Δικηγόροι στο εδώλιο: Μια θέση γεμάτη αγκάθια

«Το δικηγορικό λειτούργημα ανιχνεύεται αρχικά στην Αρχαία Ελλάδα και στη
συνέχεια στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Στην τελευταία, το ασκούσαν είτε οι patroni
causae είτε οι advocati, διάσημοι νομικοί, εξαιρέτου ήθους και μορφώσεως, οι
οποίοι υποστήριζαν τους διαδίκους με γνωμοδοτήσεις τους. Οι κατακτήσεις αυτές
ξεχάστηκαν με την πτώση της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και την
εξάπλωση του Οθωμανικού κράτους σε όλα τα εδάφη, στα οποία προηγουμένως
δέσποζαν οι αυτοκρατορίες αυτές. Μετά την παρέλευση των σκοτεινών αιώνων του
Μεσαίωνα και την ανάδυση των ελέω Θεού μοναρχιών στην Κεντρική Ευρώπη, άρχισαν
δειλά-δειλά να εμφανίζονται τα δόγματα του Ουμανισμού από τους Ευρωπαίους
διαφωτιστές από τη διδαχή των οποίων ­ και προς αντίβαρο στην απόλυτη κρατική
δεσποτεία απέναντι στον κατηγορούμενο/υπήκοο ­ άρχισε να δημιουργείται η ιδέα
ενός άλλου θεσμού, περιβεβλημένου με τις εκ του νόμου εγγυήσεις της
απρόσκοπτης εκτέλεσης των καθηκόντων του και ισταμένου, ως εκπροσώπου του
κατηγορουμένου, σε ισόνομη θέση ισχύος, απέναντι στον κατήγορο, εκπρόσωπο ενός
απρόσωπου και άτεγκτου Κράτους. Ήταν η εμβρυακή εμφάνιση του συνηγόρου
υπεράσπισης, ο οποίος, στους αιώνες που θα επακολουθούσαν, έμελλε να
διαδραματίσει σημαντικότατο ρόλο ως υπερασπιστής των δικαίων του πολίτη, κατά
του οποίου ορθωνόταν η Πολιτεία ως διώκτης/τιμωρός. Με τα χρόνια, στη
συνείδηση των πολιτών, ριζώθηκε ανεξίτηλα η ιδέα ότι ο συνήγορος υπεράσπισης,
ως ενταγμένος εξ ορισμού στο δικαιικό σύστημα και εκ του νόμου εντεταλμένος να
ίσταται ισονόμως αντιμέτωπος στις εισαγγελικές αρχές, είναι πρόσωπο άρρηκτα
συνδεμένο με την ηθική και τον νόμο και επομένως είναι αδιανόητη η έκνομη
συμπεριφορά του. Η θέση του δικηγόρου υπεράσπισης στο εδώλιο του
κατηγορουμένου, αντί της φυσικής θέσης του, δηλαδή του δικηγορικού εδράνου, η
εμφάνιση του δικηγόρου ως απολογούμενου, αντί ως δικηγορούντος κρατικού
υπαλλήλου, αντιστρατεύεται το σύστημα και, ως ενεργός αντίφασή του, το υπονομεύει».

Την εβδομάδα αυτή κάθησαν στο εδώλιο ­ διαφορετικών δικαστηρίων ­ δύο
δικηγόροι, κατηγορούμενοι για πολύ σοβαρά αδικήματα. Και οι δύο δίκες ­ αν και
η μία αναβλήθηκε ­ μαγνήτισαν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης.

Το ενδιαφέρον των ΜΜΕ, μέσω των οποίων πληροφορείται το κοινό τα γεγονότα, δεν
προκάλεσαν οι πράξεις, αλλά η ιδιότητα των κατηγορουμένων, οι οποίοι στη
συνείδηση του κόσμου είναι πρόσωπα υπεράνω πάσης υποψίας.

Ακόμη και όταν υπερασπίζουν τον πιο στυγνό εγκληματία, τον μεγαλύτερο έμπορο
ναρκωτικών, κανείς δεν τους ταυτίζει με τον πελάτη τους. Ο δικηγόρος κάνει τη
δουλειά του και, αντιστοίχως, ο κάθε κατηγορούμενος έχει δικαίωμα υπεράσπισης.

Η είδηση της εμπλοκής ενός δικηγόρου σε κάποια εγκληματική ενέργεια ενοχλεί.
Ενοχλεί λιγότερο από την εμπλοκή ενός δικαστή, αλλά περισσότερο από την
ανάμειξη οποιουδήποτε άλλου επαγγελματία. Οι λόγοι είναι αυτονόητοι.

Να διευκρινίσουμε, ωστόσο, πως εκείνο που προκαλεί αγανάκτηση είναι η διάπραξη
αδικημάτων συναφών με τη φύση του επαγγέλματός τους και όχι οι αξιόποινες
πράξεις τις οποίες ενδεχομένως τελούν υπό το κράτος μιας ανθρώπινης
παρόρμησης.

Η υπόθεση Γρηγόρη Κούλα, του δικηγόρου που κατηγορείται για τον στραγγαλισμό
της γυναίκας του, αρχικά αιφνιδίασε πολύ. Όχι λόγω της συγκεκριμένης ιδιότητας
του δράστη. Λόγω του επιπέδου ­ κοινωνικού, πνευματικού, αλλά και οικονομικού
­ όπου θεωρητικά τουλάχιστον κατατάσσεται.

Καθώς, στατιστικά, εγκλήματα τέτοιας μορφής διαπράττονται συνήθως από άτομα
ανήκοντα στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα. Εκεί όπου τα προβλήματα
βιοπορισμού και επικοινωνίας είναι τόσο έντονα, ώστε το έγκλημα, ως διέξοδος,
δεν εκπλήσσει.

Έτσι, η πράξη του Γρηγόρη Κούλα αποσυνδέθηκε από τη δικηγορική του ιδιότητα
και απέκτησε ενδιαφέρον για άλλους λόγους. Το αντίθετο συνέβη στην υπόθεση
καταπάτησης δασικής έκτασης στην Πεντέλη, ως «εγκέφαλος» της οποίας φέρεται η
δικηγόρος Μαρία Παπαγεωργίου.

Εδώ η ιδιότητα της κατηγορουμένης έχει άμεση σχέση με τις πράξεις που φέρεται
ότι τέλεσε. Το περίπλοκο σε σύλληψη και εκτέλεση σχέδιο ­ όπως τουλάχιστον
περιγράφεται στο κατηγορητήριο ­ δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί από οποιονδήποτε.

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Γάμοι μεταξύ αγνώστων

Σταυρούλα Δανιήλ. Ελεύθερη πλέον, μετά την τρίμηνη προφυλάκισή της, μάχεται να αποδείξει την αθωότητά της

Γάμος. Ο ευκολότερος τρόπος να αποκτήσει κάποιος αλλοδαπός άδεια απεριόριστης
παραμονής στη χώρα μας. Και, συγχρόνως, ο δυσκολότερος. Πώς να βρεις σύζυγο τη
στιγμή που τον θέλεις; Γι’ αυτό έχουν προνοήσει οι… ειδικοί.

Οι «λευκοί» γάμοι έδιναν ανέκαθεν τη λύση στο πρόβλημα των μεταναστών, οι
οποίοι δεν είχαν άλλον τρόπο να εξασφαλίσουν άδεια παραμονής στη χώρα που
επέλεγαν να ζήσουν. Κάποια γραφεία αναλάμβαναν, έναντι αμοιβής, να τους βρουν
σύζυγο, να τους παντρέψουν και, εφοδιάζοντάς τους με τα απαραίτητα έγγραφα, να
τους δώσουν την ευκαιρία που ζητούσαν.

Το γεγονός ότι ο γάμος δεν θα είχε διάρκεια δεν στοιχειοθετούσε αξιόποινη
πράξη. Η επιστήμη, όμως, φαίνεται ότι προόδευσε και, από τότε έως σήμερα, οι
μέθοδοι έχουν απλουστευθεί! Η ζήτηση άλλωστε είναι τόσο μεγάλη, ώστε επείγει η
επίσπευση των διαδικασιών…

Το περασμένο καλοκαίρι πληροφορίες που είχαν φθάσει στην Ασφάλεια αποκάλυπταν
την ύπαρξη κυκλώματος παράνομης ελληνοποίησης αλλοδαπών με εικονικούς γάμους.
Ως μέλη αυτής της ιδιότυπης σπείρας φέρονταν η ιδιοκτήτρια γραφείου ευρέσεως
εργασίας Καλλιόπη Σέλλη-Παπαντωνοπούλου, η δικηγόρος Σταυρούλα Δανιήλ, ο Ιω.
Βλασσόπουλος και κάποιοι αλλοδαποί.

Η σύλληψη της δικηγόρου, τον περασμένο Ιούλιο, προκάλεσε αίσθηση. Η κατηγορία
που αντιμετωπίζει είναι βαρύτατη για την ιδιότητά της. Συνέργεια στην
πλαστογραφία των εγγράφων διά των οποίων βεβαιώνεται η τέλεση του εικονικού
γάμου. Η κ. Δανιήλ αρνείται οποιαδήποτε σχέση με την υπόθεση. Επιμένει πως
είναι θύμα πλεκτάνης.

Ο τρόπος τέλεσης των γάμων ήταν ο εξής: η ιδιοκτήτρια του γραφείου κρατούσε
πάντα φωτοτυπία της ταυτότητας των ανέργων που κατέφευγαν στις υπηρεσίες της
προκειμένου να βρουν εργασία. Με τα στοιχεία αυτά του ανυποψίαστου ανθρώπου
εμφάνιζε στο Δημαρχείο ένα άλλο πρόσωπο, το οποίο δήθεν παντρευόταν την
αλλοδαπή που επεδίωκε την εξασφάλιση άδειας παραμονής στη χώρα μας.

Τα έγγραφα με τα οποία βεβαιωνόταν η τέλεση γάμου έφεραν πλαστογραφημένη την
υπογραφή του πελάτη του γραφείου στον οποίο ανήκε η ταυτότητα, με αποτέλεσμα ο
δυστυχής, εκτός από άνεργος, να βρίσκεται και παντρεμένος χωρίς καν να το
γνωρίζει!

Οι ισχυρισμοί της δικηγόρου περί άγνοιας της υπόθεσης δεν έπεισαν ούτε την
ανακρίτρια κ. Χρυσούλα Φλώρου ούτε τον αρμόδιο εισαγγελέα κ. Ιω. Καραΐσκο, οι
οποίοι ομόφωνα την έκριναν τότε προφυλακιστέα. Ακόμη και οι συνάδελφοί της που
έσπευσαν να της συμπαρασταθούν καταθέτοντας ως μάρτυρες στο πλαίσιο της
ανάκρισης δεν κατόρθωσαν να μεταστρέψουν το κλίμα που είχε διαμορφωθεί εις
βάρος της.

Η ίδια προέβαλε ως άλλοθι την 25χρονη σταδιοδρομία της στη δικηγορία, κατά τη
διάρκεια της οποίας, όπως είπε, δεν είχε υποπέσει ούτε καν σε πειθαρχικό
αδίκημα. Ωστόσο, παρέμεινε στη φυλακή τρεις μήνες. Η αίτηση αποφυλάκισης που
κατέθεσε έγινε δεκτή και, ελεύθερη πλέον, αναμένει την εξέλιξη.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΛΙΑΣ

Μόνον ο… Αλβανός ξέρει

Γιάννης Λαλιάς. Όπλα με ύποπτο παρελθόν τον «έστειλαν» στη φυλακή

Ο νεαρός δικηγόρος βγήκε από το σπίτι του φορτωμένος με έναν βαρύ σάκο. Τον
τοποθέτησε στο αυτοκίνητό του και ξεκίνησε. Η στενή παρακολούθηση υπό την
οποία είχε τεθεί τον τελευταίο μήνα θα απέδιδε επιτέλους καρπούς!

Ο Γιάννης Λαλιάς, δικηγόρος Αλβανών λαθρεμπόρων αλλά και του Κώστα Χιρβαντίδη,
αρχηγού συμμορίας που αποτελεί παρακλάδι του συνδικάτου εκτελεστών συμβολαίων
θανάτου καθώς και πολλών «πρωταγωνιστών» του υποκόσμου, είχε θεωρηθεί ύποπτος
για ανάμειξη σε λαθρεμπόριο όπλων. Πληροφορίες που είχαν τεθεί υπόψη της
Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών της Ασφάλειας Αττικής ενίσχυαν αυτές τις υποψίες.

Ο δικηγόρος ετέθη υπό παρακολούθηση. Οι αστυνομικοί που ανέλαβαν αυτό το έργο
συνάντησαν πολλές δυσκολίες. Φαίνεται πως ο ίδιος είχε αντιληφθεί κάποιες
κινήσεις και φρόντιζε να «θολώνει τα νερά» αλλάζοντας διαρκώς μέσον στις
μετακινήσεις του. Άλλοτε κυκλοφορούσε με το μάρκας BMW αυτοκίνητό του, άλλοτε
με μια μοτοσυκλέτα και άλλοτε με παπάκι.

Τρεις εβδομάδες παρακολούθησης δεν βοήθησαν στη διασταύρωση των πληροφοριών.
Την τέταρτη, όμως, ο Γιάννης Λαλιάς άρχισε να μπαινοβγαίνει στην Ασφάλεια,
αφού ανέλαβε την υπεράσπιση του Αλβανού Λόρεντζ Λίλα, ο οποίος είχε συλληφθεί
για εισαγωγή, κατοχή και διακίνηση δυόμισι κιλών ηρωίνης. Οι έρευνες
εντάθηκαν.

Περί τα τέλη Νοεμβρίου του 1999, Δευτέρα μεσημέρι κι ενώ το σπίτι του στο
Μενίδι βρισκόταν περικυκλωμένο από αστυνομικούς, ο 30χρονος δικηγόρος βγήκε
φορτωμένος με τον σάκο. Το μπλόκο στήθηκε λίγο πιο κάτω, σε σημείο από το
οποίο θα περνούσε οπωσδήποτε.

Το σήμα ήταν καθοριστικό. Ο Γιάννης Λαλιάς ήταν υποχρεωμένος να υπακούσει.
Σταμάτησε και, αδιαμαρτύρητα, δέχτηκε τον έλεγχο. Ο σάκος περιείχε όπλα όλων
των ειδών! Πιστόλια, 40 χειροβομβίδες, ένα υποπολυβόλο, πυροδοτικούς
μηχανισμούς χειβομβίδων, σιγαστήρα, εκατοντάδες φυσίγγια. Η… συλλογή
συμπληρώθηκε με άλλα πιστόλια, άλλες χειροβομβίδες και άλλους πυροδοτικούς
μηχανισμούς, φυσίγγια, κάννες και γεμιστήρες, που βρέθηκαν και κατεσχέθησαν
στο γραφείο του. Στην κατοχή του είχε ακόμη και μια βάση εκτόξευσης ρουκέτας,
όπως και δύο πλαστά αλβανικά διαβατήρια με τη φωτογραφία του.

Όλα τα ευρήματα απεδόθησαν από τον ίδιο στον Αλβανό πελάτη του. Στην απολογία
του ισχυρίστηκε ότι ο Λίλα είχε πάει στο γραφείο του δέκα μέρες πριν,
προκειμένου να συζητήσουν την υπόθεση ενός συμπατριώτη του και του άφησε τρεις
σάκους «για λίγες ώρες», όπως του είπε. Ο Αλβανός όχι μόνο δεν επέστρεψε, αλλά
τρεις μέρες αργότερα συνελήφθη για διακίνηση ναρκωτικών. Ο δικηγόρος ανέλαβε
την υπεράσπισή του, ενώ βρισκόταν σε διαδικασία μετακόμισης του γραφείου του.

Το περιεχόμενο των σάκων ελέγχθηκε από τον Γιάννη Λαλιά, δέκα μέρες μετά την
τοποθέτησή τους στο γραφείο του, όταν πήγε εκεί για να μαζέψει και τα
τελευταία πράγματα. «Τρομοκρατήθηκα», είπε απολογούμενος και αποφάσισε να
παραδώσει το υλικό στην Ασφάλεια. Τότε, όπως ο ίδιος λέει, συνελήφθη και
προθυμοποιήθηκε να οδηγήσει τους αστυνομικούς στο γραφείο του, όπου υπήρχε
άλλος ένας σάκος, και στο σπίτι του, όπου είχε μεταφέρει τον άλλο.

Ο δικηγόρος προφυλακίστηκε. Ο ισχυρισμός του περί πλεκτάνης που του έστησε ο
Λίλα, επειδή κι εκείνος προφυλακίστηκε, δεν έπεισε προς το παρόν.