ΔΡΟΜΟΙ

Πωλ Σερινγκού:…

… Γάλλος, προμηθεύεται τη βενζίνη του από την Ισπανία. Κεν Ρέντυ: Βρετανός,
προτιμά να περνά τη Μάγχη και να γεμίζει το ντεπόζιτο του αυτοκινήτου του στη
Γαλλία. Μόνικα Μπράουερ: Γερμανίδα, συνηθίζει να παίρνει βενζίνη από την
Πολωνία. Το κοινό σημείο αυτών των οδηγών είναι ότι για να βάλουν βενζίνη στο
αυτοκίνητό τους περνούν τα σύνορα. Ο λόγος είναι οι μεγάλες διαφορές που
παρουσιάζει από χώρα σε χώρα η τιμή της βενζίνης. Και όταν δύο χώρες
χωρίζονται από μια γέφυρα ή ένα τούνελ, αυτές οι διαφορές αξίζουν τον κόπο.

Μερικοί…

… άνθρωποι πληρώνουν σήμερα περισσότερο φόρο για τη βενζίνη που
χρησιμοποιούν παρά για το εισόδημά τους, γράφει η βρετανική εφημερίδα «Ντέιλι
Μέιλ». Σε ορισμένες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών, η τιμή της βενζίνης έχει
ξεπεράσει τα δύο δολάρια το γαλόνι (185 δρχ. το λίτρο). Στην Ευρώπη, όμως, η
υψηλή φορολογία έχει οδηγήσει την τιμή της βενζίνης σε ύψη δυσθεώρητα, που οι
Αμερικανοί δεν θα αποδέχονταν ποτέ. «Αν έλεγαν σε κάποιον στις Ηνωμένες
Πολιτείες να πληρώσει τις τιμές που πληρώνουμε εδώ, θα έβγαινε να διαδηλώσει
στον δρόμο», λέει ο Μάικλ Τζόνσον από την Ένωση Αυτοκινητιστών της Βρετανίας.
Η βενζίνη προσφέρει έτσι μια ευκαιρία να συγκριθούν οι νοοτροπίες των Βρετανών
και των Αμερικανών. Ενώ οι Αμερικανοί διαμαρτύρονται όταν η τιμή της βενζίνης
ξεπερνά το 1,5 δολάριο το γαλόνι, οι Βρετανοί αρκούνται να αναστενάζουν με μια
τιμή ώς και τρεις φορές μεγαλύτερη.

Για κάθε…

… γαλόνι βενζίνης που πωλείται σε ένα βενζινάδικο της Γαλλίας, της Γερμανίας
ή της Βρετανίας, οι αντίστοιχες κυβερνήσεις εισπράττουν το 70% με 80%, έναντι
μόλις 25% που εισπράττει η αμερικανική κυβέρνηση. Έτσι, σε μια στιγμή που η
Ευρωπαϊκή Ένωση διαφημίζει θορυβωδώς την ενιαία αγορά της και το ενιαίο
νόμισμά της, οι διαφορές ανάμεσα στα συστήματα φορολογίας, τόσο στο εσωτερικό
της Ε.Ε. όσο και έξω από τα σύνορά της, δίνουν στον φορολογούμενο μια από τις
λίγες ευκαιρίες που έχει για να εξοικονομήσει χρήματα. Παρ’ όλο λοιπόν που
τόσο η Γαλλία όσο και η Ισπανία ανήκουν στη ζώνη του ευρώ, ο Πωλ Σερινγκού
προτιμά να διασχίζει κάθε μέρα τα σύνορα με το αυτοκίνητό του και να
προμηθεύεται από την Ισπανία βενζίνη, τσιγάρα, ψάρια και φρούτα. Σε απόσταση
είκοσι λεπτών από το ξενοδοχείο στο οποίο εργάζεται, οι Ισπανοί επιχειρηματίες
έχουν ανοίξει ένα γιγαντιαίο σουπερμάρκετ, το Alcampo, που επιτρέπει στον ίδιο
και σε χιλιάδες ακόμη Γάλλους να ψωνίζουν διάφορα προϊόντα πληρώνοντας είτε σε
φράγκα είτε σε πεσέτες. Χάρη σε μια συμφωνία ανάμεσα σε ορισμένες ευρωπαϊκές
χώρες που έχουν καταργήσει τις διατυπώσεις στα σύνορα, ο Σερινγκού δεν
χρειάζεται να κόβει ταχύτητα ή να δείχνει το διαβατήριό του όταν περνά τα
σύνορα.

Το ταξίδι του…

… αξίζει σίγουρα τον κόπο. Πληρώνοντας 80 δολάρια (28.000 δρχ.) για να
γεμίσει το ντεπόζιτο του αυτοκινήτου του, να αγοράσει μερικές κούτες τσιγάρα
Winfield και να προμηθευτεί ορισμένα τρόφιμα, υπολογίζει ότι εξοικονομεί γύρω
στα 30 δολάρια (10.500 δρχ.) σε σχέση με αυτό που θα πλήρωνε για τις ίδιες
αγορές στη Γαλλία. Το ποσό αυτό ισοδυναμεί με 350.000 δρχ. τον χρόνο.