ΔΡΟΜΟΙ

Όλοι τους νεαροί…

… στην ηλικία που τελειώνουν το Λύκειο, δεν θυμούνται από πότε έχουν να
διαβάσουν κάτι όχι από υποχρέωση, αλλά έτσι, από ευχαρίστηση. (Το καταγράφει η
Κριστίνα Χοφ Σόμερς, στο βιβλίο της «Ο πόλεμος εναντίον των αγοριών»). Αν
ρίξει κανείς μια ματιά στα ανδρικά περιοδικά, θα καταλάβει γιατί. Κάτι
παράξενο συμβαίνει στο είδος: γίνονται ολοένα και πιο ανόητα. Το πιο
επιτυχημένο, το «Maxim», δείχνει τον δρόμο. Στο εξώφυλλο: «Σεξ, σπορ, μπίρα,
”γκάτζετ”, ρούχα, φόρμα», κατά φθίνουσα σειρά σπουδαιότητας. Στο τεύχος του
Ιουνίου άρθρο για το μέγεθος του πέους και ένας αφελής οδηγός για να γίνετε
εκατομμυριούχος (κανόνας τέταρτος: «Ξεφορτωθείτε τους άχρηστους φίλους σας»).
Πολλές σελίδες με γυμνά κορίτσια και ξαφνικά κάτι που μοιάζει με πραγματικό
ρεπορτάζ, ώσπου να πέσει το μάτι στον υπότιτλο: «Σε μια νυσταλέα πόλη στο Νέο
Μεξικό, ο Ντέιβιντ Πάρκερ Ρέι και οι δικοί του άρπαζαν γυναίκες και τις
κρατούσαν φυλακισμένες σε ένα ειδικά εξοπλισμένο τροχόσπιτο. Ήταν ένα
διεστραμμένο παιχνίδι σεξ ή κάτι χειρότερο;».

Η ανταμοιβή…

… γι’ αυτά τα σκουπίδια είναι, σύμφωνα με την εφημερίδα «Τάιμς της Νέας
Υόρκης», η πιο παχυλή διαφημιστική καταχώρηση που έγινε ποτέ στα «ανδρικά
περιοδικά» της Αμερικής: 7,7 εκατομμύρια δολάρια ετησίως, για ένα περιοδικό
που ξεκίνησε την έκδοσή του μόλις πριν από δύο χρόνια. Για τους ρέκτες της
πολυπραγμοσύνης υπάρχει βέβαια ένα άλλο περιοδικό στην αγορά, το «FHM» («For
Him Magazine»). Το βασικό θέμα του στο τεύχος του Ιουλίου έχει τίτλο: «Μια ζωή
σεξ». «Στα εβδομήντα πέντε σας χρόνια θα έχετε κάνει έρωτα 5.472 φορές, με 22
γυναίκες. Να πώς…», γράφει ο υπότιτλος. Με τέτοιο ανταγωνισμό δεν είναι
παράξενο που ακόμη και στο εξώφυλλο περιοδικών σαν το «Esquire» μπορεί να
διαβάσει κανείς «153 πράγματα που πρέπει ένας άνδρας να γνωρίζει για το σεξ».

Αυτή την εποχή…

… είναι πάρα πολύ δύσκολο να είναι κανείς άνδρας και ταυτόχρονα να έχει μια
στοιχειώδη επαφή με τον εγκέφαλό του, σχολιάζει το αμερικανικό περιοδικό «New
Republic». Αυτήν ακριβώς την κατάσταση καθρεφτίζουν τα ανδρικά περιοδικά.
Ακόμη και οι ομοφυλόφιλοι, που κάποτε αποτελούσαν ένα «τείχος» κατά της
ανεξέλεγκτης παραγωγής τεστοστερόνης, σήμερα είναι παραφουσκωμένοι με
στεροειδή, περνούν την ώρα τους στα γυμναστήρια και «επανδρώνουν»
ποδοσφαιρικές ομάδες. Η έννοια του «τζέντλεμαν» και κάθε σχέσης του ανδρισμού
με την ευγένεια έχει πια χαθεί. Γιατί; αναρωτιέται κανείς.

Η άλωση…

… παραδοσιακών ανδρικών «φρουρίων» από τις γυναίκες αποτέλεσε τη μεγαλύτερη
επανάσταση του περασμένου αιώνα, αλλά έφερε μαζί της ένα απροσδόκητο πρόβλημα:
είναι δύσκολο πια να βρει κανείς στον σύγχρονο ανδρισμό μια πολιτισμένη
διάσταση. Αν αφαιρέσει κανείς όσα επαγγέλματα παραμένουν ακόμη αποκλειστικά
ανδρικά, αν απαλείψει κανείς μερικούς παραδοσιακούς ανδρικούς θεσμούς, λέσχες
και σχολεία, οι άνδρες απομένουν μετέωροι σε ένα πολιτιστικό κενό. Τα μοναδικά
πράγματα που απομένουν αποκλειστικά ανδρικά ­ σεξ και μπίρα, σεξ και
αυτοκίνητα, αν κρίνει κανείς από τα ανδρικά περιοδικά ­ είναι απελπιστικά
φθηνά, «φθηνιάρικα». Αυτή η «ανδρική κρίση» δεν φαίνεται να είναι μόνο
αμερικανική, αφού γίνεται προϊόν προς εξαγωγή, όπως δείχνει η ύπαρξη αγοράς
τέτοιων περιοδικών στο εξωτερικό.