ΔΡΟΜΟΙ

Στον παλιατζή…

… μια μάζα από χαρτί: προκηρύξεις, στάμπες, φυλλάδια, βιβλία, περιοδικά,
αφίσες, ζωγραφιές, σκίτσα, ψυχεδελικά σχήματα, χρώματα και σχέδια που
συνειδητά ή ασυνείδητα προσομοιάζουν στα έργα των φουτουριστών. Χωμένα στις
τσέπες των παιδιών της αμφισβήτησης, πετάγονταν ύστερα από κάθε διαδήλωση, σε
μια γωνιά του δρόμου, που κάθε τόσο αλλάζει, μαζί με τη ζωή. Πολλοί ήταν τότε,
στα 1968, εκείνοι που ήθελαν να καταργήσουν τα όρια ανάμεσα στην τέχνη και τη
ζωή, να παίξουν με το νταντά, με το αμερικανικό μπιτ, με το ολλανδικό προβό,
ανακατεύοντας την άμβλωση, τη μακροβιοτική και τα ναρκωτικά με το ροκ, τη
σεξουαλική απελευθέρωση και το κίνημα ειρήνης, κάνοντας έρωτα, όχι πόλεμο, ή
και τα δυο. Οι μανιακοί συλλέκτες αυτών των τεκμηρίων εκείνης της εποχής ήταν
λίγοι (ίσως, εκείνοι ακριβώς που έχασαν το νόημά της συλλέγοντας φετίχ). Μα
τώρα ήρθε και γι’ αυτούς η μεγάλη στιγμή.

Οι «θησαυροί» τους…

… απέκτησαν αγορά (και τιμή). Σαν σειρήνα τραβάει παλιούς και νέους
συλλέκτες ο κατάλογος που κυκλοφόρησε στην Ιταλία: «Είκοσι χρόνια
αντικουλτούρας στην Αμερική και την Ιταλία». Συντάχθηκε με τη φροντίδα των
αδελφών Πάολο και Μπρούνο Τονίνι από την Μπρέσια, μας πληροφορεί η εφημερίδα
«Λα Στάμπα».

Ο κατάλογος…

… είναι γεμάτος από «φώτα» που έχουν πια σβήσει. «Πεφωτισμένοι» ξένοι, όπως
ο Μάο, ο Τσε, ο Κόρσο, ο Φερλινγκέτι, ο Κέρουακ, ο Μπάροους, ο Λίρι, ο
Γκίνσμπεργκ, αλλά και Ιταλοί που κάποια στιγμή της ζωής τους υπέκυψαν στον
πειρασμό να ξεστρατίσουν για λίγο στους δρόμους του «αντεργκράουντ», όπως ο
Μοράβια, ο Σάσια, ο Έκο. Μια «απόκρυφη» εκδοχή των «Επιστολών προς αιρετικούς»
του Ενρίκο Μπερλινγκουέρ (εκδ. Einaudi), που γράφτηκε και εκδόθηκε από άλλους
με τη φροντίδα μια ομάδας σιτουασιονίστ του Μιλάνου ­ τιμή 600.000 λιρέτες.
Ένα πόστερ από το συνέδριο της οργάνωσης Λότα Κοντίνουα του Αντριάνο Σόφρι «Να
πάρουμε την πόλη», του 1971 ­ τιμή 450.000 λιρέτες. Μια κάρτα με ερωτικές
στάσεις και με την προτροπή «Κάντε έρωτα, όχι πόλεμο» ­ 150.000 λιρέτες. Ένας
Κέρουακ, η πρώτη έκδοση του «On the road» ­ τιμή 8.500.000 λιρέτες.

556 αντικείμενα…

… είναι καταγεγγραμμένα στον κατάλογο. Στο βιβλίο του «Στη χώρα των
βιβλιοφάγων», ο ζωγράφος, αγγειοπλάστης, συγγραφέας και αδίστακτος συλλέκτης
Πάμπλο Εσόρεν διηγείται πόσο ήταν γι’ αυτόν μεγάλη περιπέτεια να ξαναγοράσει
τις εφημερίδες που κάποτε έκαιγε με τα ίδια του τα χέρια στο καμινέτο, από
φόβο μήπως βρεθεί αλυσοδεμένος στα κρατητήρια της αστυνομίας. Θυμάται την
αγοραπωλησία ενός τεύχους του περιοδικού «Rosso». Είχε στο εξώφυλλο τη
φωτογραφία πέντε διαδηλωτών που έσφιγγαν στα χέρια τους μολότοφ. «Ηταν ένα
τεύχος που εξέφραζε την επανάσταση με έναν ανεπανάληπτο τρόπο. Ο επίδοξος
αγοραστής το πήρε στα χέρια του και ένιωσε άξαφνα να τρέχει στη ραχοκοκαλιά
του η ίδια ανατριχίλα που ένιωθε κάποτε όταν βρισκόταν μπροστά στο αγριεμένο
πλήθος, μπροστά στους διαδηλωτές που με το ”κόκκινο βιβλίο” στο χέρι
έδειχναν να είχαν περάσει στην αντίπερα όχθη». Και τι απέγινε; «Στο τέλος το
αγόρασα και παρηγορήθηκα που δεν βρέθηκα ποτέ ανάμεσα σε εκείνους τους
εξεγερμένους».