυτή την έννοια, για την
απόκτηση του ελέγχου του 15% των μετοχών της Εθνικής Τράπεζας απαιτούνται
σήμερα περί τα 483 δισεκατομμύρια δραχμές, με βάση τη χρηματιστηριακή αξία της
17ης Ιουλίου. Κατά συνέπεια, αν κάποιος διαθέτει αυτά τα κεφάλαια μπορεί να
γίνει ο βασικός μέτοχος της μεγαλύτερης ελληνικής εμπορικής τράπεζας.
Θεωρητικά πάντα, με περίπου 1 τρισεκατομμύριο δραχμές ή για την ακρίβεια 966
δισεκατομμύρια δραχμές, θα μπορούσε να αποκτηθεί και το 30% των μετοχών της
Εθνικής, ποσοστό που εξασφαλίζει τον ουσιαστικό έλεγχο της τράπεζας και κάθε
εισηγμένης εταιρείας γενικότερα.

Πιο πρακτικό ενδιαφέρον έχουν ενδεχομένως τα αντίστοιχα κεφάλαια που
απαιτούνται να δαπανηθούν για την απόκτηση του ελέγχου της Alpha Bank (Alpha
Τράπεζας Πίστεως). Ως γνωστόν, κατά το πρόσφατο παρελθόν φούντωσαν οι φήμες
της χρηματιστηριακής, κυρίως, αγοράς που ήθελαν και θέλουν διάφορους
υποψήφιους μνηστήρες τόσο από τον ελληνικό όσο κι από τον ξένο
χρηματοοικονομικό χώρο να ορέγονται τη δεύτερη μεγαλύτερη ελληνική εμπορική
τράπεζα, η οποία είναι παράλληλα και η πρώτη ιδιωτική. Όπως προκύπτει όμως από
την ανάλυση των στοιχείων, θα πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Έτσι,
για το 15% των μετοχών της Alpha Bank απαιτούνται περίπου 345 δισεκατομμύρια
δραχμές, τα οποία θα ανοίξουν τις πύλες της τράπεζας σε κάθε επίδοξο μνηστήρα.
Αν σε αυτά προστεθούν άλλα 400 δισεκατομμύρια, τότε εξασφαλίζεται το 33% των
μετοχών, το οποίο ουσιαστικά αλώνει την Alpha Bank, η οποία, ως γνωστόν, είναι
η περισσότερο πολυμετοχική τράπεζα στην Ελλάδα, σήμερα.

Στο σημείο αυτό πάντως θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο μέσος όρος κτήσης των
παραπάνω κρίσιμων ποσοστών ενδεχομένως να είναι μικρότερος ή υψηλότερος, στην
περίπτωση που η συγκέντρωση του απαραίτητου αριθμού μετοχών έγινε σε βάθος
χρόνου. Τα πάντα, όπως είναι ευνόητο, εξαρτώνται από την εικόνα που παρουσίασε
το Χρηματιστήριο και η τιμή της μετοχής κατά το αντίστοιχο χρονικό διάστημα
που έγινε το «μάζεμα».

Το ίδιο ισχύει βεβαίως για το σύνολο των τραπεζικών μετοχών. Η πλέον πρόσφατη
περίπτωση, κατά την οποία η χρηματιστηριακή τιμή μιας τράπεζας αποτέλεσε το
βασικό κριτήριο για την πώληση ενός πακέτου μετοχών της, ήταν αυτή της πώλησης
του 6,7% της Εμπορικής στη γαλλική Credit Agricole. Αν πάντως σήμερα πωλούσαν
το 15% της δεύτερης μεγαλύτερης κρατικής τράπεζας της χώρας, τότε θα
απαιτούνταν 204,5 δισεκατομμύρια δραχμές, ενώ για το 33% των μετοχών της θα
έπρεπε να δαπανηθούν άλλα 240 δισεκατομμύρια περίπου.

Παλαιότερο παράδειγμα τράπεζας που άλλαξε ιδιοκτησιακό καθεστώς με βάση τη
χρηματιστηριακή τιμή της μετοχής της είναι της Τράπεζας Εργασίας. Σήμερα, το
33% των μετοχών της κοστίζει περίπου 300 δισεκατομμύρια δραχμές, ενώ το
αντίστοιχο ποσοστό της άλλης τράπεζας του ομίλου Λάτση στην Ελλάδα, της Efg
Eurobank, κοστίζει περί τα 400 δισεκατομμύρια δραχμές.

Στο μέλλον, απάντηση στο ίδιο ερώτημα θα πρέπει να δώσουν και οι διοικήσεις
της Τράπεζας Πειραιώς και της ING, στην περίπτωση που οι μεταξύ τους
συζητήσεις για την ανάπτυξη επιχειρηματικών συνεργασιών, σε πρώτη φάση και
μετοχικών σε δεύτερη, τελεσφορήσουν. Με βάση την χρηματιστηριακή αξία της
Πειραιώς στις 17 Ιουλίου, το 15% των μετοχών της κοστίζει 162,7 δισεκατομμύρια
δραχμές, ενώ το 33% περί 350 δισεκατομμύρια δραχμές.

Αναζητώντας κανείς τη φθηνότερη από πλευράς χρηματιστηριακής αξίας τράπεζα
στην Ελλάδα σήμερα θα πρέπει να σταθεί στην περίπτωση της Ασπίς Μπανκ. Με
μόλις 17,5 δισεκατομμύρια δραχμές αποκτά το 15% των μετοχών της. Αν δαπανηθούν
40 δισεκατομμύρια, τότε αποκτάται και το 33% των μετοχών. Τα αντίστοιχα ποσά
για την περίπτωση της Τράπεζας Αττικής είναι 26 και 55 δισεκατομμύρια δραχμές,
για την Γενική 32,5 και 69 δισεκατομμύρια, για την Εγνατία 42 και 90
δισεκατομμύρια και για την Telesis Επενδυτική Τράπεζα 33,5 και 72
δισεκατομμύρια δραχμές.