Στο χείλος του γκρεμού

Πανηγυρισμοί για τους παίκτες της Λιμόζ μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος πριν από μερικές ημέρες. Και όμως, η πιο ιστορική ομάδα της Γαλλίας κινδυνεύει με αποκλεισμό από το επόμενο πρωτάθλημα

Οι πορσελάνες της Λιμόζ είναι ονομαστές σε όλο τον κόσμο και λόγω της
ποιότητάς τους είναι και πανάκριβες, ενώ θεωρούνται ως ένα από τα δύο βασικά
αντικείμενα διαφήμισης της πόλης. Ίσως τις επόμενες μέρες να μείνουν και το
μοναδικό, αφού η ιστορική μπασκετική ομάδα της πόλης βρίσκεται πλέον στο…
χείλος του γκρεμού.

Η πρώτη γαλλική ομάδα που κατέκτησε Κύπελλο Ευρώπης (Κόρατς 1982) αλλά και
Κύπελλο Πρωταθλητριών (το 1993 στην Αθήνα), η ομάδα «σύμβολο» του γαλλικού
μπάσκετ, έχει φθάσει πλέον στο τέρμα και αν το συντομότερο δεν εμφανιστεί σε
λογαριασμό τραπέζης της Λιμόζ το ποσό τουλάχιστον των 15 εκατ. γαλλικών
φράγκων (περί τα 750 εκατ. δραχμές) η ομάδα αποβάλλεται από το επόμενο
πρωτάθλημα και ουσιαστικά «σβήνει» από τον μπασκετικό χάρτη.

Το πρόσωπο

Τα χρήματα θα πρέπει να κατατεθούν στην ίδια τράπεζα, στην οποία τη δεκαετία
του 1980 άρχισε να δουλεύει ως υπάλληλος ο Ντιντιέ Ροζ.

Παίκτης πάγκου στους «Λιμουζό» την περίοδο του πρώτου ευρωπαϊκού τίτλου, δεν
άντεξε να μείνει στην αφάνεια και όταν σταμάτησε να παίζει. Έτσι ασχολήθηκε
(παράλληλα με την τράπεζα) με το μάνατζμεντ και έγινε ένας από τους πιο
πλούσιους ανθρώπους της Γαλλίας.

Η «σκιά» της ομάδας όπως χαρακτηριζόταν ο Ροζ (αφού πάντα του άρεσε να… δρα
στο παρασκήνιο) άρχισε να εκμεταλλεύεται τα πάντα, κατηγορήθηκε ακόμα και για
εκβιασμό σε παίκτες της ομάδας (σε αρκετούς από αυτούς ήταν και μάνατζερ!) και
ξαφνικά βρέθηκε στο επίκεντρο σαν ένας νέος Μπερνάρ Ταπί.

«Μαύρη τρύπα» 1 δισ.

Η Λιμόζ παρουσίασε την περίοδο 1991-97 μία πρώτη «μαύρη τρύπα», ενώ το δεύτερο
μεγάλο κενό βρέθηκε στις δύο τελευταίες περιόδους (1998-2000) οπότε η ομάδα
είχε φύγει πια από τα χέρια του δήμου της πόλης.

Το χρέος έφθασε στα 20 εκατ. γαλλικά φράγκα (1 δισ. δραχμές) με τις φήμες να
θέλουν μεγάλα ποσά να έχουν μεταφερθεί σε τραπεζικούς λογαριασμούς της
Ελβετίας, ενώ δεν έλειπαν και οι φοροδιαφυγές από κράτος και ασφαλιστικά
ταμεία. Ο Ροζ υποσχέθηκε μπάτζετ 35 εκατ. γαλλικών φράγκων στην αρχή της
σεζόν, αλλά μιλούσε με ψεύτικες υποσχέσεις αφού πολλοί χορηγοί είχαν
σταματήσει να πληρώνουν. Ο ίδιος μπήκε φυλακή τον Ιανουάριο (πληρώνοντας
μεγάλη εγγύηση έμεινε μόνο 20 μέρες μέσα, αλλά του απαγορεύτηκε να πλησιάζει
τους παίκτες και στο γήπεδο έως ότου ολοκληρωθούν οι έρευνες των αρχών της
Λιμόζ που «ξεσκονίζουν» τα αρχεία).

Με… έρανο

Οι παίκτες, απλήρωτοι από τον Ιανουάριο, πέτυχαν για 3η φορά στην ιστορία της
ομάδας να πάρουν και τα τρία Κύπελλα που διεκδικούσαν (νταμπλ στη Γαλλία και
Κόρατς στην Ευρώπη), με τους μισθούς τους να καλύπτονται από έρανο που έκαναν
οι πολίτες της πόλης που καμαρώνουν για την ομάδα τους και που γέμιζαν το
γήπεδο στηρίζοντας παίκτες και τεχνική ηγεσία.

Ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς μετά τον πρώτο τελικό (ήταν κόουτς στην ισπανική Μάλαγα)
στη Λιμόζ δεν γύρισε στην Ισπανία, αλλά πέρασε το βράδυ του στο Αστυνομικό
Τμήμα καταθέτοντας, αφού και το δικό του όνομα έχει εμπλακεί στην υπόθεση
(1991-97).

Ο πρόεδρος της ομάδας Ζαν-Πολ Περετί (που μαζί με τον δήμαρχο της πόλης Αλέν
Ροντέ ίσως εμπλακούν στην πολύκροτη δίκη που θα αρχίσει μόλις ολοκληρωθούν οι
έρευνες) ισχυρίζεται ότι θα πάρει τα χρήματα από Ασιάτες επιχειρηματίες. Αν
όμως δεν το κάνει, η ομάδα εξαφανίζεται και μάλλον και ο ίδιος! Όσο για τον
Ροζ δεν αποκλείεται να επιστρέψει στη φυλακή μετά τη δίκη που θα γίνει.

Το θέμα είναι τι θα γίνει με τον σύλλογο. Αν ήταν ομάδα από άλλη πόλη της
Γαλλίας, θα είχε εδώ και μήνες «εξαφανιστεί». Το όνομα της Λιμόζ, όμως,
μετράει ακόμα, και όχι μόνο για τις πορσελάνες…