ΔΡΟΜΟΙ

Οι ανθρωπολόγοι…

… έχουν μια νέα φυλή για να μελετήσουν. Χαρακτηρίζονται κάτι ανάμεσα στους
Γιάπις και τους Χίπις, μελετούν εντατικά τις τιμές των μετοχών στη Γουώλ Στρητ
Τζέρναλ, συχνάζουν σε σικ καφέ και είναι οπαδοί της υγιεινής διατροφής. Οι
«Μπουρζουάδες Μποέμ» ­ «Μπόμπο», όπως είναι γνωστοί ­ αποτελούν τη νέα ανώτερη
τάξη της Αμερικής, την πολιτική και πολιτιστική ελίτ των αρχών του 20ού αιώνα.
«Αν θέλετε ένα χαρακτηριστικό Μπόμπο, κοιτάξτε τον Ρίτσαρντ Μπράνσον», λέει ο
δημοσιογράφος και συγγραφέας Ντέηβιντ Μπρουκς που ερευνά αυτό το φαινόμενο.

Η κουλτούρα…

… των «Μπόμπο» απεικονίζεται στις ΗΠΑ στη διαφημιστική εκστρατεία της Apple,
που χρησιμοποιεί πρόσωπα σαν τον Τζακ Κέρουακ και τον Μαχάτμα Γκάντι για να
πουλήσει τους υπολογιστές της. Οι «Μπόμπο», λέει ο Μπρουκς, θέλουν να
πιστεύουν ότι αποτελούν μια δημιουργική δύναμη. «Τους βλέπεις να δουλεύουν με
μαύρα μπλουζάκια κι αυτά τα μικροσκοπικά γυαλιά με τον ατσαλένιο σκελετό,
γιατί πιστεύουν ότι μπορούν να υπερασπιστούν την αντικουλτούρα τους
εμφανιζόμενοι στην πρωινή σύσκεψη σαν τον Φραντς Κάφκα». Ίχνη τους υπάρχουν
παντού. Την περασμένη εβδομάδα, η «Νιου Γιορκ Τάιμς» απαρίθμησε στις σελίδες
της για τη διατροφή 13 είδη βασιλικού που πωλούνται σε μια λαϊκή αγορά της
πόλης.

Οι «Μπόμπο»…

… κατοικούν στις νέες «ζώνες της τεχνολογίας», όπως είναι το Πάλο Άλτο της
Σίλικον Βάλλεϋ ή τα προάστια του Κονέτικατ. Όπως λέει ο Μπρουκς, που το βιβλίο
του «Οι Μπόμπο στον Παράδεισο» κυκλοφόρησε πριν από είκοσι μέρες και βρίσκεται
από τότε στον κατάλογο των μπεστ-σέλερ, μια γυναίκα τού τηλεφώνησε πρόσφατα
στη διάρκεια μιας ραδιοφωνικής εκπομπής για να του πει ότι τα είκοσι
προηγούμενα χρόνια είχε δουλέψει στο τμήμα μάρκετινγκ μιας μεγάλης εταιρείας.
«Αισθανόταν λίγο ένοχη για όλους τους συμβιβασμούς που είχε κάνει. Τώρα, όμως,
πίστευε πως υπάρχει ελπίδα. Είχε πια αρκετά χρήματα για να αρχίσει πάλι να
ασχολείται ενεργά με τις τελετές του ζεν».

Οι κανόνες…

… συμπεριφοράς αυτής της νέας ανώτερης τάξης καθιστούν πλέον δύσκολη τη
διαφοροποίηση ανάμεσα σ’ έναν καθηγητή του Χάρβαρντ και ένα χρηματιστή της
Γουώλ Στρητ. Και οι δύο κερδίζουν τη θέση τους στην κοινωνία από το μυαλό
τους, κι όχι από την τάξη τους. Και οι δύο ακούνε Grateful Dead και αγοράζουν
κεριά από κασσίτερο που κατασκευάζουν Ινδιάνοι αγρότες. Από πολιτικής πλευράς,
οι «Μπόμπο» θέλουν να μείνουν τα πράγματα όπως είναι, με μια ισχυρή οικονομία
και χωρίς ιδεολογικές διαμάχες. «Παίρνουν ιδέες από την Αριστερά και από τη
Δεξιά και τις ανακατεύουν σ’ ένα μετα-ιδεολογικό πολτό», σημειώνει ο Μπρουκς.
Ο Τόνυ Μπλαιρ, που ακολουθεί φανατικά τον «Τρίτο Δρόμο» και του αρέσει να
υπενθυμίζει στους ψηφοφόρους ότι έπαιζε κάποτε σε ένα ροκ συγκρότημα, είναι
κάπως «επίπεδος» για να ανήκει στους Μπόμπο. Πιο κοντά στη συνομοταξία αυτή
είναι ο ρεπουμπλικανός υποψήφιος Τζωρτζ Μπους τζούνιορ. «Τη δεκαετία του ’60
ήταν στο Γέιλ και κατάφερε να μην είναι ούτε υπέρ ούτε κατά του πολέμου του
Βιετνάμ», επισημαίνει ο Μπρουκς.