Στη ζωή υπάρχει 2η ευκαιρία

Ο προπονητής της Ρεάλ στα χέρια των παικτών του. Η Ρεάλ χρωστάει πολλά στον Βιθέντε Ντελ Μπόσκε

«Μερικές ομάδες είναι γεννημένες πρωταθλήτριες…». Με αυτές τις πέντε λέξεις
ο Φερνάντο Ρεντόντο κατάφερε να αποδώσει ολόκληρο το μεγαλείο της ομάδας του
της Ρεάλ Μαδρίτης που, προχθές στο Παρίσι, στέφθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης, για
όγδοη φορά στην ιστορία της. Οι «Μερένγκες», στο Σταντ Ντε Φρανς, έκλεισαν τη
φετινή σεζόν με μια εντυπωσιακή εμφάνιση και νίκη επί της Βαλένθια
αποδεικνύοντας ότι είναι, αυτή τη στιγμή, η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη. Ας μην
ξεχνάμε ότι στους προηγούμενους γύρους τόσο η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ όσο και η
Μπάγερν Μονάχου είδαν τη πλάτη της λευκής ομάδας.

Πέρα, όμως, από το ­ αναμφισβήτητο ­ ταλέντο των Ραούλ, Ρομπέρτο Κάρλος,
ΜακΜάναμαν, πέρα από το μεγάλο όνομα και τον μύθο που περιβάλλει τη Ρεάλ, πίσω
από αυτό τον θρίαμβο κρύβεται ένας άνθρωπος. Το όνομά του: Βιθέντε Ντελ
Μπόσκε. Ο 52χρονος προπονητής, παλιά δόξα της ομάδας, ανέλαβε ως υπηρεσιακός
τεχνικός στη θέση του, απολυμένου, Ουαλού Τζον Τόσακ.

Εκείνη την εποχή η Ρεάλ βρισκόταν, ήδη, πολύ πίσω από την πρωτοπόρο Λα
Κορούνια στο ισπανικό πρωτάθλημα και οι εμφανίσεις της απογοήτευαν.

Τις πρώτες ημέρες του Ντελ Μπόσκε η πτώση συνεχίστηκε και η ομάδα έφτασε να
απειλείται ακόμα και με υποβιβασμό, ενώ πέρασε δύσκολα τη δεύτερη φάση των
ομίλων έχοντας, μάλιστα, υποστεί δύο βαριές ήττες από την Μπάγερν. Η σοβαρή
δουλειά του Ντελ Μπόσκε, όμως, απέδωσε καρπούς με αποτέλεσμα η Ρεάλ να είναι
από προχθές ξανά Βασίλισσα της Ευρώπης και ο ίδιος να έχει ανανεώσει το
συμβόλαιό του.

Ακόμα και σε αυτές της μεγάλες στιγμές, ο Ντελ Μπόσκε δεν ξέχασε τον προκάτοχό
του: «Ήμουν πολύ τυχερός που κληρονόμησα μια ομάδα που έχει την ικανότητα να
αποδίδει τόσο καλό ποδόσφαιρο. Ο Τόσακ κατάφερε να προκριθούμε πρώτοι από το
γκρουπ της Α’ φάσης, κάτι που ήταν πολύ σημαντικό για τη συνέχεια». Ο Ισπανός
τεχνικός δεν έκρυψε την ικανοποίησή του για τον προχθεσινό τελικό: «Είμαι πολύ
περήφανος για τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε το ματς. Όταν καταφέρνεις να
επιβληθείς στους αντιπάλους τότε έχεις μια πολύ καλή ομάδα». Ο Ντελ Μπόσκε δεν
ξέχασε ότι, στον τελικό του 1981, είχε χάσει ως παίκτης της Ρεάλ, στην ίδια
πόλη από τη Λίβερπουλ με 1-0: «Ο προχθεσινός θρίαμβος απέδειξε ότι στη ζωή
υπάρχει πάντα δεύτερη ευκαιρία».

ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ

Όπως αναμενόταν η κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ από τη Ρεάλ προκάλεσε θύελλα
ενθουσιασμού στη Μαδρίτη. Ο Ραούλ αφιέρωσε το γκολ που πέτυχε στον μικρό του
γιο Χόρχε, ενώ πάνω από 100.000 χιλιάδες φίλοι της «βασίλισσας» πανηγύρισαν
έξαλλα μέχρι το πρωί της Πέμπτης. Σύσσωμος ο ισπανικός Τύπος τίμησε τη μεγάλη
επιτυχία και οι λέξεις «La Octava» (το όγδοο) φιγουράριζαν στα φύλλα όλων των
εφημερίδων της χώρας. Η «Marca» έγραψε χαρακτηριστικά: «Η Ρεάλ εισήλθε στον
21ο αιώνα αφήνοντας την υπόλοιπη Ευρώπη πίσω της», ενώ η «El Pais» αναφέρει:
«Η Ρεάλ, στο Σταντ Ντε Φρανς, έκλεισε έναν κύκλο που είχε ξεκινήσει το 1956,
πάλι στο Παρίσι, με τη νίκη της επί της Ρεμς στον πρώτο τελικό του θεσμού».

Για τη νίκη, όμως, της Ρεάλ χάρηκε ιδιαίτερα ένας πρώην ποδοσφαιριστής της.
Πρόκειται για τον Ισπανό ομοσπονδιακό τεχνικό, Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο. Το
επιθετικό δίδυμο της Ρεάλ και πιθανότατα της Ισπανίας στο τουρνουά, Ραούλ –
Μοριέντες είχε μεγάλα κέφια, οι αμυντικοί Σαλγκάδο και Ελγκέρα έδειξαν να
βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση, ενώ ο τερματοφύλακας της Βαλένθια και της
εθνικής, Σαντιάγο Κανιθάρες, έκανε κάποιες εντυπωσιακές αποκρούσεις.

Η ΒΑΛΕΝΘΙΑ

Στο στρατόπεδο της Βαλένθια τα συναισθήματα είναι διαφορετικά, αλλά η
ικανοποίηση για την πολύ καλή γενικότερα πορεία της ομάδας στο Τσάμπιονς Λιγκ
δεν έχει ακόμα σβήσει. Ο Αργεντινός προπονητής της, Έκτορ Κούπερ, έχασε για
δεύτερη συνεχόμενη φορά σε ευρωπαϊκό τελικό, αλλά μπορεί να θεωρεί τον εαυτό
του κερδισμένο. Η χαμηλού κόστους ­ η αξία σε χρήματα όλων των ποδοσφαιριστών
της είναι μικρότερη από αυτή του Ανελκά μόνου του (!) ­ ομάδα του ξεπέρασε τον
εαυτό της και έκανε όλη την Ευρώπη να παραμιλάει με το ποδόσφαιρο που έπαιξε.
Ο 44χρονος τεχνικός, πάντως, δήλωσε απογοητευμένος από τον τελικό: «Κάναμε
ό,τι μπορούσαμε, αλλά το ματς και το αποτέλεσμά του δεν ήρθαν όπως είχαμε σχεδιάσει».

ΜΑΚΜΑΝΑΜΑΝ: Εγκώμια από τον ισπανικό Τύπο

Το καλύτερο παιχνίδι της ζωής του

Ο Στιβ ΜακΜάναμαν χαρακτηρίστηκε, και όχι άδικα, κορυφαίος παίκτης της Ρεάλ στον τελικό

Κορυφαίο ποδοσφαιριστή του τελικού χαρακτήρισαν οι ισπανικές εφημερίδες τον
Στιβ ΜακΜάναμαν και δεν είχαν άδικο. Ο Άγγλος μέσος ήταν εντυπωσιακός,
«άνεμος» και αποτελεσματικός. Το γκολ που πέτυχε θα περάσει στα χάι λάιτ της
διοργάνωσης.

Όπως έγραψε και η «Ελ Πάις»: «Έπαιξε το καλύτερο παιχνίδι της ζωής του, στην
πιο κρίσιμη στιγμή της καριέρας του».

Ο ίδιος αρνείται να σχολιάσει αυτά τα δημοσιεύματα, αλλά αρκείται να δηλώσει
πως το γκολ που πέτυχε δεν ήταν το καλύτερο της καριέρας του, αλλά το πιο
σημαντικό.

Ο πρώην «Λιβερπουλιάν», που θεωρείται βέβαιο πως θα αποτελέσει έναν από τους
άσους στο μανίκι του Κίγκαν, εν όψει του Εύρω 2000, είπε για το παιχνίδι:

«Προηγούμασταν 1-0, αλλά απ’ ό,τι είχαμε δει πέρυσι στον τελικό της Μάντσεστερ
με την Μπάγερν, αυτό το γκολ δεν ήταν αρκετό. Μετά το δεύτερο, μπορούσαμε να
παίξουμε πιο ελεύθερα, να τελειώσουμε το παιχνίδι και να πάρουμε το Κύπελλο».

Ο ΜακΜάναμαν έπαιξε για πρώτη φορά στο Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς με τη Λίβερπουλ
δεν είχε αυτήν την τύχη.

«Ήταν το σπουδαιότερο παιχνίδι που έχω παίξει, χωρίς καμία αμφιβολία. Το να
παίξεις σε ένα παιχνίδι όπως αυτό είναι κάτι το καταπληκτικό και να το
κερδίζεις είναι ακόμη πιο καταπληκτικό».

Αν και ο ξανθομάλλης μέσος ήταν από τους κορυφαίους του τελικού, εντούτοις στα
αποδυτήρια δεν κατάφερε να πανηγυρίσει. Ο λόγος: «Οι συμπαίκτες μου
τραγουδούσαν στα ισπανικά και για μένα ήταν δύσκολο να ακολουθήσω».

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ

230 τραυματίες στη Μαδρίτη!

Οι οπαδοί της Ρεάλ συνεπλάκησαν με τις αστυνομικές δυνάμεις που, σύμφωνα με πολλούς, έδειξαν υπερβάλλοντα ζήλο

Τουλάχιστον 230 άτομα τραυματίστηκαν και τέσσερα συνελήφθησαν στη Μαδρίτη, σε
επεισόδια που προκλήθηκαν κατά τη διάρκεια των πανηγυρισμών των οπαδών της
Ρεάλ Μαδρίτης, για την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ από την ομάδας τους.
Αμέσως μόλις ο Στέφανο Μπράσκι σφύριξε τη λήξη του τελικού στο Σταντ Ντε Φρανς
περίπου 100.000 Μαδριλένοι ξεχύθηκαν στους δρόμους της ισπανικής πρωτεύουσας,
πανηγυρίζοντας έξαλλα τη μεγάλη επιτυχία. Κάποια στιγμή καμιά δεκαριά από
αυτούς προσπάθησαν να σπάσουν τον κλοιό της αστυνομίας και να σκαρφαλώσουν στο
μνημείο της Πλατείας Θιμπέλες ­ παραδοσιακό τόπο πανηγυρισμών των «Μερένγκες».
Εκεί απωθήθηκαν βίαια και σύντομα τα επεισόδια γενικεύτηκαν.

Οι οπαδοί πέταξαν μπουκάλια στους αστυνομικούς που απάντησαν με δακρυγόνα και
σφαίρες από καουτσούκ. Ανάμεσα στους τραυματίες συγκαταλέγονται και αρκετοί
δημοσιογράφοι, Ισπανοί και ξένοι, οι οποίοι μάλιστα μίλησαν για «υπερβάλλοντα
ζήλο» από την πλευρά της αστυνομίας. Στο χθεσινό φύλλο της η έγκυρη «El Pais»
έγραψε: «Οι δύο ισπανικές ομάδες έδειξαν, στο Παρίσι, την καλή πλευρά του
ποδοσφαίρου. Είναι κρίμα που τα γεγονότα της Πλατείας Θιμπέλες επισκίασαν τη
γιορτή». Αξίζει να σημειωθεί ότι ανάλογα περιστατικά είχαν συμβεί και το 1998
όταν η Ρεάλ είχε κερδίσει με 1-0 τη Γιουβέντους, στον τελικό του Τσάμπιονς
Λιγκ, στο Άμστερνταμ.

ΓΛΙΤΩΣΑΝ ΑΠΟ ΘΑΥΜΑ

Τον χάρο με τα μάτια τους (!) όμως, είδαν 150 οπαδοί της Ρεάλ, οι οποίοι
επέστρεφαν στη Μαδρίτη από το Παρίσι, την Πέμπτη τα ξημερώματα. Το αεροπλάνο
της εταιρίας Air Liberte που τους μετέφερε συγκρούστηκε (!) με βρετανικό
κάργκο, στον διάδρομο απογείωσης του αεροδρομίου Σαρλ Ντε Γκωλ. Κανένας από
τους φιλάθλους δεν τραυματίστηκε σοβαρά, αλλά ο συγκυβερνήτης του κάργκο έχασε
τη ζωή του.

Ικανοποίηση, πάντως, στην ΟΥΕΦΑ προκάλεσε το γεγονός ότι στο Παρίσι δεν συνέβη
κανένα έκτροπο, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον τελικό. Οι 50.000 Ισπανοί
φίλαθλοι που ταξίδευσαν στη γαλλική πρωτεύουσα υποστήριξαν ειρηνικά τις ομάδες
τους δημιουργώντας μία όμορφη, ποδοσφαιρική, ατμόσφαιρα.