Το σπίτι κρύβει παγίδες

«Παγίδα» είναι το σπίτι για τα Ελληνόπουλα έως 4 χρόνων, καθώς πάνω από
10.000 ατυχήματα από πτώσεις συμβαίνουν κάθε χρόνο στο οικιακό περιβάλλον.

Σοβαρά ατυχήματα. Το σπίτι κρύβει παγίδες για τα μωρά και ως χώρα βρισκόμαστε στην 4η θέση

Το 75% των τραυματισμών σε αυτές τις ηλικίες αφορούν το κεφάλι, ενώ οι 3
περίπου στους 10 γίνονται ύστερα από πτώση των νηπίων από κρεβάτι χωρίς
προστατευτικό κιγκλίδωμα ή από καρέκλα χωρίς ειδική ζώνη.

Τα στοιχεία αυτά παρουσιάσθηκαν χθες σε επιστημονική ημερίδα που οργάνωσε το
Εργαστήριο Υγιεινής και Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με θέμα
«Προκλήσεις για την Προληπτική Ιατρική στον 21ο αιώνα». Την έναρξη της
ημερίδας κήρυξε ο καθηγητής των Πανεπιστημίων Αθηνών και Χάρβαρντ και
ακαδημαϊκός κ. Δημήτρης Τριχόπουλος.

Όπως τόνισαν οι ομιλητές, ο τραυματισμός από ατύχημα αποτελεί την πρώτη αιτία
θανάτου στα παιδιά των ανεπτυγμένων χωρών. Η Ελλάδα έχει τον τέταρτο κατά
σειρά υψηλότερο δείκτη παιδικής θνησιμότητας από τραυματισμό μέσα στην
Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά την Πορτογαλία, το Βέλγιο και την Ισπανία. Απαιτείται
μείωση των παιδικών ατυχημάτων κατά 50%, για να πλησιάσει η Ελλάδα τα επίπεδα
των ευρωπαϊκών χωρών με τους χαμηλούς δείκτες θνησιμότητας (όπως αυτόν της
Σουηδίας).

Σύμφωνα με τα δεδομένα του Κέντρου Έρευνας και Πρόληψης Παιδικών Ατυχημάτων,
κατά την περίοδο 1996-1998 κατεγράφησαν 66.870 τραυματισμοί από ατύχημα σε
παιδιά ηλικίας 0-14 χρόνων. Το 44% των ατυχημάτων οφείλονταν σε πτώση. Οι
πτώσεις ήταν συχνότερες στα μικρότερα παιδιά και κυρίως στα παιδιά 2 έως 4
χρόνων (με 54 πτώσεις ανά 1.000 παιδιά το έτος). Τα δύο τρίτα των ατυχημάτων
αφορούσαν αγόρια. Περισσότεροι από τους μισούς τραυματισμούς από πτώση
συμβαίνουν σε παιδιά ηλικίας έως 4 χρόνων μέσα στο σπίτι, ενώ για τα
μεγαλύτερα παιδιά σημαντικός αριθμός πτώσεων συμβαίνει στο σχολείο και στους
χώρους άθλησης. Στα μικρά παιδιά, το 20%-35% των πτώσεων έγινε από καρέκλα ή
κρεβάτι, ενώ το 10% των παιδιών έπεσε από σκάλα. Το 75% των παιδιών έως 4
χρόνων τραυματίζονται στο κρανίο και στο πρόσωπο, ενώ το 75% των παιδιών 10-14
χρόνων τραυματίζονται στα άνω ή κάτω άκρα. Όπως τόνισαν οι ειδικοί, για τη
μείωση των παιδιών από πτώση θα πρέπει να δοθεί έμφαση στις ηλικίες 0-14
χρόνων, με δημιουργία ασφαλέστερου περιβάλλοντος κυρίως μέσα στο σπίτι. Οι
τραυματικές πτώσεις σε αυτή την ηλικία μπορούν να περιορισθούν εάν οι γονείς
τοποθετούν προστατευτικά κιγκλιδώματα με στενά κάθετα διάκενα στο παιδικό
κρεβάτι, προσδένουν τα βρέφη στα ειδικά καθίσματα και αποφεύγουν τα χαλιά μέσα
στο σπίτι.

Όσον αφορά τις κακώσεις από πτώσεις κατά την άθληση σε Ελληνόπουλα ηλικίας άνω
των 5 χρόνων, διαπιστώθηκε ότι τα αθλήματα που προκαλούν τραυματισμό είναι
κυρίως το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ. Το 28% των πτώσεων οφείλονταν σε
σύγκρουση με άλλο παίκτη. Γι’ αυτό, η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής
συνιστά τη χρήση προστατευτικών καλυμμάτων στις αρθρώσεις.

Σε ειδική συζήτηση για το AIDS, οι ειδικοί ανέφεραν ότι, σύμφωνα με τα
τελευταία ερευνητικά δεδομένα, μία νέα μέθοδος (η μέτρηση των Τ-cell receptor
rearrangement excision DNA circles ή TRECs) έρχεται να συμπληρώσει τις έως
σήμερα γνωστές μεθόδους για πρόγνωση της εξέλιξης της νόσου στους ασθενείς.

Κατά τη διάρκεια της ημερίδας, αναφέρθηκε επίσης σε συζήτηση για τα ιατρικά
λάθη ότι η πιθανότητα υγειονομικού σφάλματος σε έναν ασθενή μέσα στο
νοσοκομείο είναι 3%.

Τα συχνότερα ιατρικά λάθη συμβαίνουν κατά την άσκηση ιατρικής από άπειρο
προσωπικό, κατά την εφαρμογή νέων διαγνωστικών ή θεραπευτικών μεθόδων, κατά τη
φροντίδα ηλικιωμένων αρρώστων, καθώς και σε ασθενείς με παρατεταμένη νοσηλεία.