Η «προίκα» της ΕΛΒΟ και η μάχη των «μνηστήρων»

To γαλλικό άρμα Leclerc

Μπορεί η μερική ιδιωτικοποίηση της ΕΛΒΟ να έχει συνδεθεί με τον έναν ή τον
άλλο τρόπο με την επικείμενη προμήθεια των 260 τανκς για τον Ελληνικό Στρατό,
όμως το «ψωμί» για τη βιομηχανία της Βόρειας Ελλάδας και το νέο ιδιοκτησιακό
της σχήμα δεν βρίσκεται μόνο εκεί…

Οι αριθμοί που καθιστούν αρκετά ελκυστική την ΕΛΒΟ ­ και την προίκα της… ­
είναι αποκαλυπτικοί. Άλλωστε γι’ αυτήν την «πίτα» που μόνο από τον Στρατό θα
πλησιάσει τα 400 δισ. δρχ. κόντραραν ουσιαστικά τα δύο ελληνικά κοινοπρακτικά
σχήματα που τη διεκδίκησαν μαζί με τις δύο ξένες βιομηχανίες που κατασκευάζουν
άρματα. Βέβαια οι δύο τελευταίες εστιάζουν το ενδιαφέρον τους στο πρόγραμμα
των τανκς ενώ για τους ελληνικούς ομίλους εξίσου ενδιαφέροντα είναι και τα
υπόλοιπα στρατιωτικά και όχι μόνο συμβόλαια που έρχονται…

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα-μαμούθ των 260 τανκς αναμένεται να φτάσει κατά την
εκτίμηση αρμόδιου παράγοντα του υπουργείου Εθνικής Άμυνας τα 700 δισ. δραχμές.
Από αυτά και χάρη στον σκληρό όρο για ελληνική συμπαραγωγή 30%, ένα 10-12% της
συνολικής αξίας μπορεί να απορροφηθεί από την ΕΛΒΟ. Κι αυτό γιατί στις
εγκαταστάσεις της ΕΛΒΟ στη Σίνδο αναμένεται να γίνει η τελική συναρμολόγηση
των τανκς, πιθανώς η συναρμολόγηση του κινητήρα (αν επιλεγεί ευρωπαϊκή λύση)
και ενδεχομένως η κατασκευή κάποιων μερών. Συνεπώς για την ΕΛΒΟ και το σχήμα
Ιντρακόμ – Μυτιληναίος, που όλα δείχνουν ότι θα έχει το 43% των μετοχών και τη
διοίκηση, αναλογεί έργο αξίας περίπου 70-80 δισ. δρχ.

Ποια είναι όμως τα άλλα προγράμματα των Ενόπλων Δυνάμεων που έχουν «στο μάτι»
οι «μνηστήρες»;

Μια ματιά στο σχέδιο του νέου πενταετούς Εξοπλιστικού Προγράμματος 2000 – 2005
αποκαλύπτει αρκετά για τους μη μυημένους, πολύ δε περισσότερα για τους
ενδιαφερομένους.

Ένα κονδύλιο 300 δισ. δραχμών αναμένεται να διατεθεί για το νέο ελαφρό
τεθωρακισμένο όχημα μάχης για το οποίο οι σχεδιασμοί της ΕΛΒΟ υπολογίζουν
εγχώρια προστιθέμενη αξία πάνω από 50%. Μάλιστα το μεγαλύτερο μέρος από αυτό
αναμένεται να γίνει στη Σίνδο, αν όπως όλα δείχνουν προτιμηθεί το όχημα μάχης
«Κένταυρος» που έχει αναπτύξει η βιομηχανία της Βόρειας Ελλάδας. Αλλά και αυτό
να μη συμβεί και προτιμηθεί άλλο (π.χ. το γαλλικό που έχει μπει δυναμικά στην
κούρσα) ο διαγκωνισμός με την ελληνική υποψηφιότητα θα αποφέρει υψηλά ποσοστά
συμπαραγωγής. Έτσι ή αλλιώς δηλαδή ένας τζίρος 130-150 δισ. δραχμών αναμένεται
για την ΕΛΒΟ τα επόμενα 7-8 χρόνια ουσιαστικά παράλληλα με το πρόγραμμα του
τανκς.

Πέραν αυτών: στο νέο Εξοπλιστικό Πρόγραμμα υπάρχουν καταγραφές για άλλα 2.500
τζιπ 1 1/4 τόνου για τα οποία όλα δείχνουν ότι θα είναι το όχημα που ήδη
κατασκευάζει η ΕΛΒΟ σε συνεργασία με τη Μερτσέντες. Ο προϋπολογισμός για το
πρόγραμμα αυτό πλησιάζει τα 40 δισ. δρχ.

Το αμερικανικό Μ1Α2 – Το γερμανικό Leopard 2 – Το βρετανικό Challenger 2Ε

Πολύ μεγαλύτερα είναι τα κονδύλια που προβλέπονται για άλλα οχήματα (φορτηγά,
λεωφορεία, ειδικά μεταφορικά κ.λπ.) που υπάρχουν στο νέο εξοπλιστικό
πρόγραμμα. Η άθροιση όλων αυτών δίνει μια «πίτα» αξίας 100 δισ. δραχμών, αν
βέβαια δεν υπάρχει «ψαλίδι» από το υπουργείο Οικονομικών.

Στον τομέα των στρατιωτικών προγραμμάτων της ΕΛΒΟ που βρίσκονται σε εξέλιξη
είναι και αυτό των 600 ειδικών οχημάτων της Πολεμικής Αεροπορίας Unimog. Η
διαμόρφωση της γραμμής συναρμολόγησης έχει, λένε στελέχη της ΕΛΒΟ, προσδώσει
δυναμική για οικονομίες κλίμακας και καθίστανται ελκυστικές παραγγελίες
οχημάτων αυτού του τύπου από άλλες δημόσιες υπηρεσίες (ΔΕΗ, Πυροσβεστική,
Δασονομία, υπουργείο Γεωργίας, Δήμοι κ.λπ.).

Πέραν των προγραμμάτων για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα πρέπει κανείς να
υπολογίζει βασίμως και μια σειρά «δεδομένων» παραγγελιών (οχημάτων κ.λπ.) των
Κυπριακών Ενόπλων Δυνάμεων. Όπως και την προοπτική εξαγωγών, υπό προϋποθέσεις.
Παραδείγματος χάριν οι Γάλλοι έχουν προτείνει ελεύθερο και «χωρίς ταμπού»
εφοδιασμό της Κύπρου με «όποιο όπλο» (τανκς κ.λπ.) που θα συμπαραχθεί στην
Ελλάδα. Μια σειρά λοιπόν τέτοιων προγραμμάτων καθιστούν ακόμα πιο ελκυστική
την «προίκα» της ΕΛΒΟ. Βέβαια, η βιομηχανία της Σίνδου δεν φορά μόνο… στολή.
Προγράμματα πολλών δεκάδων δισ. για πολιτικού τύπου λεωφορεία βρίσκονται σε
εξέλιξη σε συνεργασία με δημόσιους οργανισμούς αστικών συγκοινωνιών.

Ίσως έχοντας όλα αυτά υπόψη ο κ. Γ. Παπαντωνίου ήταν χθες καθησυχαστικός προς
τους εργαζομένους της ΕΛΒΟ που τους διαβεβαίωσε ότι οι θέσεις εργασίας με βάση
τα επιχειρησιακά σχέδια διασφαλίζονται.

Τρέχουν όλοι

Θα προτιμηθεί όμως η ΕΛΒΟ από τον όποιο νικητή του διαγωνισμού του υπουργείου
Εθνικής Άμυνας για το άρμα που βρίσκεται σε εξέλιξη;

Αυτή τη στιγμή συμβατική δέσμευση μπορεί να μην έχουν και οι τέσσερις
εταιρείες που φαίνεται ότι επικρατούν στην ελληνική «αρματομαχία» (γερμανική,
γαλλική, βρετανική, αμερικανική), όμως όλοι πλέον σπεύδουν για επαφές είτε με
τον όμιλο Κόκκαλη – Μυτιληναίου είτε με τη διοίκηση της ΕΛΒΟ. Ήδη η γαλλική
Giat έχει υπογράψει μνημόνιο (MOU) με Ιντρακόμ – ΜΕΤΚΑ για συνεργασία και
απεριόριστη μεταφορά υψηλής τεχνολογίας. Ωστόσο αρκετές από τις συμμετέχουσες
στον διαγωνισμό εταιρείες έχουν και εναλλακτικές προτάσεις για τη γραμμή
συναρμολόγησης και οι διαπραγματεύσεις δεν θα είναι εύκολες. Βέβαια σημαντικό
ρόλο θα παίξει και η κυβέρνηση, κύκλοι της οποίας δεν θα ήθελαν να απαξιωθεί
μια, έστω ημικρατική, πλέον, αμυντική βιομηχανία αναξάρτητα αν θεωρητικά
υποστηρίζουν τον υγιή ανταγωνισμό…

Από την Τρίτη λοιπόν, όπου οι σύμβουλοι του Δημοσίου, CCF και Eurocorp,
αναμένεται να υποβάλουν την έκθεσή τους με τον πλειοδότη στη διαδικασία
ιδιωτικοποίησης, οι «μνηστήρες» θα αρχίσουν να μετρούν την «προίκα» της
«νύφης».

Επισήμως, βέβαια, όπως προέκυψε από τη χθεσινή σύσκεψη των συναρμόδιων
υπουργών (κ.κ. Γ. Παπαντωνίου, Α. Τσοχατζόπουλου και Ν. Χριστοδουλάκη), ο
νικητής θα ανακοινωθεί σε «μια – δυο» εβδομάδες, αφού ληφθεί υπόψη και η
εισήγηση των συμβούλων που είναι υπέρ της κοινοπραξίας Ιντρακόμ – Μυτιληναίου.
Ακολουθούν στην κατάταξη η κοινοπραξία ΒΙΤΒΕ (Συγγελίδης, Μπήτρος κ.λπ.), η
Krauss Maffei και η Vickers – Π. Πετρόπουλος.