3η ΚΑΡΤΑ Ημιτελές το παζλ

Ποιοι παίκτες ταιριάζουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο; «Ό-λοι», είναι η απάντηση
που δίνεται από τους παράγοντες των ΠΑΕ, αλλά και από αρκετούς προπονητές.
Έτσι το πεδίο κυνηγιού είναι εκτεταμένο. Από τα Βαλκάνια έως τη Νότια Αμερική.

Από την άλλη πλευρά γίνονται μεταγραφές παικτών πριν προσληφθεί προπονητής.
Κι είναι ισχνό το επιχείρημα ότι ένας φτασμένος διεθνής ξένος παίκτης
ταιριάζει οπωσδήποτε στα πλάνα κάθε προπονητή. Οι διοικούντες δεν είναι σωστό
να κάνουν επιλογή παικτών και να τους παραδίδουν αργότερα στον προπονητή.

Από την άλλη πλευρά πώς είναι δυνατόν να αναζητούνται ποδοσφαιριστές στη
Νότια Αμερική, όταν δεν έχει γίνει βαθιά μελέτη των αναγκών μιας ομάδας;
Ταιριάζει το στυλ των Αργεντινών με το παιχνίδι της ΑΕΚ; Ο Ολυμπιακός ίσως
έχει κάποιο δίκιο να ψάχνει παίκτες στην αγορά της Βραζιλίας ή της Παραγουάης,
αφού θεωρούνται πετυχημένοι οι Τζιοβάνι, Λουτσιάνο.

Οι ομάδες της Α’ Εθνικής έχουν παίκτες από τη Σερβία, την Πολωνία, τη
Βουλγαρία, την Γκάνα και άλλες χώρες. Ένα μωσαϊκό, που δεν βοηθάει ουσιαστικά
το ελληνικό ποδόσφαιρο. Βέβαια οι ΠΑΕ είναι ελεύθερες να επιλέγουν παίκτες από
οποιαδήποτε χώρα. Τα κριτήριά τους όμως περιορίζονται στα οικονομικά στοιχεία.
Η διεθνής αγορά έχει ξεφύγει από τα ελληνικά μέτρα. Για έναν καλό ξένο παίκτη
ζητούνται δύο-τρία δισ. δραχμές, ποσό που δεν μπορούν να διαθέσουν οι δικές
μας ΠΑΕ. Έτσι γίνεται συμβιβασμός με δεύτερα ονόματα, με αναπληρωματικούς
μεγάλων ομάδων.

Είναι καιρός να οργανωθεί συνέδριο προπονητών Α’, Β΄και Γ’ Εθνικής, να
αναλυθούν τα τεχνικά θέματα, να αναζητηθεί η πραγματική θέση του ποδοσφαίρου
μας στην παγκόσμια κοινότητα και να επιλεγούν οι τρόποι σταθερής ανάπτυξης με
4ετή ορίζοντα.

Δεν πρόκειται να γίνει ούτε ένα βήμα μπροστά αν δεν φτιαχτούν βοηθητικά
γήπεδα και δεν ριχτεί περισσότερο βάρος στα φυτώρια. Η επιστημονική ανίχνευση
ταλέντων και η καλλιέργειά τους είναι μονόδρομος, στον οποίο καλούνται να
κινηθούν οι ΠΑΕ.

Διαφορετικά το παζλ του ποδοσφαίρου μας θα μείνει ημιτελές.