3η ΚΑΡΤΑ Μας αρκούν τα όνειρα

Κάποιος πρέπει να αλλάξει τον φόντο στο ποδοσφαιρικό τοπίο της χώρας μας.
Αρκετά κράτησε το μαύρο. Στο κάτω κάτω δεν του ταιριάζει. Κάποιος πρέπει να
εξορίσει τους ενδοιασμούς και να τολμήσει τις απαραίτητες νέες πινελιές. Με
χαρούμενα χρώματα που μπορεί να στείλουν αισιόδοξα μηνύματα σε απογοητευμένους
φιλάθλους.

Αυτοί που φτιάχνουν εδώ και δεκαετίες τους πίνακες των γηπέδων, δεν
επιχείρησαν ούτε μία έκθεση, αφού οι μετρήσεις έδειξαν ότι δεν υπάρχει κοινό
για να απευθυνθούν.

Και είδαμε την περασμένη εβδομάδα να κατακτά το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ η τουρκική
Γαλατασαράι. Να γυρίζει από την Κοπεγχάγη στην Κωνσταντινούπολη με το βαρύτιμο
τρόπαιο. Για μας είναι φαίνεται αρκετό να ονειρευόμαστε. Οι γείτονες δεν
εφάρμοσαν μαγική συνταγή. Δούλεψαν σωστά αρκετά χρόνια, συνεργάστηκαν με
σπουδαίους προπονητές και φημισμένους ξένους παίκτες. Έδωσαν προτεραιότητα στη
δημιουργία ισχυρών ομάδων. Εμείς επιμένουμε πεισματικά στο ισχυρό παρασκήνιο.

Τι κερδίζει κάποια ομάδα με ικανούς προστάτες; Επιτυχίες στις εσωτερικές
διοργανώσεις. Τι χάνει; Διακρίσεις στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις; Όμως το
ευρωπαϊκό όραμα είναι ισχυρό, αφού συνδέεται και με χρυσάφι. Μπορεί μια
ελληνική ομάδα να διεκδικήσει το Τσάμπιονς Λιγκ ή το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ; Με τις
συνθήκες που επικρατούν στο ποδόσφαιρό μας, η απάντηση είναι αρνητική. Έστω
και αν κάποιοι πιστεύουν ότι με σωστή δικτύωση όλα μπορούν να συμβούν.

Όλοι οφείλουν να γνωρίζουν ότι από ένα αναξιόπιστο και μετριότατο
πρωτάθλημα δεν γίνεται να ξεπηδήσει μια Πρωταθλήτρια Ευρώπης. Τα μεγέθη έξω
είναι διαφορετικά, τα συμφέροντα πολλαπλάσια, οι δυσκολίες μεγαλύτερες. Θα
θυμάστε τη θεαματική απόκρουση με το χέρι του Ρομπέρτο Κάρλος στον αγώνα του
Ολυμπιακού με τη Ρεάλ στο Μπερναμπέου. Ο διαιτητής δεν «είδε» το πέναλτι εις
βάρος της ισχυρότερης ομάδας στα ποδοσφαιρικά ευρωπαϊκά πράγματα.

Τα ίδια ισχύουν και για την Εθνική μας ομάδα. Θα μένει σταθερά έξω από την
τελική φάση του Πρωταθλήματος Ευρώπης ή του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αν δεν
αναβαθμιστούν οι εσωτερικές διοργανώσεις.