ΛΟΡΑΝ ΚΑΜΠΙΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ Ο κακός μαθητής του Ρισελιέ

Τον Μάιο του 1997, η «Συμμαχία των Δημοκρατικών Δυνάμεων του Κονγκό» έτρεπε
σε φυγή τους πραιτωριανούς του Μομπούτου Σέσε Σέκο ανατρέποντας το πιο
διεφθαρμένο καθεστώς στην Αφρικανική Ήπειρο.

Λοράν Καμπιλά: Ο μαθητής του Λουμούμπα, αποδείχτηκε ένας πολύ κακός μα θητής του Ρισελιέ

Τα χαμόγελα και η αισιοδοξία κυριαρχούσαν στην Κινσάνσα, όταν ο επικεφαλής της
συμμαχίας Λοράν Καμπιλά, που δήλωνε «μαθητής του Λουμούμπα», έγινε πρόεδρος
της χώρας. Τρία χρόνια αργότερα, το Κονγκό είναι η εστία του πρώτου παγκόσμιου
πολέμου στην Αφρική (Μαντλίν Ολμπράιτ), που ξέσπασε μερικούς μήνες μετά την
ανατροπή του Μομπούτου, την άνοιξη του 1998. Ο Καμπιλά δεν στερείται ευθυνών
για τη σύγκρουση. Οι Τούτσι του Κονγκό, η Ρουάντα και η Ουγκάντα που τον
στήριζαν, περίμεναν να αφοπλίσει τους παραστρατιωτικούς Χούτου στο Βόρειο
Κονγκό και να αποκαταστήσει την τάξη. Αντί γι’ αυτό όμως ο Καμπιλά
συνεννοήθηκε με τους Χούτου. Η ρήξη ήταν αναπόφευκτη.

Τον Αύγουστο του 1998, με την υποστήριξη της Ρουάντα, αξιωματικοί του
κονγκολέζικού στρατού οργανώνουν τον «Σύνδεσμο για τη Δημοκρατία» (RCS) και
καταλαμβάνουν τις σημαντικότερες στρατιωτικές βάσεις της χώρας, αιφνιδιάζοντας
το καθεστώς. Η προσπάθειά τους να καταλάβουν την Κινσάνσα αποτυγχάνει, χάρι
στην επέμβαση της Αγκόλα και της Ζιμπάμπουε, που δεν θέλουν να αφήσουν στη
Ρουάντα το πεδίο ελεύθερο στο Κονγκό. Η γενίκευση του πολέμου σώζει τον
Καμπιλά. Το RCS κυριαρχεί στον Βορρά, ο πρόεδρος ελέγχει μόνο το 40% της χώρας
του, παραμένει όμως στην εξουσία. Δύο φορές οι αντιμαχόμενες παρατάξεις (στον
πόλεμο εμπλέκονται η Αγκόλα, το Τσαντ, η Ναμίμπια, η Ζιμπάμπουε, η Ουγκάντα,
και η Ρουάντα) κάθονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και υπογράφουν
συμφωνίες ειρήνης (Λουζάκα 1999, Ναϊρόμπι 2000) που δεν τηρούνται. Το τέλος
του πολέμου δείχνει ακόμα πολύ μακριά.

Τον λογαριασμό για τα παιχνίδια εξουσίας στο κέντρο της Αφρικής, που
παραπέμπουν στους πολέμους μεταξύ των Ευρωπαίων ηγεμόνων τον 16ο και τον 17ο
αιώνα, τον πληρώνουν τα 50 εκατ. Κονγκολέζοι, που προσπαθούν να επιζήσουν μέσα
σ’ αυτό το χάος. Ο Καμπιλά, που προεδρεύει χάρις στην υποστήριξη της Αγκόλα
και της Ζιμπάμπουε ­ που ακολουθούν τα δικά τους συμφέροντα στο Κονγκό ­
αρνείται να διαπραγματευτεί με τους αντάρτες. Παραμένει πιστός στην τακτική να
αλλάζει συμμαχίες και αυτή τη φορά επιδιώκει να συνεννοηθεί με τη Ρουάντα, για
να εκμεταλλευτεί τη ρήξη του μετώπου της τελευταίας με την Ουγκάντα. Τέτοια
διπλωματικά τερτίπια απλά παρατείνουν τον πόλεμο και τα δεινά των Κονγκολέζων.
Ο μαθητής του Λουμούμπα, αποδείχτηκε ένας πολύ κακός μαθητής του Ρισελιέ.