Όταν η Ευρώπη πρωτοτυπεί

Στις 10 Ιουνίου, στο στάδιο «Μποντουέν» των Βρυξελλών, η 11η διοργάνωση του
ευρωπαϊκού ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος ανοίγει τις πύλες της και το Βέλγιο με
τη Σουηδία στην πρώτη αναμέτρηση καλούνται να στείλουν εικόνα και ήχο, μιας
διοργάνωσης που αρκετά χρόνια τώρα απασχολεί φιλάθλους, ομοσπονδίες, την
ΟΥΕΦΑ, αλλά κυρίως τις πολιτικές αρχές της Ολλανδίας και του Βελγίου, τις δύο
διοργανώτριες χώρες του Εύρω 2000.

Για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού δύο χώρες από κοινού θα φιλοξενήσουν
τις 14 άλλες χώρες των τελικών, στη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή διοργάνωση. Η ΟΥΕΦΑ
έκανε το πρώτο βήμα για να την μιμηθεί λίγο αργότερα η ΦΙΦΑ, δίνοντας την
τελική διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2002 στην Ιαπωνία και την
Κορέα.

Τα 31 παιχνίδια του Εύρω 2000 θα φιλοξενηθούν σε 8 στάδια. Τέσσερα σε κάθε
χώρα. Το εναρκτήριο παιχνίδι θα διεξαχθεί στο Βέλγιο και ο τελικός στο στάδιο
«Κουίπ» του Ρότερνταμ, στις 2 Ιουλίου.

Με εξαίρεση την Ουκρανία, όλες οι άλλες ομάδες που παίρνουν μέρος στους
τελικούς, είναι στο «παλμαρέ» της ελίτ του παγκοσμίου ποδοσφαίρου.

Τρία από τα 31 παιχνίδια του προγράμματος διεκδικούν ένα τίτλο «φιναλίστ». Με
άλλα λόγια θα μπορούσαν να είναι κάλλιστα ο μεγάλος τελικός της σημαντικής
αυτής διοργάνωσης. Πρόκειται για τις αναμετρήσεις μεταξύ
Ισπανίας-Γιουγκοσλαβίας, Γαλλίας-Ολλανδίας και Αγγλίας-Γερμανίας. Κατά
περίεργη σύμπτωση, τα τρία προαναφερθέντα παιχνίδια ήταν και τα ζευγάρια της
προημιτελικής φάσης της ευρωπαϊκής διοργάνωσης του 1966.

Στον πίνακα των ομάδων που μετέχουν περιλαμβάνονται και τρεις ομάδες που είχαν
ιδιαίτερη διάκριση στο τελευταίο Μουντιάλ της Γαλλίας. Είναι η νικήτρια και
κάτοχος του τίτλου Γαλλία, η Ολλανδία των ημιτελικών και η Δανία που έφθασε
στα προημιτελικά της Γαλλίας το ’98.

Βέλγοι και Ολλανδοί ενώνουν τις δυνάμεις τους για να πετύχει μια ακόμη διοργάνωση Ευρωπαϊκού Κυπέλλου

Για να μείνουμε λίγο ακόμα στη γενική εικόνα που θα μας προσφέρει η
συνδιοργάνωση της Ολλανδίας και του Βελγίου, είναι ανάγκη να υπογραμμίσουμε τη
συμμετοχή της Δημοκρατίας της Τσεχίας, που ήταν το 1996 δεύτερη στην Αγγλία
(ξαφνικός θάνατος και γκολ του Μπίρχοφ για την πρωταθλήτρια Γερμανία, στο
Γουέμπλεϊ), ενώ σήμερα αναφέρεται ως η αποκάλυψη των προκριματικών και η
«μεγάλη γνωστή-άγνωστη» του 11ου πρωταθλήματος.

Στη φετινή διοργάνωση παίρνουν μέρος επίσης τέσσερις πρωταθλήτριες Ευρώπης από
τις προηγούμενες διοργανώσεις. Αναφερόμαστε στην Τσεχοσλοβακία του 1976
(σήμερα Τσεχία), τη Γαλλία του 1984, την Ολλανδία του 1988 και τη Δανία του
1992. Πέρα, φυσικά, από την κάτοχο του τίτλου Γερμανία (1996).

Τρίτη σε μέγεθος

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου είναι η τρίτη μεγαλύτερη διοργάνωση στον
κόσμο, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Για πρώτη φορά είχαν «ρίξει την ιδέα» η Ολλανδία και το Βέλγιο για
συνδιοργάνωση το 1980, με τον τότε διευθυντή των οικονομικών υπηρεσιών της
ΟΥΕΦΑ, Γιόν Φαν Μάρλε.

Το 1993, οι δύο ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες υπέβαλαν την υποψηφιότητά τους, αφού
η ΟΥΕΦΑ αποδέχθηκε τη «διπλή» υποψηφιότητα.

Όλα έχουν γίνει με την ακρίβεια ελβετικού ρολογιού. Όλα έχουν μοιραστεί
εξίσου. Όχι μόνο στον οικονομικό τομέα, αλλά στα παιχνίδια, τη διανομή εδρών
με τις μεγάλες και τις μικρές ομάδες σε όλες τις πόλεις, που θα φιλοξενήσουν
αγώνες στο διάστημα από 10 Ιουνίου έως 2 Ιουλίου.

Δύο οργανωτικές επιτροπές, μία για κάθε χώρα, ετοίμασαν το γεγονός και
φιλοδοξούν να γίνει το μεγαλύτερο του θεσμού. Στην περίπτωση αυτή όμως, ένας
είναι (κι έτσι έπρεπε να γίνει) ο γενικός διευθυντής. Στο πρόσωπο του Αλέν
Κουρτουά (Βέλγος) οι δύο ομοσπονδίες βρήκαν τον κατάλληλο άνθρωπο στον οποίο
όλοι έχουν εμπιστοσύνη. Ένα από τα γεγονότα που έχουν μέχρι σήμερα
εντυπωσιάσει είναι η αγαστή συνεργασία όχι μόνο των ομοσπονδιών, αλλά των δύο
κυβερνήσεων, σε σημείο να καταργηθούν σε μία νύχτα, παλαιές διατάξεις κυρίως
απαγορευτικές για τους πολίτες των δύο χωρών, καθώς και διενέξεις του
παρελθόντος σε τομείς εμπορικούς και συναλλαγών. Τα σύνορα είναι ανοικτά και
όχι μόνο για τους πολίτες των χωρών αυτών, αλλά και για όλους τους φιλάθλους
που επιθυμούν να παρακολουθήσουν το υπερθέαμα.

Περισσότερα από 250 τηλεοπτικά δίκτυα έχουν κλείσει συμφωνία μετάδοσης των
αγώνων. Εκτός από την Eurovision που έχει τα αποκλειστικά δικαιώματα της
διοργάνωσης, κανάλια απ’ όλο τον κόσμο εξασφάλισαν τα δικαιώματα αναμετάδοσης
πολλών παιχνιδιών. Τα έσοδα εφέτος θα ξεπεράσουν κατά 35% τα αντίστοιχα στο
παρελθόν. Υπολογίζεται ότι ο νικητής της διοργάνωσης θα βάλει στο ταμείο της
ομοσπονδίας του περίπου 8 δισεκατομμύρια δραχμές, ενώ κάθε ομάδα που παίρνει
μέρος στους τελικούς υπολογίζεται ότι θα εισπράξει περίπου 3-4 δισ. δραχμές.

Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Το θέμα της ασφάλειας των αγώνων είναι από τα σημαντικότερα που έχουν
αντιμετωπιστεί ποτέ. «Δεν θέλουμε άλλο “Χέιζελ”», είπε ο Αλέν Κουρτουά
υπενθυμίζοντας τα τραγικά γεγονότα του 1985 στον τελικό Λίβερπουλ-Γιουβέντους,
που βρήκαν τον θάνατο 39 άτομα, οι πιο πολλοί Ιταλοί. Δεκαπέντε χρόνια
αργότερα, Βέλγοι και Ολλανδοί έχουν ήδη πάρει μέτρα ασφαλείας, που δεν φθάνει
ο νους του ανθρώπου να φανταστεί και να υπολογίσει. Περισσότεροι από 50.000
άνδρες έχουν προετοιμαστεί με όλα τα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας για να μη
συμβεί το παραμικρό στη διάρκεια των αγώνων. Από τα σύνορα μέχρι τα στάδια, οι
φίλαθλοι θα βρίσκονται κάτω από ασφυκτικό κλοιό παρακολούθησης. Ιδιαίτερη
μέριμνα ασφάλειας έχει ληφθεί για τα στάδια πόλεων άμεσης κινδυνότητας, όπως
της Λιέγης, του Σαρλερουά, του Τότερνταμ και του Άρνεμ. Οι Βέλγοι αλλά και οι
Ολλανδοί οργανωτές, όπως και η ΟΥΕΦΑ είναι αισιόδοξοι ότι όλα θα πάνε καλά. Ο
πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ Λέναρντ Γιόχανσον είπε: «είμαστε πρωτοπόροι. Η γιορτή του
ποδοσφαίρου δεν κινδυνεύει».