Πρωταθλητής και ιδεολόγος

![]() |
|
Πριν φορέσει τα κομψά κοστούμια ο Φιλ Τζάκσον ζητούσε δουλειά από τους Μπουλς |
Ο Φιλ Τζάκσον είχε μια μοναδική ικανότητα στη ζωή του. Πάντα κατάφερνε να
προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της κάθε εποχής.
Πιτσιρικάς, στη δεκαετία του ’50, συμμορφώθηκε με τις επιθυμίες της
οικογένειάς του. Ο πατέρας του ήταν πάστορας της ευαγγελικής εκκλησίας. Στη
δεκαετία του ’60 φοιτητής στο κολέγιο της Βόρειας Ντακότα, ακολούθησε τις
πνευματικές ευκαιρίες της εποχής. Ένα παιδί των λουλουδιών, που ακολουθούσε το
πνεύμα μιας ταραγμένης εποχής, ζητώντας ειρήνη.
Αργότερα, στη δεκαετία του ’70, κατάφερε να προσαρμοστεί στο στυλ παιχνιδιού
των Νιου Γιορκ Νικς, ενώ ως προπονητής προσπαθούσε πάντα να στρέφει την ομάδα
με άξονα το παιχνίδι ενός πολύ σπουδαίου παίκτη.
Ο Φιλ Τζάκσον, ο προπονητής των έξι τίτλων στο ΝΒΑ, ο φίλος του Μάικλ
Τζόρνταν, είναι αυτός που φέρνει πάλι στο Λος Άντζελες την εποχή του «σόου
τάιμ» και οδηγεί τους Λέικερς στον πρώτο τους τίτλο, ύστερα από 12 χρόνια!
Γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου του 1945, στην αγροτική Μοντάνα. Οι γονείς του
ακολουθούσαν τη Βίβλο, ως ιεροκήρυκες της ευαγγελικής εκκλησίας, ζώντας στη
φτώχεια. Μάλιστα, ο Τζάκσον πιστεύει ότι γεροί του ώμοι οφείλονται και στο
νερό που κουβαλούσε για αρκετά χρόνια από το βουνό!
Αθλητής και μουσικός
Οι γονείς του τον κράτησαν μακριά από τον κινηματογράφο, τα κόμικ, τον χορό
και κάθε τι που θα μπορούσε να του δημιουργήσει άνομες σκέψεις. Ουσιαστικά, ο
χρόνος του ήταν αφιερωμένος σε δύο μόνο θέματα. Τη μουσική και τον αθλητισμό.
Ο νεαρός Φιλ πήγαινε κάθε εβδομάδα στην εκκλησία, έμαθε πιάνο και τρομπόνι και
έγινε ένας άριστος αθλητής για αρκετά σπορ. Είναι χαρακτηριστικό ότι ως έφηβος
έπαιξε ημιεπαγγελματικό μπέιζμπολ στη Βόρεια Ντακότα, ενώ παράλληλα
διακρίνονταν ως εξαιρετικός αμυντικός και στο μπάσκετ. Οι συμπαίκτες του
εκτιμώντας τις πολλές προσπάθειές του να σώζει τις χαμένες μπαλιές του έδωσαν
το προσωνύμιο «The Mop» (η… φασίνα)!
Η αλλαγή
![]() |
|
Οι λεπτές ισορροπίες που κράτησε ανάμεσα στον Μάικλ Τζόρνταν και τους |
Είναι, όμως, η εποχή που ο Φιλ Τζάκσον αλλάζει τρόπο ζωής και ξεφεύγει από τα
έως τότε δεδομένα. Πρώτα απ’ όλα, απελευθερώνεται από τον «ζυγό» της
οικογένειας, αλλάζει τρόπο σκέψης εξερευνώντας την Ανατολική Φιλοσοφία. Ο Φιλ
Τζάκσον είναι, πλέον, ένας διαφορετικός άνθρωπος.
Ο Τζάκσον, πάντως, γίνεται ήδη ένας γνωστός παίκτης στο κολεγιακό πρωτάθλημα.
Στην τελευταία του χρονιά στο κολέγιο έχει μέσο όρο 27,4 πόντους. Το καλοκαίρι
του ’67 αρχίζει και η επαγγελματική του καριέρα. Οι Νιου Γιορκ Νικς επιλέγουν
στο Νο 1 του ντραφτ τον Ουόλτ Φρέιζερ και στο Νο 17 (δεύτερος γύρος) τον
Τζάκσον. Εκεί θα γνωρίσει και τον Μπιλ Μπράντλι (ήταν υποψήφιος για το χρίσμα
των Δημοκρατικών πριν από μερικούς μήνες), με τον οποίο διατηρεί ακόμα στενή
φιλία.
Και όμως, αυτή η πρώτη του χρονιά δεν είναι καθόλου τυχερή, αφού μια
χειρουργική επέμβαση στους ραχιαίους τον αφήνει εκτός γηπέδων. Περιορίζεται να
ταξιδεύει μαζί με την ομάδα και να… μυρίζει τον αέρα των Νικς!
Στη Νέα Υόρκη θα στεφθεί δύο φορές πρωταθλητής, το ’70 και το ’73. Οι Νικς από
τότε περιμένουν έναν τίτλο στο ΝΒΑ! Ο Τζάκσον έπαιξε μπάσκετ στη Νέα Υόρκη έως
το ’78 όταν μετακόμισε στο Νιου Τζέρσεϊ σε διπλό ρόλο. Παίκτης και παράλληλα
μέλος του προπονητικού τιμ. Δύο χρόνια αργότερα, σε ηλικία 35 χρόνων
αποφασίζει να εγκαταλείψει το μπάσκετ. Επιστρέφει με την οικογένεια του στη
Μοντάνα, εργάζεται για λίγο ως σχολιαστής στην τηλεόραση, αλλά αυτό δεν τον
ικανοποιεί και αποφασίζει να επιστρέψει στο μπάσκετ. Έτσι, παίρνει τη δουλειά
στους Αλμπάνι Πάτρονς, μια ομάδα του μικρού επαγγελματικού πρωταθλήματος
(CBA).
Η ουσία είναι ότι πλησιάζοντας τα σαράντα, ο Τζάκσον έχει ακόμα τις ιδέες που
είχε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’60. Νοίκιασε ένα σπίτι κοντά στο
Γούντστοκ, πολύ μακριά από το γήπεδο της ομάδας που προπονεί. Τα καλοκαίρια
εργάζεται στο Πουέρτο Ρίκο για να να ενισχύσει περισσότερο το εισόδημα της
οικογενείας του. Η εποχή που θα παραμένει στο ράντζο του στη Μοντάνα μόνο και
μόνο για να χαλαρώνει και να ξεκουράζεται είναι ακόμα μακριά!
Οι Μπουλς
Και όμως, ξαφνικά προκύπτουν οι Σικάγο Μπουλς! Δέχεται την πρόσκληση για
συνέντευξη, προκειμένου να προσληφθεί στο τιμ των προπονητών. Πηγαίνει στο
ραντεβού με ένα περίεργο καπέλο που είχε αγοράσει ένα καλοκαίρι στο Πουέρτο
Ρίκο. Ο Τσέρι Κράουζε, γενικός διευθυντής, θέλει μεν τον Τζάκσον, αλλά του
κάνει άσχημη εντύπωση η εμφάνιση. Αποτέλεσμα; Παίρνει άλλος τη δουλειά. Δεν θα
γίνει, όμως, το ίδιο και έναν χρόνο αργότερα. «Ήταν ώρα να συμμορφωθώ», θα πει
σε συνέντευξη του στους «New York Times», το ’92. Ο Μάικλ Τζόρνταν είναι, ήδη,
στους Μπουλς και ο Τζάκσον αναλαμβάνει συνεργάτης του τότε πρώτου προπονητή,
Νταγκ Κόλινς. Έναν χρόνο αργότερα, αναλαμβάνει αυτός την τεχνική ηγεσία της
ομάδας. Είναι η ώρα για τις μεγάλες αλλαγές. Ο Τζάκσον δίνει έμφαση στην άμυνα
και με τον συνεργάτη του, Τεξ Γουίντερ, σχεδιάζουν την περίφημη «τριγωνική
επίθεση», στην οποία με τη συνεχή κίνηση των παικτών υπάρχει μία ποικιλία σε
πάσες και σουτ.
Ο Τζάκσον αφήνει τα ηνία στον Τζόρνταν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι
υπόλοιποι παίκτες δεν έχουν τον δικό τους ρόλο. Όταν δε όλα αυτά λειτουργούν
σωστά, οι Μπουλς μοιάζουν ανίκητοι. Η αυτοκρατορία είναι πια γεγονός. Έξι
τίτλοι σε οκτώ χρόνια. Οι Σικάγο Μπουλς γίνονται ένας μύθος και το ΝΒΑ
κερδίζει και πάλι φίλους σε όλο τον κόσμο. Το καλοκαίρι του ’98, ο Τζάκσον
αποχωρεί από τους Μπουλς και αποσύρεται στη Μοντάνα. Έναν χρόνο αργότερα
αναλαμβάνει τους Λος Άντζελες Λέικερς, με προοπτική να τους οδηγήσει και πάλι
στον τίτλο. Και εκεί, μεταφέρει τα ίδια ακριβώς στοιχεία των Μπουλς. Με τον
Σακίλ στον κεντρικό ρόλο, αλλά και το μεγαλύτερο ίσως ταλέντο του ΝΒΑ, τον
Κόμπι Μπράιαντ.















