ΠΡΟΣΩΠΑ Δεν μιλάω, δεν μιλάω

Έπειτα από δεκαέξι χρόνια στην καγκελαρία και την επανένωση της Γερμανίας,
οι πάντες πίστευαν ότι ο Χέλμουτ Κολ είχε εξασφαλισμένη μια περίοπτη θέση στην
ιστορία της χώρας του, αλλά και του κόσμου.

Χέλμουτ Κολ. Εμφανίζεται ως ο αίρων τις αμαρτίες της Χριστιανοδημοκρατίας…

Ωστόσο, εδώ και επτά μήνες, ο Κολ είναι ο στόχος κοινοβουλευτικής έρευνας με
κατηγορίες για δωροληψία και απάτη. Και σαν να μην έφθανε αυτό, ο ειδικός
ανακριτής Μπούρκχαρντ Χιρς κατήγγειλε την περασμένη εβδομάδα ότι ντοκουμέντα
1,2 εκατομμυρίου σελίδων εξαφανίσθηκαν από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή της
καγκελαρίας, μόλις ο Κολ έχασε τις εκλογές και προτού αναλάβει η κυβέρνηση του
Γκέρχαρντ Σρέντερ. Φυσικά, δεν μπορώ να αποκλείσω το ενδεχόμενο ότι έγιναν
λάθη, είπε ο Κολ στην «Βελτ αμ Ζόνταγκ», σχετικά με την τελευταία κατηγορία.
«Είναι ανθρώπινο, και συμβαίνει παντού. Γι’ αυτό είμαι έτοιμος να πάω το θέμα
στα δικαστήρια». Το αδίκημα της καταστροφής αποδεικτικών στοιχείων, σημειώνει
πάντως το Ρόιτερ, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι πέντε χρόνων· και μεταξύ των
εγγράφων που «χάθηκαν» είναι όλα όσα αφορούν τις συναλλαγές εκείνες με το
εξωτερικό για τις οποίες υπάρχουν κατηγορίες για μίζες…

Το κακό τρίτωσε για τον Κολ, όταν ο βασικός εκπρόσωπος της
Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσής του (CDU), Αντρέα Σμιτ, κατηγορήθηκε ότι
συναντήθηκε τις τελευταίες εβδομάδες είκοσι φορές με τον πρώην καγκελάριο.
Πολιτικοί του κεντροαριστερού κυβερνητικού συνασπισμού υπογράμμισαν ότι το
«σύστημα Κολ» των λαβυρινθωδών προσωπικών επαφών παραμένει άθικτο και ο
70χρονος πρώην καγκελάριος μπορεί μέσω αυτού να υπονομεύει εκ του μακρόθεν μια
έρευνα του δημοκρατικά εκλεγμένου κοινοβουλίου της Γερμανίας.

Η κοινοβουλευτική έρευνα για το σκάνδαλο των παράνομων χρηματοδοτήσεων έχει
εκφυλισθεί σε πολιτική φάρσα και το πιθανότερο είναι πως η αλήθεια δεν θα
αποκαλυφθεί ποτέ, υποστηρίζουν αναλυτές και σχολιαστές. Την Πέμπτη, ο Κολ
κατέθεσε, πρώτη φορά, στην κοινοβουλευτική επιτροπή και, αντί να συνεργασθεί,
καταφέρθηκε εναντίον αυτών που αποκάλεσε απόπειρες δυσφήμησης του ιδίου και
των επιτευγμάτων του. Παράλληλα, επέμεινε στον «λόγο της τιμής» του αρνούμενος
να κατονομάσει την πηγή της χρηματοδότησης του κόμματός του, και συνέχισε να
μιλάει για «κενά μνήμης». Παραδέχθηκε μόνο αυτό που έχει ήδη παραδεχθεί, ότι
το 1992 πήρε χωρίς να το δηλώσει δύο εκατομμύρια μάρκα για την CDU, και ζήτησε
«συγγνώμη». Όταν όμως άκουσε τον σοσιαλδημοκράτη πρόεδρο της επιτροπής να
αποκαλύπτει ότι ο πρώην καγκελάριος συναντιόταν τακτικά με τον Αντρέα Σμιτ,
εξερράγη, με αποτέλεσμα να διακοπεί η συνεδρίαση. Πρόκειται για «σκηνοθεσία»
είπε μετά ο Κολ στους δημοσιογράφους, με σκοπό να τον παρουσιάσουν ως
«εγκληματία». Και συνέχισε να εμφανίζεται ως ο αίρων τις αμαρτίες της
Χριστιανοδημοκρατίας, σίγουρος ότι έτσι βελτιώνει την εικόνα του στην Ιστορία.