[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Οι έμμεσες απαντήσεις της κυβέρνησης στα ξένα δημοσιεύματα για τους «κινδύνους
που απειλούν τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας» δεν είναι παρά η παραδοχή
μιας απειλής, που προετοιμάζουν τα ίδια κέντρα εξουσίας, στο εξωτερικό.

Είναι μια ιστορία που εδώ και πολλά χρόνια επαναλαμβάνεται όχι μόνο με την
Ελλάδα, αλλά ιδιαίτερα με τις χώρες που έχουν αναλάβει ή πρόκειται να
διεκδικήσουν σπουδαίες αθλητικές διοργανώσεις.

Κάποτε η Κολομβία με το Παγκόσμιο Κύπελλο. Άλλοτε η Σεούλ και οι Ολυμπιακοί
Αγώνες σε διηρημένη χώρα. Και πρόσφατα η Νότια Αφρική με τους «κινδύνους», σε
περίπτωση που ανελάμβανε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου.

Μια σειρά από γεγονότα που έχουν πάντα έναν στόχο! Δηλαδή την υποβάθμιση
κρατών και περιοχών που μόνο στη θεωρία δεν μπορούν ν’ ανταποκριθούν στις
απαιτήσεις και τις προκλήσεις του αιώνα. Όλοι, εκτός των αποκαλούμενων
μεγάλων.

Οι αναφορές σε εφημερίδες και περιοδικά, πριν από λίγες ημέρες, για τις
αδυναμίες της Αθήνας να οργανώσει τους Ολυμπιακούς που ανέλαβε, είναι ένα από
τα πρόσφατα παραδείγματα.

Είναι όμως εύκολο ν’ αντιληφθεί κάποιος, διαβάζοντας προσεκτικά τα κείμενα,
και από πού εκπορεύονται.

Πρώτα ο επίδοξος για την προεδρία της ΔΟΕ Καναδός Ντικ Πάουντ, που φέρεται να
δήλωσε ότι «εάν μέχρι τις 23 Αυγούστου η Αθήνα δεν έχει ολοκληρώσει τις
εργασίες που της έχουμε αναθέσει, τότε θα πρέπει να ξανασκεφτούμε για μια νέα
απόφαση».

Στους ίδιους τόνους, η αντιπρόεδρος επίσης της ΔΟΕ, Αμερικανίδα Ανίτα ντε
Φραντς, που φέρεται να είπε ότι «το Ολυμπιακό Χωριό μέχρι τώρα είναι ακόμα
λιβάδι για κατσίκες, λαγούς και πρόβατα».

Είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι έχουμε καθυστερήσει σημαντικά στην
προετοιμασία και τη δρομολόγηση των έργων.

Δώσαμε παράλληλα πολλές αφορμές με αισιόδοξες δηλώσεις, επιλέγοντας όμως τη
σιωπή αντί την ενημέρωση, όταν το απαιτούσαν οι καιροί και οι περιστάσεις.

Φτάσαμε έτσι στην αμφισβήτηση και την απαισιοδοξία. Ακόμα και των ανθρώπων που
είχαν στηρίξει από την αρχή τη διοργάνωση των Αγώνων.

Δώσαμε τροφή (όχι αδικαιολόγητα) για σχόλια, παρερμηνείες και υποθετικές
κρίσεις.

Στόχος δεν είναι μόνο η Αθήνα και η Ελλάδα, αλλά ολόκληρο το Ολυμπιακό Κίνημα.

Τα διεθνή οικονομικά συμφέροντα προσπαθούν να επιβάλουν τους ίδιους κανόνες,
της απόλυτης εξουσίας και κυριαρχίας.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι πράγματι ένα από τα μεγάλα «κομμάτια της πίτας» που
διεκδικείται. Και όχι μόνο.