Εθνικά πάρκα τουριστών

Πριν από μερικές εβδομάδες πήγα μαζί με τη γυναίκα μου στο Γκραν Κάνιον ­
ίσως το πιο εντυπωσιακό φαράγγι του κόσμου ­ μήκους 450 χιλιομέτρων, που
απλώνεται σε τέσσερις Πολιτείες των Νοτιοδυτικών ΗΠΑ, την Αριζόνα, το Νέο
Μεξικό, τη Γιούτα και το Κολοράντο.

Το θέαμα που αντικρύζεις όταν φτάνεις στο φρύδι του φαραγγιού, σού προκαλεί
δέος. Μπροστά στα μάτια σου βλέπεις τη μεταμόρφωση της γης μέσα σε μία
διαδρομή δισεκατομμυρίων χρόνων. Βλέπεις πώς ένα αχανές οροπέδιο χιλιάδων
χιλιομέτρων έχει χαραχθεί με την αέναη ροή των υδάτων σε έναν τεράστιο
καφεκόκκινο λαβύρινθο ύψους χιλίων και βάλε μέτρων. Και στο βάθος της
απέραντης αυτής χαρακιάς της φύσης κυλάει με ορμή ο ποταμός Κολοράντο!

Πριν προλάβεις, όμως, να ξαναβρείς την αναπνοή σου από την ομορφιά που
αποκαλύπτεται μπροστά σου, ένας απίστευτος θόρυβος που έρχεται κάπου από τον
ουρανό σε ξαναπροσγειώνει απότομα στην πραγματικότητα. Είναι ο θόρυβος από τα
ελικόπτερα και τα αεροπλάνα με τους τουρίστες που περνάνε συνεχώς πάνω από το
κεφάλι του επισκέπτη, διαλύοντας όλη αυτή τη μαγεία.

Και σαν να μην έφταναν τα αεροπλάνα, όλη η περιοχή όπου βρίσκεται ο χώρος
υποδοχής των επισκεπτών κατακλύζεται κάθε μέρα από εκατοντάδες λεωφορεία και
αυτοκίνητα (το Γκραν Κάνιον συγκεντρώνει κάθε χρόνο τούς περισσότερους
τουρίστες από οποιοδήποτε άλλο αξιοθέατο σε όλο τον κόσμο) που όχι μόνο δεν
σβήνουν τις μηχανές τους, αλλά επίτηδες τις κρατούν συνεχώς αναμμένες για να
μπορεί να λειτουργεί το αιρ-κοντίσιον!

Και να φανταστεί κανείς ότι το Γκραν Κάνιον ως εθνικό πάρκο προστατεύεται
από την αμερικανική νομοθεσία από τους εισβολείς – τουρίστες οι οποίοι,
ευτυχώς, δεν επιτρέπεται να κατέβουν στο φαράγγι παρά μόνο από συγκεκριμένα
σημεία, είτε πεζή είτε με τη βοήθεια γαϊδουριών.

Ευτυχώς, οι αμερικανικές κυβερνήσεις έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι
εθνικός δρυμός και ελικόπτερα δεν συμβιβάζονται κι έτσι αναμένεται ­ κόντρα
στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που υπάρχουν στην περιοχή ­ μέσα στα επόμενα
2-3 χρόνια αφενός να απαγορευθούν οι πτήσεις πάνω από το φαράγγι, αφετέρου να
βρεθεί ένας πιο φιλικός στο περιβάλλον τρόπος για να επισκέπτονται το φαράγγι
οι τουρίστες.

Ανάλογοι φραγμοί στην τουριστική ανάπτυξη θα πρέπει να μπουν και σε κάποιες
περιοχές της Ελλάδας, όπου η τουριστική υπερεκμετάλλευση όχι μόνο αρχίζει να
καταστρέφει την ελληνική φύση, αλλά τρέπει σε άτακτη φυγή και κάθε σοβαρό
τουρίστα.