30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΑΒΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα.

ΑΓΑΠΑ: Τον Αλέξη.

ΜΙΣΕΙ: Το μάθημα των Αγγλικών.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Να πάρει άριστα.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Να ταξιδεύει.

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Τον μπαμπά της.

ΑΚΟΥΕΙ: Βίκυ Λέανδρος.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Ό,τι διαβάζει και η αδελφή της.

«Αν σκεφθείς ότι το κοινό ήρθε για να σε κρίνει και όχι για να
ευχαριστηθεί, αυτό σου δημιουργεί τρακ». Όμως η Σαβίνα Γιαννάτου ξέρει πια πώς
να αντιμετωπίζει το κοινό, ελληνικό ή μη. Κι αυτό γιατί για την ίδια δεν έχει
σημασία η εθνικότητα του ακροατή, αρκεί «να είναι ακροατές όχι
προκατειλημ-μένοι». Το καλοκαίρι η Σαβίνα Γιαννάτου θα βρεθεί ξανά με το
ελληνικό κοινό σε διάφορα μέρη για να του γνωρίσει τις «Παναγιές του κόσμου»,
αλλά και να του ξαναθυμίσει όλες τις παλιές αγαπημένες μουσικές που…
μυρίζουν Μεσόγειο.

ΕΡ.: «Παναγιές του κόσμου». Πώς προέκυψε και τι σημαίνει ο τίτλος;

ΑΠ.: Ο τίτλος θέλει να εκφράσει τις διαφορετικές παραδόσεις γύρω από το
πρόσωπο της Παναγίας, τις διαφορετικές οπτικές γωνίες από τις οποίες οι λαοί
βλέπουν το ίδιο θέμα. Άρα το πρόσωπο δεν είναι ένα, αλλά πολλά. Γι’ αυτό και ο
πληθυντικός.

ΕΡ.: Ποιο τραγούδι από τον δίσκο αυτό είναι το αγαπημένο σας;

ΑΠ.: Το «Vorskan Ahper» από την Αρμενία.

ΕΡ.: Και γιατί;

ΑΠ.: Πρώτα απ’ όλα για τη μελωδία που σε μεταφέρει στα βουνά και για τα λόγια
που είναι απλά και περιεκτικά. «… Ο γιος κείτεται στο χώμα φορώντας τα
χρώματα της φύσης, κόκκινα και πράσινα και γίνεται η ίδια η φύση».

ΕΡ.: Ποιες είναι οι δικές σας «Παναγιές»;

ΑΠ.: Θα ήταν ίσως ένας δίσκος για το γυναικείο πρόσωπο στις θρησκείες
γενικότερα.

ΕΡ.: Primavera in Salonico…

ΑΠ.: Οι Primavera φτιάχτηκαν με πρωτοβουλία του Κώστα Βόμβολου μετά το CD
«Άνοιξη στη Σαλονίκη». Έχουμε από τότε μια θαυμάσια συνεργασία που ελπίζω να
διαρκέσει και να είναι δημιουργική για καιρό.

ΕΡ.: Τι σημαίνουν για εσάς οι εμφανίσεις στο εξωτερικό, εκτός από πολλή
δουλειά;

ΑΠ.: Γνωριμία με άλλους ανθρώπους είτε μουσικούς είτε κοινό, ταξίδια, γνωριμία
με χώρους που ίσως δεν θα επισκεπτόμουν ως τουρίστας ποτέ, κίνηση, εναλλαγή.

ΕΡ.: Πόσο «δεκτικό» είναι το μη ελληνικό κοινό;

ΑΠ.: Ανάλογα με τη χώρα είναι δεκτικό ή όχι. Ανάλογα με την αίθουσα και τον
διοργανωτή. Το «μη ελληνικό» σαν ορισμός δεν μπορεί να εκφράσει κάτι ενιαίο.

ΕΡ.: Θυμάστε κάποια αντίδραση του κοινού στο εξωτερικό που σας εντυπωσίασε;

ΑΠ.: Στην Ολλανδία κάποιος με γιουχάρισε το 1993 όταν τραγούδησα τραγούδια από
το «Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;», που έχουν εκδοθεί το 1986 και είναι
προσωπικές μπαλάντες. Αυτός νόμιζε ότι τραγουδούσα για το όνομα της Μακεδονίας
και με έβρισε.

ΕΡ.: Ποια από τις συναυλίες στο εξωτερικό ήταν για εσάς αξέχαστη και γιατί;

ΑΠ.: Στο WOMAD το 1996, γιατί ήταν η πρώτη συναυλία σε διεθνές φεστιβάλ και
δεν περίμενα ούτε τόση προσέλευση ούτε τόσο αυθόρμητες αντιδράσεις σε κομμάτια
που το κοινό ούτε ήξερε ούτε καταλάβαινε τι είναι.

ΕΡ.: Έλληνες ή ξένοι ακροατές;

ΑΠ.: Ακροατές όχι προκατειλημμένοι, είτε Έλληνες είτε ξένοι.

ΕΡ.: Θα αποφασίζατε ποτέ να δουλέψετε μόνιμα στο εξωτερικό;

ΑΠ.: Μια χαρά αισθάνομαι εδώ, εφόσον μπορώ και να φεύγω. Αυτή τη στιγμή δεν θα
ήθελα να αλλάξω μόνιμα χώρο.

ΕΡ.: Τι περιλαμβάνει το καλοκαιρινό σας πρόγραμμα;

ΑΠ.: Συναυλίες στην Ελλάδα κυρίως, είτε με τους Primavera in Salonico είτε με
τη Μαρία Φαραντούρη και την Έλλη Πασπαλά. Ακόμη μια συναυλία στο Φεστιβάλ
WOMAD στην Αγγλία και στο Βέλγιο και δύο συναυλίες στην Αμερική τον
Σεπτέμβριο.

ΕΡ.: Δισκογραφία ή ζωντανές εμφανίσεις;

ΑΠ.: Το ένα έχει ανάγκη το άλλο. Και τα δύο έχουν πολύ ενδιαφέρον. Στο
στούντιο μελετάς τη λεπτομέρεια και την ακρίβεια. Στη συναυλία αφήνεσαι πιο
ελεύθερος. Και τα δύο είναι σημαντικά για οποιονδήποτε μουσικό.

ΕΡ.: Ποιο είναι το πιο δύσκολο σημείο στην απ’ ευθείας επαφή με το κοινό;

ΑΠ.: Το να σκεφτείς ότι το κοινό έχει έρθει για να σε κρίνει και όχι για να
ευχαριστηθεί. Αυτό σου δημιουργεί τρακ.

ΕΡ.: Με ποια ακούσματα μεγαλώσατε;

ΑΠ.: Από τη μία με τραγούδια κυρίως του Χατζιδάκι, του Θεοδωράκη, του
Σαββόπουλου και από την άλλη με ροκ μουσική αλλά και προκλασικά κομμάτια.

ΕΡ.: Σήμερα τι μουσική ακούτε;

ΑΠ.: Κομμάτια που με συγκινούν, χωρίς να είναι ενός συγκεκριμένου στυλ. Μπορεί
να είναι γκρουπ της δεκαετίας του ’70, αναγεννησιακά τραγούδια, σακουχάτσι από
την Ιαπωνία, ή τα «Ηχοτρόπια» της Κρίστης Στασινοπούλου.

ΕΡ.: Μαρία Φαραντούρη και Έλλη Πασπαλά…

ΑΠ.: Έχουμε μια πολύ δημιουργική και ευχάριστη συνεργασία. Ταιριάξαμε και
φωνητικά, κάτι για το οποίο δεν ήμασταν και τόσο σίγουρες στην αρχή. Νομίζω
ότι οι φωνές μας συμπληρώνουν η μία την άλλη.

ΕΡ.: Σας έχουν λείψει οι διακοπές;

ΑΠ.: Αυτό το καταλαβαίνω μόνο όταν πηγαίνω διακοπές και συνήθως δεν θέλω να
φύγω.

ΕΡ.: Τι σας κάνει να ηρεμείτε;

ΑΠ.: Αυτή την εποχή η φωνή του Leonard Koen.

ΕΡ.: Και τι είναι αυτό που σας εξοργίζει πιο πολύ;

ΑΠ.: Αυτή την εποχή με εξοργίζουν οι παπάδες.

ΕΡ.: Ο έρωτας;

ΑΠ.: Όχι, αυτός δεν με εξοργίζει καθόλου.

ΕΡ.: Αγαπημένο μέρος στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Δεν κάνει να διαφημίζουμε τα αγαπημένα μας μέρη, γιατί μετά πάμε και τους
βρίσκουμε όλους εκεί.