«Κλειδί» τα τείχη της Ιερουσαλήμ

Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Τζο Λόκχαρντ, είχε ανακοινώσει επισήμως ότι
η τριμερής σύνοδος κορυφής στο Καμπ Ντέιβιντ απέτυχε.

Ο Έχουντ Μπαράκ ήταν έτοιμος να δώσει τη συνέντευξη των… δακρύων και ο
Γιάσερ Αραφάτ να αναχωρήσει για τη Γάζα, όταν ξαφνικά στο Καμπ Ντέιβιντ ήρθαν
τα πάνω κάτω. Τα «δρομολόγια» του Μπιλ Κλίντον από τον Γιάσερ Αραφάτ στον
Έχουντ Μπαράκ) και τανάπαλιν απέδωσαν: ούτε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός ούτε ο
ηγέτης των Παλαιστινίων ήθελαν να χρεωθούν αποτυχία της διάσκεψης.

Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται λοιπόν, αφού είχαν φθάσει στο σημείο μηδέν. Ο
Μπιλ Κλίντον αναχώρησε για τη διάσκεψη κορυφής των επτά πλουσιοτέρων χωρών και
της Ρωσίας, στην Οκινάουα, από όπου θα επιστρέψει έπειτα από τρεις μέρες. Στο
Καμπ Ντέιβιντ, όμως, ο μαραθώνιος θα συνεχιστεί υπό την επίβλεψη της Μαντλίν
Ολμπράιτ. Ο Κλίντον, που χαρακτήρισε τις διαπραγματεύσεις ως «τις δυσκολότερες
της ζωής του», δήλωσε ότι «έχει σημειωθεί πρόοδος και πρέπει να συνεχίσουμε.
Δεν πρέπει να έχουμε ψευδαισθήσεις για τη δυσκολία του εγχειρήματος, κανείς
όμως δεν ήθελε να τα παρατήσει», υπογράμμισε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Τόσο ο Έχουντ Μπαράκ όσο και ο Γιάσερ Αραφάτ δεν ήθελαν να χρεωθούν την
αποτυχία της διάσκεψης και μια πιθανή έκρηξη βίας, αλλά ούτε και να
προκαλέσουν την οργή της Ουάσιγκτον ­ και να θέσουν σε κίνδυνο τη ροή των
κονδυλίων της αμερικανικής βοήθειας. Επιπλέον, για τον Μπαράκ, η διάσωση της
διάσκεψης του Καμπ Ντέιβιντ ήταν θέμα πολιτικής επιβίωσης. Ο Ισραηλινός
πρωθυπουργός όφειλε να επιστρέψει στη χώρα με μια συμφωνία, αλλιώς
διακινδύνευε την πτώση της κυβέρνησής του, που μετά την αποσκίρτηση τριών
εταίρων από τον κυβερνητικό συνασπισμό έχει χάσει την πλειοψηφία στο
κοινοβούλιο. Από την πλευρά του, ο Αραφάτ δεν θα ήθελε να επιστρέψει με άδεια
τα χέρια και χωρίς να κάνει κανένα συμβιβασμό. Μπορεί έτσι να ικανοποιούσε
τους σκληροπυρηνικούς, στην ουσία όμως ταυτιζόταν μαζί τους.

Η απόφαση Ισραηλινών και Παλαιστινίων να συνεχίσουν τις ειρηνευτικές
συνομιλίες στο Καμπ Ντέιβιντ των Ηνωμένων Πολιτειών δεν σημαίνει, πάντως, ότι
η επιτυχής έκβαση της διάσκεψης είναι εξασφαλισμένη. «Κλειδί» παραμένει η
Ιερουσαλήμ και το μελλοντικό καθεστώς της. Και στο επίκεντρο των σκληρών
διαπραγματεύσεων βρίσκεται η παλιά πόλη, με τις ισλαμικές, εβραϊκές και
χριστιανικές συνοικίες της και τους τόπους λατρείας, που βρίσκονται μέσα στα
πανάρχαια τείχη.

Το Ισραήλ κατέλαβε την Ιερουσαλήμ το 1967 και προσάρτησε το ανατολικό τμήμα
της, μια κίνηση που δεν αναγνωρίστηκε από τη διεθνή κοινότητα. Οι Παλαιστίνιοι
θέλουν να ανακηρύξουν την Ανατολική Ιερουσαλήμ σε πρωτεύουσα του μελλοντικού
κράτους τους. Το Ισραήλ, από την πλευρά του, αρνείται κάθε σκέψη παραίτησης
από την κυριαρχία σε ολόκληρη την Ιερουσαλήμ. Πάντως, με το ζήτημα της
κυριαρχίας να παραμένει ανοικτό, στο Καμπ Ντέιβιντ συζητήθηκε κάποιο σχέδιο
διαίρεσης της πόλης, που έδινε στους Παλαιστίνιους τις μουσουλμανικές και
χριστιανικές συνοικίες της παλιάς πόλης, ενώ το Ισραήλ διατηρούσε τις
εβραϊκές. Η δημοσιοποίηση των σχεδίων αυτών προκάλεσε ως γνωστόν την παρέμβαση
των Ορθοδόξων Εκκλησιών και των Αρμενίων. Η Παλαιστίνια βουλευτής Χανάν
Ασράουι δήλωσε πως η διάσωση της διάσκεψης αφήνει κάποια περιθώρια ελπίδας,
κατηγόρησε όμως τον Μπαράκ ότι αρνείται να κάνει συμβιβασμούς και προσπαθεί να
επιβάλει τις απόψεις του. «Το περισσότερο που μπορεί να ελπίζει ο Κλίντον
είναι η αποτροπή μιας αποτυχίας και ίσως η συνέχιση (των συνομιλιών) με μια
διακήρυξη αρχών ή μια συμφωνία- πλαίσιο».