ΔΡΟΜΟΙ

«Υπάρχουν…

… δύο κεφάλαια στη ζωή μου. Στο πρώτο κεφάλαιο συνέβαλα στην οικοδόμηση της
άμυνας της χώρας μου. Στο δεύτερο εργάστηκα για την ειρήνη. Τώρα ελπίζω να
μπορέσω να προετοιμάσω το μέλλον της πατρίδας μου». Αυτά δηλώνει σε συνέντευξή
του στη «Ρεπούμπλικα» ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Σιμόν Πέρες, που σε
τρεις εβδομάδες θα είναι πιθανότατα ο νέος πρόεδρος της χώρας του. Κατά τον
Νομπελίστα ειρήνης, στη σημερινή διάσκεψη του Καμπ Ντέηβιντ υπάρχει πιθανότητα
συμφωνίας με τους Παλαιστινίους σε δύο ή τρία σημεία. Το πρώτο σημείο αφορά τη
δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους, το οποίο όλοι σχεδόν θεωρούν πλέον μια
δίκαιη λύση. Υπάρχει επίσης συμφωνία στον κεντρικό ρόλο του προβλήματος της
ασφαλείας. Καμιά πιθανότητα συμφωνίας δεν υπάρχει, αντίθετα, στο θέμα της
Ιερουσαλήμ. Αυτό που προτείνουν ατύπως οι Ισραηλινοί δεν ικανοποιεί τους
Παλαιστινίους και εκείνο που θέλουν οι τελευταίοι δεν είναι αποδεκτό από το
Ισραήλ.

Η ευκαιρία…

… που προσφέρεται σήμερα για μια συμφωνία είναι πολύ σημαντική λόγω της
παρουσίας του Μπιλ Κλίντον, τονίζει ο Πέρες. Κανείς δεν ξέρει ποιο θα είναι το
αποτέλεσμα των εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες και πόσον καιρό θα χρειαστεί ο
νέος πρόεδρος για να ενημερωθεί για το Μεσανατολικό. Οι δύο μεγαλύτεροι
κίνδυνοι αυτή τη στιγμή για την περιοχή είναι ο πόλεμος και η τρομοκρατία.
«Δεν θεωρώ πιθανό έναν άλλο πόλεμο. Έχουμε κάνει ήδη πέντε πολέμους και δεν
απέφεραν αποτελέσματα. Θεωρώ όμως μεγάλο πρόβλημα την τρομοκρατία. Για τον
πόλεμο, αυτό που έχει σημασία είναι τα εδάφη, για την τρομοκρατία έχουν
σημασία οι σχέσεις. Πριν από το Όσλο σημειώνονταν 1.200 τρομοκρατικές
επιθέσεις τον χρόνο, σήμερα έχουν μειωθεί στις 100 με 120. Ο λόγος που
μειώθηκαν δεν είναι ότι άλλαξαν τα εδάφη, αλλά ότι άλλαξαν οι σχέσεις.

Ο Πέρες…

… γνωρίζει ότι ο πρόεδρος του Ισραήλ δεν έχει δύναμη, ασκεί όμως επιρροή.
Μπορεί να μιλήσει στον κόσμο, να επισημάνει τις προτεραιότητες, τα πράγματα
που έχουν σημασία. Το Ισραήλ έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ από μια
εσωτερική ειρήνη και ένας πρόεδρος μπορεί να συμβάλει στη μείωση της έντασης
και στην οικοδόμηση της συναίνεσης σε θέματα όπως οι σχέσεις με τη διασπορά, η
διαμάχη μεταξύ ιερωμένων και λαϊκών, οι νέοι μετανάστες. Παραδόξως, λέει στη
«Ρεπούμπλικα», όσο μειώνεται η απόσταση που χωρίζει το Ισραήλ από τον έξω
κόσμο τόσο βαθαίνουν οι εσωτερικές του διαιρέσεις. Για να έχεις όμως ειρήνη με
τον έξω κόσμο πρέπει να έχεις ειρήνη στο εσωτερικό.

Ένα εκατομμύριο…

… άνθρωποι στο Ισραήλ ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Το πρόβλημα αυτό
όμως, τονίζει ο Πέρες, δεν μπορεί να λυθεί με την ανακατανομή του πλούτου,
παρά μόνο με την ανακατανομή της γνώσης και την εκπαίδευση. «Το Ισραήλ σωζόταν
πάντα από τις νέες γενιές του. Η πρώτη δημιούργησε ένα πρότυπο γεωργίας,
συνδυάζοντας ένα πρωτοπόρο πνεύμα και επιστημονικές γνώσεις. Η δεύτερη έσωσε
τη χώρα από στρατιωτικής πλευράς και δημιούργησε έναν στρατό πρώτης τάξεως. Η
τρίτη κάνει σπουδαία πράγματα στην τεχνολογία. Μένει το πρόβλημα της φτώχειας,
ένα κοινωνικό πρόβλημα στο οποίο πρέπει σήμερα να αφιερώσουμε τις προσπάθειές μας.