Η διαμάχη για τις ταυτότητες

Το θέμα της μη αναγραφής του θρησκεύματος στις νέες ταυτότητες απασχολεί
πολλούς αναγνώστες μας. Ο κ. Παν. Δημητράτος, από την Αθήνα, παρατηρεί:
«Επιτέλους, ακούσαμε και έναν υπουργό να ομιλεί για την “υπερπροστασία της
κρατούσης θρησκείας”, και να μας λέγει ότι παραβιάζεται το Σύνταγμα και ο
νόμος. Και αμέσως ο φανατισμός σε όλη του τη “μεγαλοπρέπεια”, στράφηκαν
εναντίον του θεολόγοι ακόμα και η Ιερά Σύνοδος, ότι θέλει τον χωρισμό της
Εκκλησίας από την Πολιτεία, ότι δεν θέλει την αναγραφή του θρησκεύματος στις
ταυτότητες κ.λπ. Ο κ. Σταθόπουλος, ο υπουργός της Δικαιοσύνης, δεν είπε κάτι
που ξάφνιασε, είπε πράγματα γνωστά τα οποία τόσο η Ι.Σ. όσο και οι διάφοροι
θεολόγοι δεν θέλουν να θίγονται!

Ο συνεπής χωρισμός Εκκλησίας και Κράτους δεν έγινε πουθενά, με πλήρη συμφωνία
εκατέρωθεν, αλλά, όπως στη Γαλλία και τη Γερμανία, υπήρξαν πολώσεις ακόμα και
συγκρούσεις μέχρις ότου βρεθεί ένας κάποιος συμβιβασμός.

Ο χωρισμός Εκκλησίας και Κράτους καλύπτει το καλώς εννοούμενο συμφέρον της
ίδιας της Εκκλησίας, η οποία έπρεπε η ίδια να τον είχε επιδιώξει. Στο πλαίσιο
του άρθρου 3 του Συντάγματος θα πρέπει να οριοθετηθούν οι σχέσεις της
Εκκλησίας με το Κράτος.

Καιρός είναι ο Αρχιεπίσκοπος και όλη η Ιεραρχία να πάρουν την απόφαση ώστε να
δοθεί τέρμα σε αυτόν τον εναγκαλισμό με το κράτος, γιατί εκείνος που ζημιώνει
στην προκειμένη περίπτωση, είναι μόνο η Εκκλησία.

Ακόμα και η Καθολική Εκκλησία που έφτασε μέχρι πολέμου με το κράτος, δεν
συνδέθηκε τόσο στενά με αυτό όπως η ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και έχει πλήρως
απεξαρτηθεί τους δύο τελευταίους αιώνες, ώστε να εκπληρώνει σε πλήρη
ανεξαρτησία την αποστολή της.

Όσον αφορά τη μη αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, αυτό γίνεται στην
Ε.Ε., αλλά και γενικά σε όλα τα πολιτισμένα κράτη. Η αναγραφή του θρησκεύματος
δίνει αφορμή σε διακρίσεις σε βάρος ετερόδοξων και ετερόθρησκων λόγω του
υπάρχοντος θρησκευτικού φανατισμού και αυτό είναι γνωστό τοις πάσι και ιδικά
στη χώρα μας είναι γνωστά “τα κατορθώματά τους”.

Ποιος δεν γνωρίζει τι γίνεται στη χώρα μας εξαιτίας του φανατισμού, όχι μόνο
μεταξύ των απλοϊκών ανθρώπων, αλλά δυστυχώς και πολλών που κατέχουν κρατικές
θέσεις, όπου ο Έλληνας ετερόδοξος δεν μπορεί να καταταγεί στις στρατιωτικές
σχολές ακόμα και στις σχολές αστυφυλάκων επειδή δεν είναι ορθόδοξος, π.χ.
είναι καθολικός, αυτή είναι η αλήθεια. Αυτά είναι σοβαρά πράγματα που εκθέτουν
την πατρίδα μας διεθνώς ως χώρα του φανατισμού, της μισαλλοδοξίας και της
εμπάθειας, εναντίον των ετεροδόξων και ιδιαίτερα των καθολικών». (…).

Και ο κ. Δημητράτος καταλήγει:

«Ο κ. Σταθόπουλος, ο υπουργός της Δικαιοσύνης, είπε αλήθειες, ο Αρχιεπίσκοπος
έχει υποχρέωση να σέβεται τους νόμους, να εργάζεται μεταξύ των άλλων για τον
χωρισμό της Εκκλησίας από το Κράτος, αυτό θα είναι υπέρ της Εκκλησίας, να έχει
καλές σχέσεις με τις άλλες Εκκλησίες και να μην στρέφεται εναντίον τους,
ιδιαίτερα της Καθολικής Εκκλησίας. Όσο για τις ταυτότητες, ό,τι γίνεται στην
Ε.Ε. να γίνει και στη χώρα μας, το θρήσκευμα δεν χρειάζεται σε αυτές και η
Εκκλησία δεν έχει καμιά θέση στην προκειμένη περίπτωση. Άλλο θρησκεία, άλλο
πατρίδα, είναι δύο πράγματα τελείως ξεχωριστά, βέβαια αυτό δεν μπορούν να το
καταλάβουν οι φανατισμένοι των οποίων όλες οι ενέργειες είναι αβάσιμες και
γίνονται χωρίς επίγνωση, έτσι είχε τονίσει πριν από καιρό ο Οικουμενικός
Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Και τέλος, η χώρα μας έχει καταδικαστεί πολλές φορές από τα ευρωπαϊκά
δικαστήρια για καταπάτηση και παραβίαση των ατομικών και θρησκευτικών
ελευθεριών των μειονοτήτων, τα οποία βέβαια περνάνε στα ψιλά της ελληνικής
πραγματικότητας και αυτή τη στιγμή εκκρεμούν στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια
Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) αρκετές προσφυγές από άτομα ή ομάδες που ανήκουν
σε θρησκευτικές μειονότητες και, όταν εκδικάζονται, συνήθως η πατρίδα μας
καταδικάζεται και πληρώνει εκατομμύρια σε αποζημιώσεις και δικαστικά έξοδα».

Υπέρ της προαιρετικής αναγραφής τάσσεται ο κ. Βίκτωρ Σαββαΐδης, τέως πρόεδρος
του Εργατικού Κέντρου Βορείου Ευβοίας:

«Η επιλογή του θρησκεύματος να μείνει ελεύθερη και να αναφέρεται στην
ταυτότητα ό,τι επιλέξει ο ίδιος ο πολίτης ή ακόμη και τίποτα αφού το επιλέξει.
Ας αφήσουμε τις διάφορες δήθεν δικαιολογίες περί διακρίσεων ευρέσεως εργασίας
κ.λπ.».

Ο κ. Χρήστος Γ. Άνθης, απευθυνόμενος στην Ιερά Σύνοδο, σημειώνει:

«Σας παρακαλώ πολύ, για να λήξει το θέμα με τις πολιτικές ταυτότητες, να
διατάξετε τους ιερείς σας να χορηγούν στους πιστούς της ενορίας τους τα νέου
τύπου «πιστοποιητικά βάφτισης» αμέσως μετά τη βάφτιση και όποτε τούς ζητηθούν
από τους πιστούς. Αποστείλατέ τους σχετικό έντυπο-καρτελάκι με την ένδειξη
τυπωμένη “Χριστιανός-ή Ορθόδοξος-η”».