[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ορισμένοι είπαν ότι ο Γερμανός καγκελάριος Σρέντερ διοργάνωσε τη συνάντηση του
Βερολίνου για δημόσιες σχέσεις, για να ενισχύσει το προφίλ του…

Άλλοι υποστήριξαν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Κλίντον ­ στη δύση της θητείας του
­ κόβει βόλτες, χωρίς αντίκρυσμα, ανά τον κόσμο…

Και άλλοι σχολίασαν ότι η Διάσκεψη δεν είχε επί της ουσίας κανένα ενδιαφέρον,
αφού οι αποφάσεις ­ διεθνώς ­ λαμβάνονται σε άλλο επίπεδο.

Όσο για τη συμμετοχή του Έλληνα πρωθυπουργού, κάποιοι βιάστηκαν να την
υποβαθμίσουν, λέγοντας ότι απλά προσκολλήθηκε στο άρμα των μεγάλων.

Ωστόσο, υπάρχουν και αυτοί που επεσήμαναν ότι από τη Διάσκεψη του Βερολίνου
έλειπαν η Ρωσία, η Κίνα, δηλαδή σχεδόν ολόκληρος ο κόσμος! Οι ίδιοι αναλυτές
πρόσεξαν ακόμα ότι στο κοινό ανακοινωθέν γίνεται λόγος για «τακτική συνάντηση
υπουργών των 14 χωρών που πήραν μέρος στη Διάσκεψη», αλλά και στην προηγούμενη
συνάντηση της Φλωρεντίας όπου αποφασίστηκε «να διερευνηθεί το δίκτυο των
προοδευτικών κυβερνήσεων».

Υπάρχουν δηλαδή αρκετές ενδείξεις ότι δεν ήταν και τόσο… αστεία αυτή η
Διάσκεψη. Και, ασφαλώς, δεν συμπεριελήφθη τυχαία η Ελλάδα, η οποία διατηρεί
ειδικές σχέσεις με τις χώρες των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής. Όπως επίσης
δεν ήταν τυχαίες οι φιλοφρονήσεις πολλών ξένων προς τον Έλληνα πρωθυπουργό, ο
οποίος τείνει να αποκτήσει με τη Δυτική Ευρώπη και τις ΗΠΑ πολύ καλύτερες
σχέσεις απ’ όσες είχε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Το ερώτημα, βεβαίως, αφορά στο τι αποφασίστηκε στο περιθώριο αυτής της
Διάσκεψης και τι απ’ όλα αυτά αφορά στην Ελλάδα ή στις ανατροπές που
προτάθηκαν για τη Γιουγκοσλαβία. Γιατί ο τίτλος της μπορεί να μιλάει για μια
«προοδευτική διακυβέρνηση για τον 21ο αιώνα»… Κανείς όμως δεν εξήγησε τι
νόημα έχουν τέτοιες συναντήσεις, τις οποίες, θεωρητικά, θα έπρεπε να
διοργανώνει ο ευνουχισμένος ­ εδώ και καιρό ­ ΟΗΕ.

Ασφαλώς, η ελληνική κυβέρνηση ­ το ίδιο θα επεδίωκε και η Ν.Δ., αν είχε
κερδίσει τις εκλογές ­ επιζητεί ένα, έστω μικρό, μερίδιο από την παγκόσμια
πίτα. Τόσες ελληνικές επιχειρήσεις άλλωστε περιμένουν στην… ουρά με
φιλοδοξίες που φτάνουν έως τον Καύκασο και τη μακρινή Κίνα. Όσο για την Κύπρο
­ ή τα άλλα εθνικά θέματα, όπως συνηθίζεται να λέγεται ­ αυτή δεν απασχόλησε
τη Διάσκεψη. Όπως δεν την απασχόλησαν τα προβλήματα των λαών. Η
παγκοσμιοποίηση, άλλωστε, είναι ένας μύλος που τα αλέθει όλα…