Μια στο καρφί και μια στο πέταλο!

Η σαφώς θετική «ευρωπαϊκή» στροφή, που έκανε ο Αρχιεπίσκοπος στη «λαοσύναξη»
της Αθήνας, συγκριτικά με τις σχετικές αρνητικότατες αναφορές του στην
Ευρωπαϊκή Ένωση, στη Θεσσαλονίκη, ερμηνεύονται από πολιτικούς αναλυτές ως
τακτική κίνηση αναδίπλωσης του κ. Χριστόδουλου στο συγκεκριμένο θέμα.

Πιστεύω ότι αυτή η πρακτική δεν ήταν ούτε περιπτωσιακή ούτε μεμονωμένη. Ο
Αρχιεπίσκοπος ακολουθεί γενικά και σε όλα τα θέματα ­ κατά κανόνα με επιτυχία
­ την τακτική «επίθεση-τακτική υποχώρηση-επίθεση» ή, λαϊκότερα, «μια στο καρφί
και μια στο πέταλο». Είναι γνωστή επικοινωνιακή μέθοδος, η οποία προσφέρει τη
δυνατότητα συνεχών διευκολυντικών ελιγμών και απεγκλωβισμού του χρήστη της από
τυχόν αδιέξοδα που δημιούργησαν προηγούμενες θέσεις του. Απαιτεί ταλέντο
ισορροπιστού και εξαιρετική δεξιοτεχνία, προσφέρει ευελιξία, αλλά ενέχει και
σοβαρούς κινδύνους. Η συνεχής χρήση της δημιουργεί σύγχυση στην κοινή γνώμη,
ως προς τις θέσεις που αλλάζουν χροιά ή/και αλληλοαναιρούνται και υποσκάπτει
το κύρος και την αξιοπιστία του χρήστη.

Φοβάμαι όμως ­ από πλευράς ποιότητας της δημοκρατίας ­ ότι τα αρνητικά
στοιχεία αυτής της τακτικής εντοπίζονται, αναγνωρίζονται και επικρίνονται από
μικρή μόνον μειονότητα προβληματιζομένων πολιτών. Οι «κίνδυνοι» επομένως, που
κατέγραψα παραπάνω, ενώ έχουν σχεδόν σίγουρη επέλευση, δεν έχουν απαραίτητα
δυσμενείς επιπτώσεις στη συνολική «αποδοχή», τους σχεδιασμούς και τους στόχους
του χρήστη αυτής της επικοινωνιακής πρακτικής, εξαιτίας του μικρού πληθυσμικά
όγκου των όποιων απαξιωτικών κρίσεων και αντιδράσεων.

Η πρακτική αυτή αποτελεί άλλωστε κοινό χαρακτηριστικό όλων των δημεγερτών
ή/και των δημαγωγών, διαχρονικά και σε όλα τα πλάτη και τα μήκη του πλανήτη
μας. Δεν τους απασχολεί το «ευ» των πολιτών, αλλά το «πολύ»!.. Η πρόσφατη δική
μας πολιτική ιστορία προσφέρει ύπατο παράδειγμα επιτυχούς μακροπρόθεσμα
εφαρμογής αυτής της τακτικής, στο πρόσωπο του Ανδρέα Παπανδρέου. Σπάνια μπορεί
να βρει κανείς τόσα και τόσο ακραία παραδείγματα υιοθέτησης τόσο διαμετρικά
αντίθετων απόψεων και θέσεων, όχι μόνο σε κάποιο βάθος χρόνου ­ που σ’ ένα
βαθμό είναι θεμιτή ­ αλλά και «από τη μια μέρα στην άλλη»! Οι επικρίσεις που
δέχθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου, από αντιπάλους και φίλους, γι’ αυτές τις
παλινωδίες, ήταν πολλές, συνεχείς και συχνά οξύτατες. Δεν επηρέασαν όμως στο
ελάχιστο τη «θριαμβική» πορεία του στην ελληνική πολιτική σκηνή…

Το μοντέλο λοιπόν είναι δοκιμασμένο με απόλυτη επιτυχία, και εδώ και πανταχού
και πάντα. Ο Αρχιεπίσκοπος φαίνεται και να το έχει «σπουδάσει» και να το
εφαρμόζει δεξιοτεχνικά. Η τελική επιτυχία του Αρχιεπισκόπου όμως, ως προς τους
στόχους που έχει τάξει, θα εξαρτηθεί από την προσωπική του αντοχή στο χρόνο ­
ήδη η δημοφιλία του παρουσιάζει αξιοσημείωτη κάμψη στην πρόσφατη έρευνα
«Τάσεις» της MRB, και μάλιστα σε χρονική περίοδο που ο ίδιος μάλλον αύξηση θα
προσδοκούσε ­ και από τις υπόλοιπες πολιτικές και κοινωνικές συγκυρίες.

Ο Θαλής Π. Κουτούπης είναι σύμβουλος επικοινωνίας.