Κάναμε επανάσταση

* ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ

«Πορτογαλία: Η Βραζιλία της Γηραιάς Ηπείρου». Ένας τίτλος για την αποκάλυψη
των προημιτελικών του 2ου ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, που μπαίνει
στην τελευταία εβδομάδα της διεξαγωγής του. Μια αναγνώριση για τους
Λουζιτανούς που χαιρετίστηκε απ’ όλους τους φίλους του τεχνικού ποδοσφαίρου,
της φαντασίας και της απόλαυσης, ενός σπορ που λατρεύεται σε ολόκληρο τον
πλανήτη όσο κανένα άλλο άθλημα.

«Στη μαγεία της λατινοαμερικανικής γοητείας, του βραζιλιάνικου, ή αργεντίνικου
ποδοσφαίρου, οι Λουζιτανοί απαντούν έπειτα από έναν βαθύ ύπνο. Χρειάστηκε να
γίνει μια επανάσταση και μια δυναμική επίθεση στο βάθος των δικών μας ταλέντων
και όχι στην ξένη ηγεμονία που μαστίζει όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και τη
δική μου Πορτογαλία».

Για τον Εουσέμπιο υπάρχει ακόμη ένας λόγος για να πανηγυρίζει και να δακρύζει
στο τέλος του αγώνα με την Τουρκία.

«Είδα και πάλι τις σκηνές που νοσταλγούσα. Χρόνια είχαμε να χαρούμε σε μια
μεγάλη ποδοσφαιρική διοργάνωση. Συμμετοχές πολλές, χωρίς αντίκρυσμα. Τα
παγκόσμια πρωταθλήματα νέων που κατακτήσαμε πριν από λίγα χρόνια ήταν η αρχή
για τη μεγάλη επανάσταση. Τα αποτελέσματα έδωσαν κουράγιο για συνέχεια στο
πείραμα. Όχι άλλοι ξένοι, έστω κι αν οι σύλλογοι δεν σταματούν εύκολα μπροστά
στον ανταγωνισμό των ευρωπαϊκών ομάδων που κυνηγούν τίτλους και διακρίσεις,
παίζοντας ακόμα και με έντεκα ξένους παίκτες. Στην Πορτογαλία αποδείξαμε ότι
διαθέτουμε τη δύναμη για να αντιδράσουμε και να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή
τους θέση. Να, λοιπόν, ποια είναι η πρόοδος και πώς η Πορτογαλία έφθασε στα
αποτελέσματα που ξέρετε όλοι σας πλέον».

Ο Λουίς Φίγκο αρνήθηκε στον Ουγκούν τη φανέλα του, αφού την είχε υποσχεθεί στον Εουσέμπιο. Και ο Τούρκος ποδοσφαιριστής συμφώνησε…

Ο Εουσέμπιο κάθε φορά που η Πορτογαλία επιτυγχάνει γκολ σηκώνεται από τη θέση
του, υψώνει το χέρι και με σφιχτή γροθιά παροτρύνει τους συμπατριώτες του να
«παίξουν για την πατρίδα».

«Οι εισαγωγές σταμάτησαν σε μεγάλο βαθμό. Δίνουμε κουράγιο στα νέα παιδιά να
παίξουν και να κάνουν πράξη όσα τους διδάσκουν οι προπονητές μας. Η ομοσπονδία
μας κατάλαβε πως μονάχα με γνήσιους δικούς μας παίκτες θα φθάσει στα
αποτελέσματα και τους θριάμβους. Να, ένα πρώτο παράδειγμα», λέει ο «Μαύρος
Πάνθηρας» των αετών της Λισαβώνας. Της Μεγάλης, άλλοτε, Μπενφίκα.

Η ΦΑΝΕΛΑ ΤΟΥ ΦΙΓΚΟ

Ο αγώνας με τους Τούρκους έχει τελειώσει. Οι παίκτες πανηγυρίζουν, χαιρετούν
τους φιλάθλους τους που τραγουδούν «καμπεόνες-καμπεόνες» και μετά πηγαίνουν
στον χώρο όπου κάθεται ο Εουσέμπιο. Σηκώνουν τα χέρια ψηλά, ύστερα κάνουν μια
βαθιά υπόκλιση και εκείνος τους χειροκροτεί με βουρκωμένα μάτια… Ο Λουίς
Φίγκο έχει βγάλει τη φανέλα του. Την έχει ζητήσει ένας αντίπαλός του. Του
ζητεί συγγνώμη και του δείχνει τον Εουσέμπιο. Ο Τούρκος παίκτης (ο Ουγκούν),
βλέποντας τον Πορτογάλο άλλοτε άσο του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, δείχνει να
συμφωνεί με τον Φίγκο. Η φανέλα του ανήκει στον παίκτη που μαζί με τους άλλους
άσους του παρελθόντος, τον Κολούνα, τον Σιμόες, τον Τόρες, τον Κοέγιο και μια
ντουζίνα άλλους συμπαίκτες του στα είκοσι χρόνια της καριέρας του χάρισαν
επιτυχίες στην Πορτογαλία, είτε σε επίπεδο συλλόγων είτε ως Εθνική ομάδα.

Ποιο είναι το μυστικό της σημερινής έκρηξης της Πορτογαλίας; Ο Εουσέμπιο δεν
διστάζει να πει αμέσως αυτό που σκέπτεται: «Το έμφυτο προσόν της συστολής και
της τεχνικής κατάρτισης που δεν διδάσκονται αλλά υπάρχουν στο αίμα κάθε
Πορτογάλου παίκτη. Μοιάζουμε στους Βραζιλιάνους. Με τη διαφορά ότι παίζουμε
πια με δικό μας στυλ και δική μας αντίληψη. Ακόμα δεν διασκεδάζουμε τον κόσμο.
Όμως αυτό δεν γίνεται σε επίσημα παιχνίδια και μάλιστα σε διοργανώσεις όπως
αυτή, ή το Παγκόσμιο Κύπελλο. Χρειάζεται υπομονή. Σημασία έχει το συνολικό
αποτέλεσμα και όχι η ατομική διάκριση. Αυτό είναι το μεγαλύτερο προτέρημα της
Εθνικής μας ομάδας».

40 ΔΙΣ.!

Ο Λουίς Φίγκο είναι ο πλέον περιζήτητος ποδοσφαιριστής αυτή την περίοδο απ’
όσους αγωνίζονται στην Ολλανδία και το Βέλγιο. Για τον παίκτη της Μπαρτσελόνα,
η Λάτσιο, πρωταθλήτρια Ιταλίας, προσφέρει περίπου 30 δισ. δραχμές. Από τη
Βαρκελώνη απαντά αντί του προέδρου Νουνιέθ ο κατά πάσα πιθανότητα
αντικαταστάτης του στην νέα περίοδο και μέχρι σήμερα αντιπρόεδρος Γκασπάρ: «Ο
Φίγκο δεν είναι για πώληση. Αν όμως κάποιος θελήσει να τον αποκτήσει πρέπει να
πληρώσει 40 δισ. δραχμές…».

Για τον Φίγκο, του οποίου το συμβόλαιο ανανεώθηκε τον περασμένο Ιούνιο με
αύξηση των αποδοχών του κατά 30%, υπάρχει και μια άλλη παράμετρος όσον αφορά
αυτά που πρέπει να πληρώσει στην Μπαρτσελόνα η ομάδα που θα τον αποκτήσει:
«Πρόκειται για ένα ποσό που φθάνει τα 20 δισ. δραχμές εφόσον πρόκειται για
ομάδα της Ισπανίας, και εφόσον πρόκειται για ομάδα του εξωτερικού 40 δισ.
δραχμές».

Εουσέμπιο. Ο θρύλος του παγκοσμίου ποδοσφαίρου καμαρώνει τα «παιδιά» του.
«Χρόνια είχαμε να χαρούμε σε μια μεγάλη ποδοσφαιρική διοργάνωση», λέει… «Δεν
έχω αποφασίσει ακόμα για το μέλλον μου», απαντά ο Φίγκο που οι δημοσιογράφοι
του Εύρω 2000 τον έχουν ανακηρύξει καλύτερο ποδοσφαιριστή της διοργάνωσης πριν
καν αυτή λήξει.

«Τώρα μ’ ενδιαφέρει η Εθνική ομάδα και το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Μ’ ενδιαφέρει
να παίζουμε καλά, να προσφέρουμε θέαμα και να ικανοποιούμε τους φιλάθλους μας
που έρχονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σπίτια τους για να μας
ενισχύσουν».

­ Το μυστικό της σημερινής Πορτογαλίας;

«Η σοβαρότητα στο παιχνίδι μας. Η σοβαρότητα των συμπαικτών μου σε όλη τη
διάρκεια του αγώνα. Η ηρεμία που χρειάζεται μια ομάδα για να πάει μακριά και
να ανέβει ψηλά. Το μυστικό μας είναι άλλο ένα: ξέρουμε να δεχόμαστε
αδιαμαρτύρητα την κριτική όταν αυτή είναι σωστή και δίκαια. Όπως ξέρουμε να
δεχόμαστε τα μπράβο με χαρά και ικανοποίηση, έτσι πρέπει ν’ αντέχουμε στη
σκληρή κριτική».

­ Ο Φίγκο μιλάει στη «Μεικτή Ζώνη». Εκεί δηλαδή που έχουμε δικαίωμα να
συζητήσουμε με τον παίκτη που επιθυμούμε. Ο Πορτογάλος άσος, ευγενικός, χωρίς
υπεροψία, απλός και καταδεκτικός:

«Μας λένε ότι είμαστε η καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος. Πρέπει να το
αποδεικνύουμε κάθε φορά που παίζουμε μόνο στον αγωνιστικό χώρο. Μετά το 1991 η
καινούργια γενιά των Πορτογάλων παικτών, που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια κόσμου
με παίκτες ηλικίας έως 20 χρόνων, δεν κατάφερε ποτέ να επιβάλει τη υψηλή της
διάκριση και αξία. Αυτό ήλθε λίγο αργότερα. Και να το αποτέλεσμα.

Η ομάδα που βλέπετε και θαυμάζετε σήμερα είναι αυτή του 1991 και των παιδιών
που κατέκτησαν τον παγκόσμιο τίτλο. Είναι η ομάδα που απέκτησε εμπειρία και
επαγγελματική συνείδηση σε όλα. Είμαστε φίλοι και όλοι θέλουμε μόνο το καλό
της ομάδας. Γιατί ξέρουμε πως από τις νίκες και τις επιτυχίες βγαίνουμε όλοι
μας κερδισμένοι».

Ο ΓΚΟΜΕΖ

Ο Νούνο Μιγκέλ Σοάρες Ριμπέιρο Γκόμεζ είναι ο παίκτης που βγήκε από την
«φουρνιά» των νέων του παγκόσμιου πρωταθλήματος και της ομάδας των νέων έως 17
χρόνων. Γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1976 και αγωνίζεται στην Μπενφίκα. Ξεκίνησε
από την Μποαβίστα. Κεντρικός κυνηγός. Πέτυχε και τα δύο γκολ της Πορτογαλίας
εναντίον της Τουρκίας. Όλα, όμως, δημιούργημα του Λουίς Φίγκο;

«Τρέφω μεγάλο σεβασμό στον Λουίς. Είναι ένας πολύ μεγάλος παίκτης. Ο
μεγαλύτερος και καλύτερος όλων. Μαγνητίζει την μπάλα. Κολλάει επάνω στα πόδια
του. Οι μπαλιές του μοιρογνωμόνιο. Πάσες που αρκεί να βάλεις το πόδι σου για
να καταλήξει η μπάλα στα αντίπαλα δίχτυα. Αυτός είναι ο Φίγκο. Μακάρι να
είμαστε μαζί στην Μπενφίκα. Σίγουρα θα αναδεικνύονταν πολλά ταλέντα από την
παρουσία του. Δεν υπάρχουν όμως χρήματα για να πληρωθεί… Όσα φυσικά αξίζει».

Ο Γκόμεζ θα μπορούσε να έχει σημειώσει τουλάχιστον άλλα τρία γκολ. «Αστόχησα
μόλις. Ίσως, από υπερβολική σιγουριά. Ελπίζω στον ημιτελικό».

Η Πορτογαλία φθάνει στους ημιτελικούς, ύστερα από πολλά χρόνια παρουσίας στο
παγκόσμιο στερέωμα. Μετά την εποχή των «γιγάντων αετών» που έγιναν αγάλματα
για να θυμίζουν τη χρυσή γενιά της φυλής.