3η ΚΑΡΤΑ Της ταιριάζει το Παρίσι

Η ομορφιά του ποδοσφαίρου ξεδιπλώθηκε για μία ακόμα φορά την Τετάρτη το
βράδυ 24 Μαΐου 2000 στο θαυμάσιο γήπεδο Σεν Ντενί στο Παρίσι. Αναγεννημένη η
Ρεάλ Μαδρίτης έδωσε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ με τη Βαλένθια το δικό της
χρώμα και στέφθηκε άξια πρωταθλήτρια Ευρώπης για όγδοη φορά στην ιστορία της.
Μπορεί να μην είχε ο τελικός την ανώτερη δυνατή ποιότητα, είχε όμως
αστραφτερές φάσεις, ρυθμό, καθαρότητα, περίτεχνες ατομικές προσπάθειες. Η
φρεσκάδα και η ταχύτητα της Βαλένθια στους αγώνες με την Μπαρτσελόνα και η
άνετη πρόκρισή της είχαν πείσει πολλούς να την χαρακτηρίσουν φαβορί. Στο Σεν
Ντενί όμως η θεωρητικά διψασμένη για διάκριση Βαλένθια ήταν χλωμή, με έντονο
το άγχος της πρωτάρας. Ιδιαίτερα στην επίθεση φάνηκε ότι οι παίκτες της δεν
είχαν καθαρή σκέψη και δυσκολεύονταν να ανοίξουν διαδρόμους και να γίνουν
απειλητικοί.

Από την άλλη πλευρά η Ρεάλ διακρίθηκε για το ώριμο και αρμονικό της
παιχνίδι. Είχε τη σιγουριά της μεγάλης ομάδας. Αν και μόνο με την κατάκτηση
του τροπαίου θα εξασφάλιζε συμμετοχή στην επόμενη κορυφαία ευρωπαϊκή
διοργάνωση, ήταν απαλλαγμένη από άγχος.

Ο αθόρυβος και συμπαθητικός προπονητής Βιθέντε Ντελ Μπόσκε αποδείχτηκε
αρχιμάστορας στους ευρωπαϊκούς αγώνες, καθώς η Ρεάλ απέκλεισε τη Μάντσεστερ
Γιουνάιτεντ και την Μπάγιερν. Μπορεί η ομάδα της Μαδρίτης να έχει ευνοηθεί από
διαιτητές, μπορεί να κινήθηκε τη χρονιά που πέρασε στη μετριότητα, μπορεί το
Σάββατο να έχασε στο Μπερναμπέου από την αδιάφορη Βαγιαδολίδ, είχε όμως στον
τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ πυξίδα ακριβείας. Η Ρεάλ έκανε τον πρώτο (1956) και
τον τελευταίο γύρο θριάμβου στον 20ό αιώνα και μάλιστα στο Παρίσι. Στη
«Βασίλισσα» ταιριάζει η Πόλη του Φωτός.

Πάντως το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο έχασε την ευκαιρία ολόκλήρωσης της
ανανέωσης. Μετά τη Γαλατασαράι, που κατέκτησε για πρώτη φορά το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ,
η Βαλένθια εμφανίστηκε κατώτερη των περιστάσεων και απέτυχε να κάνει το ίδιο
υψώνοντας το τρόπαιο στο Τσάμπιονς Λιγκ.